maandag 26 september 2016

Strijd om geen people pleaser te zijn.

De keuze om geen people pleaser te zijn levert dagelijks strijd op.
Het is een mechanisme, waaraan je zou willen gehoorzamen.
Toestemming vragen om er te mogen zijn.
Vanwege een gevoel van gebrek aan verbinding, je ondergeschikt maken aan de ander.
Maar is dat de juiste verbinding leggen met die ander?
Of is het gebrek aan verbinding, geen verbinding ervaren, niets gemeenschappelijks hebben, zoals het is en laat je het verder maar los.
Omdat je weet, dat de ander nu eenmaal anders is.
Is nabijheid willen ervaren vanuit een ondergeschikt maken de juiste insteek?
Of kies je voor de eenzaamheid die je op dat moment ervaart, maar blijf je  trouw aan jezelf?


1 opmerking:

  1. Bijzonder wat je zegt. Ik ben soms best wel een einzelgänger, en vraag me soms serieus af of dat juist daardoor komt. Want ik kies, ondanks de strijd, toch vaak voor 'mezelf trouw blijven'...

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

De boom. (2.)

En de vrouw zag dat die boom goed was om ervan te eten en dat hij een lust was voor het oog, ja, een boom die begerenswaardig was om er ve...