woensdag 25 februari 2015

Het zwarte onderbroekje.

Lasterpraat
11Spreekt geen kwaad van elkander, broeders. Wie van zijn broeder kwaad spreekt of hem oordeelt, spreekt kwaad van de wet en oordeelt haar; en indien gij de wet oordeelt, zijt gij geen dader, doch een rechter der wet. 12Eén is wetgever en rechter, Hij, die de macht heeft om te behouden en te verderven. Maar wie zijt gij, dat gij uw naaste oordeelt?


Het was zondagavond. Als altijd verzamelde ze het witte goed en werd het in de kookpot gedaan.
Waspoeder erbij en water en daarna werd het op de kachel aan de kook gebracht.
Het was van belang dat het de volgende dag hagelwit aan de lijn kwam.
Ze was altijd zo trots op haar witte was, als het daar schitterde in de zon.
De buurvrouw, die geen kinderen had, liep er langs en keek wat jaloers naar
al die hagelwitte onderbroekjes....
Ze had het natuurlijk zelf willen hebben hangen, maar schoon als buurvrouw was zou ze haar wasje weten te waarderen, dacht ze zo.
Maar wat was dat? wat een ontzettend grauw slipje zat er plotseling tussen die hagelwitte onderbroekjes.
Dat had ze nou nog nooit gezien. Hoe kwam het daar en van wie was het?
Ze boende erop dat het een lieve lust was. Maar ze kreeg het maar niet schoon.
Ze zou het wit krijgen, al zou het weken duren. En ten lange leste, als het niet anders was, zou ze het maar weg gooien.
Ze kookte het geval, legde het op de bleek, maar week in week uit, het bleef maar grauw.
Ze hing het met veel verdriet op de lijn tussen de spierwitte gevalletjes.

Buurvrouw kwam langs. "Och" zei ze "Daar is mijn zwart slipje."
Het was waarschijnlijk tussen de stapel droge was van de buren gewaaid.
En nu had zij er al weken op staan boenen om het maar wit te krijgen.
Dankbaar nam buurvrouw het weer in ontvangst.

Gaat het soms niet zo in de omgang met elkaar?
De ander moet voldoen aan onze norm. Want dat past het beste bij ons.
We boenen net zo lang op de ander, tot het past bij onze kleur.
En als het niet lukt dan gooien we het maar weg.
We realiseren ons niet, dat onze ideeën een vooronderstelling kunnen zijn en dat die vooronderstelling niet de waarheid is.
God vraagt van ons, gebied ons zelfs, niet te oordelen.
Want met dat oordeel hang je iemand aan de lijn
Je snoert hem af, zet hem klem en knijpert hem vast.. 

Maar: 

Maar de Here, die rechtvaardig oordeelt,
heeft de touwen waarmee de ongelovigen
ons hadden vastgebonden doorgesneden.
Psalm 129:4
@Broddellapje.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Verborgen verleden.

Verborgen verleden. Ze kijkt er graag naar. En verbaasd zich over emotionele reacties die het op kan roepen. Zij had zich afgesloten v...