zaterdag 27 augustus 2016

De wind waait waarheen hij wil.

Ik heb een heerlijk balkon en drie beesten.
Twee poezen en een hond.
Ze bewegen zich vrijelijk op het balkon met balletjes en allerlei ander speelgoed.
Het glijdt weleens door het hek naar de benedenbuuv, die het gevonden voorwerp trouw in mijn postvakje stopt of voor de deur legt.
Als Bella enthousiast is, sleept ze met van alles door het huis.
Zo ook mijn klein tasje, die ik opnieuw in mijn postvakje terug vind.
Maar vandaag was het niet de schuld van de beestjes, maar die van de wind.
Ik was bezig geweest met mijn cursus.
Ik klapte de map dicht, maar liet het op de tafel liggen.
Met Bella aan de riem wandelde ik zo'n 2,5 km en thuis gekomen vond ik een aantal losse papieren op het balkon.
Er stonden Bijbelteksten op met voorbeelden van verhoorde gebeden.
In het kader van leren vertrouwen had ik deze uitgeprint en doorgelezen.
Ik raapte ze bijeen en keek naar beneden.
Ja hoor, daar lag ook nog een papier met Bijbelteksten bij buuv.
Ik was er een beetje behoorlijk verlegen mee.
"Als ze maar niet denkt, dat ik wil evangeliseren."
Wie weet, bedacht ze wel, dat alle zegen van boven komt.
Of dat ze het manna voor het oprapen heeft.
Ik riep zachtjes haar naam om alvast aan te geven, dat het me weer was gebeurd.
Maar ze bleek niet thuis te zijn.
Later keek ik in het postvakje en daar lag niks.

Och, laat ik me er nou niet druk om maken.
De wind waait nu eenmaal waarheen hij wil.

En ik neem me voor de zoveelste keer, voor wat netter te zijn.

@Lineke



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Een onderneming?

Gisteren nam ik de bus en metro om naar Rotterdam-Zuid te reizen. Ik weet het, misschien is het voor sommige van jullie een eitje.  Ma...