dinsdag 30 juni 2015

Mijn vriend.

Ik heb een hele dierbare vriend..
Hij is 89 jaar, zeer intelligent, schrijft, dicht en schildert.
Maar in de eerste plaats wandelt hij met God.
Het is een genot om bij elkaar te zijn.
We waren gewoon om elkaar een keer per maand te zien.
We aten samen en lazen elkaar ons werk voor.
Maar wat was het een schrik te horen dat hij ernstig ziek was.
Hij kon me niet meer bezoeken. En koken voor mij was er ook niet meer bij.
Het is allemaal te vermoeiend.

Af en toe redder ik in mijn keuken en kook een potje.
Zo ben ik al met stamppot boerenkool en worst in mijn fietstas door het dorp gesjeest.
Ik zie mijn kans schoon als zijn kinderen een weekje van huis zijn.
Het is voor hem dan wat stilletjes, dus kan hij wel wat gekwetter om zich heen gebruiken.

Nu wil het geval dat hij een tijdje in Indonesie gewoond heeft.
Er zijn meer van zijn leeftijd die dit ook hebben gedaan oa mijn vader.
Bij ons thuis werd er daarom ook graag nasi gegeten en dat moest naar Indie smaken.
Mijn vader was de eerste die het proefde en goedkeurend of afkeurend zijn mening liet horen.
Je begrijpt dat de maaltijd niet te vergelijken was met een stamppot boerenkool.

Gisteren had ik weer met mijn vriend afgesproken.
Nu kook ik graag en was gedurende het weekend al wat bezig met wat ik in mijn fietstas zou laten zakken.
Ik bad er voor of de Heer me op een goed idee zou willen brengen.

Of het van de Heer kwam weet ik niet maar ik kreeg de dappere ingeving dat ik weleens Nasi zou kunnen maken.
Op mijn werk heb ik een collega die met een Indo ( zegt ze zelf) is getrouwd.
"Hoe maak jij Nasi?"
"Gewoon" was het antwoord.
"Ja vertel me eens, wat is gewoon wat doe je er allemaal door"
Ze ratelde een rijtje ingrediënten af en was er klaar mee.
Nou ik niet, merkte ik.
Het was voor mij bijna een heilig karwei, wat ik moest zien te klaren.
Ik ging op zoek naar verse boemboe.. Nog nooit van gehoord en al helemaal niet gezien.
Naar de kippenboer waar ik een zakje boemboe in handen kreeg.
Wat een e-nummers zaten er in.
Ik zakte neer op een stoeltje in de hoek van de winkel en controleerde op mijn smartphone of ze wel veilig waren.
Afgekeurd ging ik verder.
Bij de AH kocht ik toch maar boemboe, het was niet anders.
Thuis aan de slag. Heerlijke geuren doortrokken de met rijstkorrels bezaaide keuken wel voornamelijk op het aanrecht gelukkig.
Ik toog met een lepel nasi naar de buurvrouw.
Heerlijk was het...
Daar ging de flinke pan Nasi door het dorp vervoerd door haar onderdaan.


Wat was het lekker. Het smaakte hemels...
Of kwam het doordat we als van ouds van elkaars gezelschap genoten en we een paar prachtige uurtjes beleefden?

Wie zal het zeggen????

@Lineke


maandag 29 juni 2015

Tranenkruik?

Ik zou willen, dat ik kon huilen..
Verzucht je dat ook weleens? Je hart voelt zo zwaar aan.
Je borstkas lijkt het mee te moeten dragen.
Je keel zit dicht. Je kijkt met wazige ogen de wereld in.
Je bent er niet helemaal bij, niet helemaal aanwezig
Je stem is vlak. Je ogen zijn dof.
Mensen om je heen herkennen niet die droevige vrouw of man.
Ze zijn gewend aan vrolijkheid.. En nu?

Heer, help me huilen.
 Zet de kraan open Heer, het is net of er een prop in de traanbuizen zit...
Als ik lees dat U mijn tranen opvangt in Uw kruik, dat U ze noteert in Uw boek.
Heer, ik kan niets met dat woord.
Het is bevreemdend voor me..
Ook als mensen dit woord aanhalen als troost en uitnodiging doet het me niets...
Ik kan me er niets bij indenken. En toch probeer ik het...

Mijn tranen vloeien en U komt dan met een kruikje om ze op te vangen.
Hoe krijgt U dat voor elkaar?
Gaat U van wang naar wang, heen en weer om geen traan te missen?
Die enkele drup is niet genoeg om het kruikje te vullen.

Staat U klaar met de kruik onder mijn kin?
Meestal is er maar een enkele traan te zien, die halverwege opdroogt.
De pijn zit diep van binnen Heer...
De pijn uit zich in tranen in mijn ziel..
Mijn ziel kan huilen.
Daar binnen woont ook de Heilige Geest. Daar woont U Heer..
Staat U daar klaar met Uw kruik?
Daar als ik vraag, als ik U uitnodig om binnen te komen.
Binnen in de pijn en het verdriet. Daar kunt U de tranen opvangen, ze noteren in Uw boek.
En iedere traan en iedere pijnlijke herinnering herinnert U Zich nog voor het mij in gedachten kwam.
Nog voor het terug kwam in mijn geheugen.
Als we pijnlijke dingen onder ogen moeten zien, fluistert U

 "Ik weet het...Ik was erbij...."


@Lineke

Fout

Iedere keer als ik mijn programma wil openen om te bloggen
komt er een melding.

Oeps, dat is een fout.

Ik klik het weg en begin te bloggen. Als ik het wil publiceren komt er opnieuw de melding:

Oeps, dat is een fout.

En wil ik naar mijn statistieken gaan:

Oeps, dat is een fout.

Ik zal toch eens moeten kijken wat er precies fout gaat. En of het werkelijk een fout is.

Toen Adam en Eva aten van de boom van kennis van goed en kwaad
zagen ze voortdurend deze melding.
Het leverde hun zweet des aanschijns op, met smart hun kinderen baren.

Toen Jezus kwam en de gevolgen op Zich nam op het Kruis van Golgotha
hoefden we niet meer gebukt te gaan onder de macht van de zonde.
Als we Zijn offer aannemen gaan we vrijuit.
Betekent dat dat we nooit meer zondigen?
Ja zeker wel. Iedere dag schijnt de Heilige Geest als een licht door ons heen en wijst ons de juiste weg.

En toch....Toch is het anders...We leven niet meer met

Oeps, dat is een fout.

Maar we leven vanuit vergeving en genade...

Er is geen veroordeling voor wie van Christus Jezus zijn
1Het is duidelijk dat mensen die van Christus Jezus zijn, niet veroordeeld zullen worden. 2 Doordat u met Christus Jezus verbonden bent, geldt voor u de nieuwe wet: de wet van de Geest, de wet van het leven. U bent losgemaakt uit de wurgende greep van de zonde en bevrijd uit de macht van de dood. 3 Het was voor de wet niet mogelijk te bevrijden, omdat zij stukliep op de zwakheid van de menselijke natuur. Daarom heeft God zijn eigen Zoon als mens in het zondige bestaan gestuurd. Om ons te bevrijden van de zonde heeft Hij het oordeel van God op Zich genomen. 4 Nu wordt aan de eis van de wet voldaan, want wij doen niet meer onze eigen zin, maar laten ons leiden door de Heilige Geest. 5 Wie zijn eigen zin doet, denkt en leeft alleen op natuurlijk vlak. Maar wie zich door de Heilige Geest laat leiden, denkt en leeft geestelijk. 6 Het doen van uw eigen zin leidt ten slotte tot de dood. Maar de kracht van de Heilige Geest brengt ons leven en vrede. 7 Onze eigen zin gaat recht in tegen de wil van God. Hij onderwerpt zich niet aan Gods wet en kan dat ook niet. 8 Mensen die alleen maar hun eigen zin doen, kunnen God dan ook niet tevreden stellen.
9 Met u is het anders. U doet niet meer uw eigen zin, maar laat u leiden door de Geest, tenminste als de Geest van God in u woont. Als u de Geest van Christus niet hebt, hoort u niet bij Hem. 10 Als Christus in u woont, is uw lichaam weliswaar onderworpen aan de dood door de zonde, maar de Geest is uw leven, omdat God u als rechtvaardig beschouwt. 11 Als de Geest van God in u woont, heeft dat ook gevolgen voor uw lichaam. God heeft Jezus uit de dood opgewekt. Wel, doordat zijn Geest in u woont, zal Hij ook uw sterfelijke lichaam levend maken. 12 Dus, broeders en zusters, zijn wij aan onze eigen zin niets meer verplicht. Wij hoeven er niet aan toe te geven. 13 Als u zich door uw eigen zin laat leiden, zult u sterven. Maar als u zich laat leiden door de Heilige Geest en uw eigen zin prijsgeeft, zult u leven. 14 Want allen die door de Geest van God geleid worden, zijn kinderen van God. 15 Wij hoeven dus geen slaven van de angst meer te zijn. Nee, God heeft ons een andere geest gegeven. Wij zijn door Hem aangenomen als kinderen. En doordat zijn Geest in ons woont, roepen wij: ‘Abba! Vader!’ 16 Want in ons diepste wezen overtuigt Gods Geest ons ervan dat wij kinderen van God zijn. 17 En als wij Gods kinderen zijn, krijgen wij ook wat ons, als zijn kinderen, toekomt. Wat God aan zijn Zoon Jezus Christus geeft, zal Hij ook ons geven. Als wij hetzelfde lijden doormaken als Hij, zullen wij ook dezelfde heerlijkheid krijgen als Hij.
18 Ik weet zeker dat wat voor lijden wij hier ook doormaken, het in het niet valt bij de schitterende heerlijkheid die God ons straks zal laten zien.
 
Lieve mensen, ik wens jullie een prettige dag....
 
@Lineke



zaterdag 27 juni 2015

In weer en wind is Hij nabij.

 
Iedere dag is er een grote klus die geklaard moet worden.
Het valt niet in de categorie wc poetsen.
 
Nee, 's ochtends opstaan is iets wat ik niet leuk vind.
Ik sta nooit juichend op om de nieuwe dag te begroeten.
Als klein meisje had ik hier al last van.
Ik moet rustigjes aan wakker worden en langzaam wennen aan het licht.
Mijn moeder begreep daar niets van en verwachtte van me dat ik bij de eerste
wimperknippertjes al naast mijn bed stond.
Toen mijn zoon, als klein kindje, hetzelfde gedrag vertoonde als zijn moeder,
begreep zij dat ze na een poosje op afstand gekletter met spullen, hem  opgewekt uit zijn bedje kon halen.
 
Het scheelt als je dingen van elkaar herkent.
Deze eigen-aardigheden moet je wel geaccepteerd hebben,
 anders zijn ze een doorn in het oog, je kijkt immers in de spiegel van jezelf.
 
Het opstaan word een stuk eenvoudiger,
 als de zon schijnt en het al lekker weer is.
Die zon rommelt als het ware al een tijdje aan het raam en roept
om er nu meer eens uit te komen.
De deur gaat open en met een kopje koffie en een broodje neem je plaats.
Tevreden en voldaan zit je te genietend te kijken naar de eendjes,
 die je 's nachts nog weleens uit je slaap proberen te houden.
Vooral de waterhoentjes hebben zo'n raar tetterend geluid.
Nijlganzen in de pubertijd kunnen zomaar een uur achter elkaar kwaken.
Mijn jongste poes, niet ontspeend van overmoed kruipt in een sluipende jachthouding naar voren en probeert de puber te verschalken.
Dat ze zelf ook een puber is en nog niet bewust van haar beperkingen
is geweldig om te zien.
 
Het duurt vandaag een poosje,voordat ik aan het onderwerp van mijn blogje toe ben.
Misschien omdat ik het best lastig vind om het te bekennen.
 
Want ik heb deze week geklaagd over het weer...
Ja echt...Als je eens een ochtend in het zonnetje gezeten hebt en het begint opnieuw te regenen, dan kun je daar weleens last van krijgen.
 En dat is iets wat ik eigenlijk niet wil.
 
In 2000 heb ik in Israel gewoond.
Een heel spannend jaar, waarin aanslag na aanslag plaats vond.
Als ik met de bus naar de stad wilde, vroeg ik eerst aan de Here of het veilig zou zijn.
Natuurlijk besefte ik dat ik, net zo goed als andere mensen, mijn leven zou kunnen verliezen.
Het gebeurde ook, dat een straat verderop, een bom tot ontploffing werd gebracht.
Dat er weer een zelfmoordaanslag was geweest.
 
Daar heb ik geleerd om me niet meer druk te maken over het weer.
 
Er zijn belangrijkere dingen.
 
Maar afgelopen week was het toch raak...
Ik deed mijn beklag tegen Jan en alleman.
Tot ik me realiseerde dat ik er ook mee naar mijn Vader zou kunnen gaan.
Eerbiedig bad ik om zon en zomer.
Omdat het nog een dag bleef regenen, bedacht ik me dat ik Hem even de tijd moest geven.
Of dat de Heer anders zou besluiten en het nog een poosje liet regenen.
 
En nu? Ik zit dankbaar in mijn rieten stoel op balkon.
Ik geniet en heb zomerkleding aan.
Ik kijk naar een regenjas die hangt te luchten.
In alle warmte heb ik hem gescoord voor 2 euro
bij de kringloop.
 
Hij is lang en van hele goede kwaliteit.
En ik besef, dat al regent het pijpenstelen, God in alles nabij is
en Zijn zegen wil geven.
 
Een fijne zonnige dag toegewenst.
 
@Lineke
 

vrijdag 26 juni 2015

Deel als je het eens bent.

 
Vrijdag. Lekker weertje en al vroeg op pad.
Ontbijten met mijn "pleeg" dochter, die mij haar grote vriendin noemt.
We genieten van de gelegenheid die we krijgen.
Heerlijk, we hoeven niet altijd te praten om het goed te hebben samen.
Na het ontbijt gaat ieder zijns weegs.
Ik zou meegaan naar de sportschool, maar het is een straf voor me lijkt het wel.
Als de klad er in zit, komt hij er ook zo maar niet weer uit.
 
Dan breng ik uit hoofde van mijn vrijwilligerswerk een bezoekje.
Iemand met een fotografisch geheugen op leeftijd.
 Mijn opmerking dat het lijkt of er hoogbegaafdheid in het spel is,
 word door degene bevestigd.
"Hoe kom je er vanaf?" zegt deze persoon.
 
Daar kom je niet van af. Het is mooi, maar het is soms naar.
Heel veel mensen kunnen je niet volgen. Je denkt vele malen sneller en verder dan de gemiddelde mens.
En dat maakt eenzaam en niet begrepen.
Zelfs als kind ben je een uitzondering en kunnen je ouders je niet altijd geven
 wat je nodig hebt.
In het geval van de hoogbejaarde hoogbegaafde kwam het in de familie voor.
Dus was er gelukkig wel herkenning en erkenning te vinden.
 

Ook als mijn kinderen niet in mijn armen zijn of in mijn huis,

 dan zijn ze toch in mijn hart en zullen ze daar altijd blijven.

 
Ik deel dit met jullie, omdat ik het van harte er mee eens ben.
 
Houd van degenen die van jou houden.
 
Daar kan ik het niet mee eens zijn en dat deel ik dan ook niet.
 
De Here Jezus roept ons zelfs op onze vijanden lief te hebben.
 
Inderdaad dat gaat wel heel ver en voor mijzelf onmogelijk.
 
Als de Heer het wil, zal Hij het in mij uit moeten werken.
 
Maar mijn kinderen zijn niet mijn vijanden en hen heb ik van harte lief.
 
Laat dit voor vandaag gezegd zijn.
 
@Lineke
 

donderdag 25 juni 2015

Zoek de verschillen.


Vanochtend schrok ik wakker. Het was kwart over vier en voor mijn doen erg vroeg.
Zou ik in Togo op het platte land wonen, dan zou ik er over niet al te lange tijd uit gaan
 en water gaan halen.
Of in de bossen gaan om hout te sprokkelen, dit op mijn hoofd dragen
 en zo naar huis gaan om allereerst mijn "fornuis” aan te smeren met modder,
waarna ik het vuur aan zou maken, water op zou zetten om vervolgens
een soortement van rijst te koken. Maar ik stap uit bed en zet mijn pc aan,
smeer een plak eigen gebakken brood en neem ik een kop thee.
Ik werd vanochtend wakker door een nachtmerrie en een mug.
“Zoek de verschillen” heet een spelletje.
Gisteren las ik een bericht, dat een man in een vliegtuig heel boos geworden was,
 omdat er geen nootjes waren.

De boosheid explodeerde zo erg, dat de piloten een aantal liters cherosine moesten lozen
 in de zee en een tussenlanding maakten.
Ik probeerde me voor te stellen hoe de passagiers zich gevoeld moeten hebben.
Vannacht droomde ik over MH17.

 Een jonge man en zijn vrouw, hun meisje van 2 jaar en een baby, dat verborgen was in de schoot.
Ze kwamen om, op weg naar huis. Af en toe denk ik aan zijn ouders,
 die goede vrienden van me waren.

Alsof ze in mijn gedachten geplaatst worden om mee te rouwen en te bidden voor ze.

De datum van de ramp nadert. Ze zullen er veel meer mee bezig zijn.
Alsof het ooit uit hun gedachten is.

De jonge man kende ik goed.
Want natuurlijk leef je mee als de zoon van je beste vriendin kanker blijkt te hebben.

Buig je je samen over haar vragen als moeder, wat voor invloed dit zal hebben op zijn latere leven.

Hij heeft de Bijbelschool gedaan, is getrouwd en heeft kinderen mogen krijgen.

Dan dwalen mijn gedachten weer naar de man, die boos was omdat er geen nootjes waren.

Een man in noot, waarvoor het goed zou zijn om een tijdje op het platteland van Togo te wonen.

Ik wens jullie een fijne gezegende dag toe.

Een dag vol dankbaarheid voor het goede leven.
@Lineke

zondag 21 juni 2015

Lieve mensen,

Omdat mijn laptop kuren had, is hij naar een specialist gegaan die er verstand van heeft. Na grondig onderzoek is hij tot de conclusie gekomen dat de laptop kapot is en gaat voor mij op zoek naar een goede tweedehandse pc. Dit betekent dat er geen blogjes verschijnen maar ik hoop dat het zo snel mogelijk weer kan. 

Liefs @Lineke

zondag 14 juni 2015

Tot die dag....

Gisteravond heb ik de dankdienst voor het leven van Peter van der Veer via kerkdienstgemist beluisterd.
Peter van der Veer, zoon van ds vd Veer, stierf aan een hartstilstand op 47 jarige leeftijd.
Het was een dienst waarin veel gezongen werd.
De dienst werd geleid door de zus ! van Peter..
Eerst werden er liederen gezongen waarin de waaroms naar God geuit werden.
Daarna meer liederen van overgave. Het laatste lied was 10.000 redenen....
Ds vd Veer sprak ook. Voornamelijk tegen het voetbalteam waarin Peter speelde.

Er Komt een dag....Dat lied laat zich maar steeds horen in mijn hoofd.
Er komt een dag waar iedereen op wacht...
De dag dat de doden zullen opstaan, de dag dat het huilen voorbij is, de dag dat we ze weerzien....
En tot die dag......

Ja wat doen we tot die dag?


Op een zaterdagavond, waarop ik het gevoel heb dat het leuk moet zijn, met een gezellig programma op de tv, knabbeltjes in een schaaltje en een glaasje zat ik nu een begrafenisdienst te beluisteren.
En wat deed het me goed. De reden is erg triest en je moet er niet aan denken.
Maar mee te leven met mensen in rouw en verdriet, mee te zingen in hun worsteling naar God, komen tot overgave en dank...Wat deed het me goed....

 Wat doe ik tot die dag?

Ik streef zo vaak naar een succesvol stralend leven, waarin ik mee kan doen met de wereld om me heen...
Het leven is vluchtig en ik ben zeer gezegend met capaciteiten die ik ook nog wel aan God durf toe te schrijven.
Ik geniet van aandacht en bewondering....
Maar is dat waar het om draait?

Vandaag is er Avondmaal.
Vandaag vier ik het voor het eerst mee als lid van de kerk....

Vandaag gedenken we Jezus Dood totdat Hij komt.

Is dat waar het om draait?

Dat is wel een hele draai van het leven in deze wereld...

Ik wens jullie een gezegende zondag...



@Lineke

zaterdag 13 juni 2015

Twaalf jaar geleden vandaag.......(15-06-2003)

15 juni 2003.

Yorick.

Mooi mannetje
geweven van het fijnste materiaal:
de liefde tussen je pappa en je mamma
Bestemd voor het leven

Yorick. 

Je bent niet meer
gegaan naar de plek
waar wij ook komen
Nu al?

Yorick.

We kunnen niet zonder jou
we hebben je nodig
Het doet zo'n pijn 
Om gemis onder ogen te zien

Yorick.

Pappa en mamma 
hebben zo'n verdriet
Hoe kunnen wij ze helpen?
Ze willen alleen maar een lach van jou....

(Gedicht uit 2013)


@Lineke

Wie met tranen poetst.....

Toen de Here de gevangenen van Sion deed wederkeren,
waren wij als degenen die dromen.
2Toen werd onze mond vervuld met lachen,
onze tong met gejuich.
Toen zeide men onder de heidenen:
De Here heeft grote dingen bij hen gedaan!
3De Here heeft grote dingen bij ons gedaan,
wij waren verheugd.
4 Here, wend ons lot
als beken in het Zuiderland.
5Wie met tranen zaaien,
zullen met gejuich maaien.
6Hij gaat al wenende voort,
die de zaadbuidel draagt;
voorzeker zal hij komen met gejuich,
dragende zijn schoven. Psalm 126



Terwijl ik de badkamer en toilet aan het poetsen was gingen mijn gedachten naar 
de woorden van psalm 126: 5,6.

Wie met tranen zaaien,
zullen met gejuich maaien.
Hij gaat al wenende voort,
die de zaadbuidel draagt;
voorzeker zal hij komen met gejuich,

dragende zijn schoven. Psalm 126 :5,6

Mijn huis moet nodig gepoetst. En ik heb er geen zin in...
Toch ga ik dwars door tegenzin en begin met de karweitjes. Mijn hart huilt.
De gebeurtenis op Opwekking heeft een heleboel in gang gezet.
Dat wat begraven lag onder een dikke deken is tevoorschijn gepiept.
ik kan er beter mee omgaan. Lid van een kerk geworden.
En volgens mij is er genezing binnen het Lichaam van Christus.
Ik durf wat mensen te gaan raadplegen.
Nog wel aarzelend en afwachtend. Maar ik word niet teleurgesteld....

Nu ben ik aan het poetsen..En denk aan de tekst "Zij die met tranen zaaien."
Zij, die onder tranen poetst....

Mijn gedachten gaan verder en ik denk aan twee schilderijen....
De één gemaakt bij de dood van een kind. 
Een diepbedroefde vrouw die zaait. 
Een schilderij van de moeder mét haar kind met schoven in hun armen.
De schilderijen zijn van Christa Rosier.
Ze heeft gewerkt bij de EO...
De EO en ds van der Veer....
Het lichaam van zijn zoon Peter wordt vanochtend onder tranen in de aarde gezaaid.

Wat is er veel leed. Wat is er veel verdriet....
Gelukkig is er een belofte.....

VOORZEKER zullen we komen met GEJUICH...
DRAGENDE onze SCHOVEN....

Niet vanwege onze kracht...Maar omdat we gedragen worden door de Heer....
Zie je het voor je? Blij dragen we de schoven die we geoogst hebben...
En terwijl we dat doen draagt onze Here ons.....

Want inderdaad: Dag aan dag draagt Hij ons....Die God is ons Heil.

@Lineke

vrijdag 12 juni 2015

Voor één euro....

Vanmorgen had ik een afspraak om te ontbijten. 
Bij de Hema kun je voor één euro een vorstelijk ontbijt krijgen. 
Het is zo leuk om met iemand af te spreken. 
Je bent al vroeg, maar na ander half uur elkaar gesproken gaat ieder weer zijn gang en je hebt de hele dag nog voor je.
Het geeft je voor één euro een gevoel van uit te zijn.
Zaterdag 's ochtends spreken vriendinnetjes met elkaar af.
Keurig zitten ze tegenover elkaar, dametjes van een jaar of negen à tien jaar.
Veel word er niet tegen elkaar gezegd. 
Ik denk dat ze door de week elkaar genoeg spreken.
Maar hoe gewichtig is het wel niet. 
Zaterdag 's ochtends samen ontbijten in het restaurant van de Hema.

Vanochtend zaten wij samen. De moeder van mijn voorleesjongetje en ik.
We hadden elkaar een poosje niet gesproken.
In haar gebroken Nederlands informeerde ze hoe het met me ging en hoe mijn vakantie was.
Ik vind dat echt super.. Geen houding van hulpvrager, maar een volwaardige ontmoeting.
Ik zeg haar dat ik trots op haar ben. Want dat ben ik namelijk ook.
Ze is sociaal. Iets wat ze niet begrijpt en wat ik omstandig probeer uit te leggen.
Ze neemt grote stappen. Ze is na ons eerste ontbijt samen met haar gezinnetje wezen ontbijten.
Ze gaat nu drie keer per week naar de sportschool, nadat ik haar geïntroduceerd heb.
Als ik haar zeg dat ik trots ben, glimt ze. "Ze is blij" zegt ze.
We lopen gearmd weg.
Ze is een klein beetje, de dochter die ik nooit heb gehad.
En ik vergoed het gemis van haar moeder ver weg.
We gaan naar de evangelische boekenwinkel.
Zelfs na vijf jaar is het nieuw voor haar.
We staan stil bij de kinderbijbels.
Ik vraag of ze ook uit de Nederlandse kinderbijbel voorleest.
En of ze het begrijpt.
Ze vertelt dat ze als kind iedere dag een stuk uit de Bijbel uit haar hoofd moest leren.
En dat deze kennis haar helpt om het Nederlandse bijbeljargon te herkennen. 
Ik ben verbaasd. Iedere dag verzen uit de Bijbel uit het hoofd leren?
Wij jammerden al om de wekelijkse psalm..
Er is een leuke verjaardagskalender van Marjolein Bastin in de aanbieding.
Ik laat hem inpakken....
Daarna gaan we naar de kringloop....
En ze slaagt zo leuk met moderne spijkerbroekjes voor haar kinderen.
Daarna gaan we nog even langs mijn huis...
Ze leest de Franse sponsorbrieven van de meisjes uit Togo en Ghana....

Haar gezicht breekt open....En de mijne ook....Wat was het een gezegende ochtend....

En dat voor één euro.....

@Lineke

donderdag 11 juni 2015

Als nieuw.

Kwakjes braaksel...Een misselijk en slome poes.
En nu? Ze is als nieuw...Ze eet als een slootgraver, staat na uurtje alweer hongerig te miauwen.
Heerlijk ze is als nieuw..En wat was het gevaarlijk.
Die lelie op het balkon en het gesnoep van Suske aan de blaadjes.
In gedachten was ik al een plekje aan het verzinnen waar ze begraven moest worden.
Ik zou Jerommeke de gelegenheid geven om afscheid te nemen.
Als Jerommeke er ook van gegeten had zou die ook beroerd worden.
Tot de dood er op volgt.
Denk je dat het wat aangedikt is?
Koekel maar eens op Afrikaanse lelie en giftig.....

Natuurlijk heb ik voor ze gebeden.
Nou zo natuurlijk is dat niet. De eerste keer dat ik dit deed bij mijn poezen moest ik echt een grote drempel over.
Ik vroeg me af of dat wel kon en bad erover...
Maar dieren en huisdieren zijn ook van God..
En Hij wil dat we goed voor Zijn schepping zijn.
Als ik het geld had om ermee naar de dierenarts te gaan zou ik dat onmiddelijk doen.
Maar dat heb ik niet.
Dus bid ik voor mijn poezen.
De oudste had toen ze nog heel klein was blaasgruis.
Zeldzaam voor een kitten en ze zou er blijvend last van houden.
Dieetvoer en plasjes door het hele huis.
Ik besprak het met de dierenarts. 
Hij zou echt naar het asiel moeten want dit kon ik niet blijvend bekostigen.

Ik bad voor hem en hij genas. Hij heeft nooit weer blaasgruis gehad.
De jongste liep een aantal weken geleden te niezen....
"Als het maar geen niesziekte is" bedacht ik me

En ook zij genas weer....

En nu, nu is ze zo fit als een pit. 

Je kunt vinden wat er je ervan vindt dat ik voor mijn diertjes bid.

Maar ik weet dat bidden helpt.

@Lineke

woensdag 10 juni 2015

Afrikaanse lelie

Toen ik op mijn vluchtplaats midden in het bos woonde, had ik op het terras twee vuilnisbakken met lelies staan.
Het waren zulke dankbare planten.
Aan het einde van de winter vormde zich weer een groene plant en ergens in mei- juni
kwamen er prachtige bloemen in.
Nu heb ik een fleurig balkon bij mijn eigen huurappartementje.
Wat zou het leuk zijn als ik nog eens lelies zou kunnen planten.
En ja hoor daar vond ik in een tuin van een vriendin een mooie lelieplant.
Met man en macht werden er drie plantjes bij weggescheurd en blij legde ik ze op het balkon te drogen.
Maandagavond begon mijn jongste kat te braken.
Omdat ik een nieuw soort voer gekocht en gegeven had dacht ik dat ze er niet goed op reageerde.
Ergens vloog de gedachte door mijn hoofd dat de oorzaak ook de drogende lelie kon zijn.
Maar die gedachte vloog net zo hard weg, als hij binnen gekomen was.
De volgende dag vond ik weer  hier en daar kwakjes braaksel.
Ik onderzocht het en vond haartjes van de oudste kat.
Het zullen wel haarballen zijn. Ze wassen elkaar altijd liefdevol.
Maar ook vandaag braakte ze na elke maaltijd.
Toch maar eens googelen op "Afrikaanse lelie giftig"
Jongens, ze zijn erg giftig voor katten.
Zelfs als je lelies op de vaas hebt staan en ze drinken van dat water kunnen ze al vergiftigd raken.
Zodra je het weet moet je onmiddelijk naar de dierenarts. Onmiddelijk?
Ik ben al drie dagen verder...
Na drie dagen kunnen ze nierfalen hebben. En is er niet veel meer aan te doen.
Je snapt, ik zit in spanning....Ze ligt wel gezellig onder een stoel met een glimlachje 
om haar bekje.
Muggetjes kunnen haar verleiden om er achter aan te springen.
Ze moet eerst maar vasten van haar eten. Spannend he?

@Lineke

dinsdag 9 juni 2015

Afscheid....

Terug van vakantie in Duitsland. We waren in Meppen en dat ligt in het noorden.
Het is een mooi landje, wat mijn uitdrukking is, voor de omgeving.
Bouwland afgewisseld met bos en riviertjes.

Ik hoop altijd, dat mijn hoofd niet te vol zit, als ik in een vreemde omgeving ben.
Het is fijn om de natuur binnen te laten komen.
De boodschap te verstaan, die ze je toefluistert.
En dat kan iedere keer anders zijn, want onze goede God verrast ons gul uitbundig.

Ook dit voorjaar waren de kleuren groen op een majestueuze wijze op het schilderspalet gemengd.
de Hand van de Schilder kwam om weide, bomen, bosjes en grasjes te kleuren...
Hij, de Meesterschilder, verstaat de kunst als geen ander.
En dat is logisch, want Hij is de Eigenaar..

Genietend liep ik langs de Haase, een riviertje, dat meandert door die groene pracht.

Mijn voeten vonden vlakke grond op de geasfalteerde weg langs een groot bouwland.
Het grijsbruine kwam voor ogen.
En op dat grijsbruine keurige rijen kleine plantjes.
Het leken op kleine soldaatjes in gelid.
Een leger goed opgeleide maisplantjes..

De boodschap kwam....Ze fluisterden me toe....

Wij hebben moeten sterven....Wij hebben afscheid genomen...

Afscheid genomen van een volle maiskolf. 
We zijn als enkeling in de donkere aarde weggelegd.

En nu....Nu laten we je zien wat afscheid betekend.
Voor ons en ook voor jou is het Nieuw Leven.

Ja, we weten dat het pijnlijk is...Loslaten, rouwen en huilen.

Een hele tijd lijkt er niets te zijn. Alles is grijsgrauw....

Maar kijk naar ons en geloof..

De rivier zal meanderen door je leven, de verschillende kleuren op het palet liggen al klaar.

De Hand van de Meesterschilder heeft het bereid.

Aanstonds zal het eerste voorzichtige frêle groen in je leven te zien zijn. 


Want Afscheid is een nieuw Begin.....

@Lineke

Dat doet de deur dicht....

Een wagenwijd geopende deur....
Het woord "wagenwijd" intrigeert me.
Je gebruikt het zo vaak, maar zonder er bij na te denken waar dit gezegde nu vandaan komt.
Ik heb het opgezocht...
Een deur zo wijd geopend dat er een wagen door kan.
Als mensen van diefstal beschuldigd werden en ze weigerden hun deur open te doen, mocht de weagh de zijmuur afbreken.
Dus was het huis wagenwijd open.
Nou ik heb geen weagh nodig.
Mijn voordeur heeft al verschillende keren wagenwijd open gestaan.
Omdat ik weleens verstrooid ben, dacht ik dat ik hem niet goed had dicht gedaan.
Dat is toch wat...
Iedereen had binnen kunnen lopen.
Maar alles lag er nog onaangeroerd op dezelfde plek.
Op een avond ontdekte ik bij het naar bed gaan dat ik de hele tijd met een geopende voordeur had gezeten.
Wagenwijd...Het eerste wat ik me bedacht was, hoe ik me die avond had gedragen.
Had ik geschaterd bij de tv, een boertje of windje gelaten?
Wie had er allemaal van meegenoten?
Ik ben best openhartig, maar sommige dingen wil ik toch echt achter de voordeur houden.

Het was zaak om eens goed op te letten..
En ja hoor daar betrapte ik de dader.
Mijn oudste poes verdraagt geen gesloten voordeur.
Ze hangt aan de deurknop en gaat tevreden naar haar plek als de deur wijdwagen open staat.
Wat er toch in zo'n kattenkop omgaat ik zou het niet weten...
Zou ze claustrofobisch zijn?
Omdat dit te mogen concluderen moet ze eerst eens getest worden.
Er zijn al genoeg plakkers geplakt op mensen zonder dat het echt zo was.
Jan en alleman heeft daar een handje van.
Je word maar zo beschuldigd van borderline, terwijl het niet zo is.

Er zijn kattengedragdeskundigen. Ik zou met haar op consult kunnen gaan
ware het niet dat er ook sleutels en grendels bestaan.
Dus draai ik in en uit huis de deur op het nachtslot.

Nu kwam ik van vakantie en waarachtig mijn buurvrouw stond plotseling in de kamer...
Ze had een bordje patat met een kroket in de hand.

Mijn voordeur stond opnieuw open...
Ik verbaas me over die kattenkop.
Het is toch al heel lang zo dat ik de boel afsluit.
En als ik het na lange tijd eens vergeet ziet ze haar kans schoon...
Heeft ze nu nog steeds last van haar fobie?

@Lineke



maandag 8 juni 2015

Zalig die treuren...

Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden. Mattheus 5:4

Dat is wat Jezus zegt in de Bergrede.....
Het is zo anders dan wat we het liefste zouden willen. We willen dat het goed gaat, dat we prettig gezelschap zijn. We vertellen op facebook de leuke verhalen en liken het.
Hoe gaat het? Ja het gaat goed hoor, dankje...Maar er zijn dagen dat we niets anders kunnen dan huilen... Huilen om de wereld om je heen, huilen om tragedies in je leven.                              Verliezen van geliefden aan het leven of aan de dood.                                                                 Kinderen die in problemen kwamen en die zich in moeilijke situaties bevinden.
De wereld is lang niet altijd mooi, de wereld is gebroken en je krijgt daar je portie van mee                 of je nu wilt of niet....
En dan klinkt het Woord van Jezus:

Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.  

In the Strong Bible staat:

Blessed are they that mourn: for they shall be comforted

Vertroost of be comforted wordt vertaald in het Grieks met Parakleo.

Dat woord staat ook voor wat de Heilige Geest doet.

Hij zal troosten, aanmoedigen en  versterken door troost, je zult
troost ontvangen, worden getroost
 worden versterkt
vermanende en troostend en bemoedigend.

Durf ik dan mijn tranen te laten gaan?                                                                  
Durf ik dan toe te geven dat ik verschrikkelijk verdrietig ben? 
Verdrietig, omdat er opnieuw een vrouw zit in dezelfde klem 
bij dezelfde man, als dat ik gezeten heb?                                                                    
Hij heeft zijn val gezet en er is opnieuw iemand in gerend...

"Heer" kreunt mijn hart "Waarom opnieuw....'
 En ook nog een kerkelijke inzegening....
Snap je dat mijn verstand er bij stil staat? 
Bij het moeten aanzien van zoveel kwaad....

Mij komt de gebeurtenis in herinnering.....
Al eerder was ik verslagen door iets...Wie niet? die al langer heeft geleefd....

Een onaanzienlijke vrouw belde op om een bestelling te doen....
Ze vroeg of ik het langs wilde brengen op weg naar huis.
Met tegenzin voldeed ik aan haar verzoek..
Ik vond, dat ze net zo goed even naar de winkel had kunnen komen.
Ze deed open en keek me aan.....
Ze zei : "Meisje richt je ogen op Jezus, Die zulk een tegenspraak 
van zondaars tegen Zich heeft verdragen opdat je niet door matheid van ziel verslapt."
Stomverbaasd keek ik haar aan. Het was als een verschijning vanuit een andere wereld.

Ik draaide me om en fietste weg...Dus dat was het antwoord....
Jezus heeft het verdragen, Jezus weet er van, Hij is ervaringsdeskundige....
Dus als ik het kwaad recht in de ogen zie en het bijna niet kan verdragen, moet ik mijn ogen richten op Jezus, Die in mijn plaats dat kwaad recht in de ogen zag.....

En als het mij nou eens niet lukt Heer? 
Dan til Ik je hoofd omhoog, zodat je Mij weer in het vizier krijgt.

Je tranen mogen stromen terwijl je MIJ in de ogen kijkt....
Want Ik heb immers gezegd: 'Zalig die treuren, want zij zullen vertroost worden..."




@Lineke



Let op je vriendenlijst.

Bij sommige facebookers kom je lange vriendenlijsten tegen. Helaas zitten daar mensen bij die via hun pagina spam verspreiden va een ge...