maandag 31 oktober 2016

Zomaar wat gedachten.

Ik merk dat mijn lezers het heel dapper vinden dat ik met facebook gestopt ben.
Ik merk bij mezelf, dat ik facebook als een vlucht uit de werkelijkheid gebruikt heb.
De werkelijkheid van alledag is niet altijd himmelhauchjauchend
er staat niet altijd publiek langs de kant om mij toe te juichen.
Er zijn momenten dat ik mooie dingen zie, maar het met geen mens kan delen.
Ik zou die mooie dingen kunnen delen met de Maker ervan.
Hij verdient het ten slotte.
Heel vaak kijk ik helemaal niet goed en laat de schoonheid ervan niet tot me doordringen.
Al eerder heb ik mijn smartphone of camera gepakt om het moment te vangen en het op socialmedia te zetten.
Maar waarom moet ik het altijd delen?

Vanavond had ik heerlijk gekookt.
Stampot zuurkool met geitenkaas en ui en knoflook.
Ik had er met mijn camera boven kunnen hangen en het kunnen vertellen.
Maar ik heb het  onder belangstelling van Bella en de poezen veroberd.
De nieuwslezer van het journaal was met andere digen bezig dan mijn stamppot.
En ik verdiepte me in zijn vertelsels.
Ik weet nu dat ik pas met 67 jaar en drie maanden AOW zal krijgen.
Ik bekeek Rutte en kreeg een nare bijsmaak.
Ik vind de man niet geloofwaardig meer.
De onderste steen is nog steeds niet boven, hoe krachtdadig hij toen ook sprak.
Voor velen is MH17 verleden tijd, voor vrienden, die hun kinderen verloren, zal het altijd tegenwoordige tijd blijven.
En ik denk dat ze niet meer wachten op die onderste steen,
maar dat ze heel goed beseffen dat die onderste steen bedekt zal blijven.
En zo gaan we verder tot het leven voltooid is en we een pil kunnen nemen om er een eind aan te maken.
Niet lang genieten we van onze Aow, want als we zover zijn zijn we oud en der dagen zat en kunnen ze het verkeerd belegde geld in de zak houden.
En terwijl ik dit schrijf is er geschreeuw van kinderen op straat die Halloween vieren en word me regelmatig gevraagd voor wie ik een kaarsje aansteek.

Voltooid verleden tijd, tegenwoordige tijd en de toekomende tijd.
En voor mij ligt dat in Zijn Handen.

@Lineke.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Verborgen verleden.

Verborgen verleden. Ze kijkt er graag naar. En verbaasd zich over emotionele reacties die het op kan roepen. Zij had zich afgesloten v...