donderdag 27 oktober 2016

Zwarte piet.

Misschien ga je deze blogpost niet lezen.
Gewoon omdat het je keel uithangt.
Die discussies over zwarte piet.

Maar laat me eens verhalen, wat mijn ervaringen zijn met Sinterklaas en Zwarte piet.
Vroeger, toen ik klein was, was ik er doodsbang voor.
Als hooggevoelig meisje, die beeldend dacht, zag ik het voor me.
Ze liepen over ons dak in de nacht en lieten cadeautjes door de schoorsteen glijden.
Ik vond het doodeng.
Tegen de tijd probeerde ik wakker te blijven om de paardevoeten op het dak te horen en het leek me onbegrijpelijk dat mijn ouders ondanks dat gestamp er bij in slaap zouden vallen.
Als je stout was, stond je naam in het grote boek van sinterklaas.
Als je lief geweest was, niet.
Sinterklaas zag dus alles, hoe vreemd was dat voor mij.
Hij was dus net als God, Die ook een Boek heeft, waarin je naam staat opgeschreven.
Ook Hij zag alles van mij en onthield iedere foute en stoute daad.
Ik was doodsbenauwd voor Sinterklaas.
Op school in de tweede klas, hadden we een meester, die zijn handen niet thuis kon houden.
Als we als meisje naar voren geroepen werden en dat gebeurde nogal eens, deed hij onze rokjes omhoog en tikte en streelde hij met zijn hand in onze onderbroekjes op onze billetjes.
We hadden het goed gedaan.
Het was als het ware een krul in ons keurig schriftje.
Ik zie de oudere man nog voor me.

Blijkbaar waren er klachten binnen gekomen van ouders en het werd heel 'pedadogisch' opgelost.
Met het Sinterklaasfeest, wat gehouden werd in de hal van de lagere school met de Bijbel werd meester naar voren geroepen.
Sinterklaas opende het grote boek en vertelde dat meester stout was geweest.
Wat hij precies had gedaan, werd er niet bij verteld.
Maar Zwarte Piet kwam en meester stapte in de zak.
Nog zie ik hem in de zak op Piets rug afgevoerd worden.
Hij verdween mee op de stoomboot naar Spanje.
Gelukkig kwam ik hem later eens tegen in de straat.

Toen ik eindelijk ontdekte, dat Sinterklaas en Zwarte Piet niet bestonden, het heeft lang geduurd, want het gezag en gehoorzaamheid aan mijn ouders hoorde volmaakt en onfeilbaar te zijn, was mijn ontsteltenis groot.
Dus mijn ouders, die mij leerden niet te liegen, hadden gelogen.

De twijfel kwam.
Als ze gelogen hadden over Sinterklaas, hadden ze dat misschien ook wel over God.
Want Hij zag immers ook alles wat je deed, Hij had immers ook een grote Boek.
En als je zou sterven, zou je ook bij Hem moeten komen om te staan voor Zijn Stoel.

Al met al heeft het mij er toe doen besluiten, mijn eigen kind vanaf dag één te vertellen, dat Sinterklaas en Zwarte Piet verklede mensen zijn.
En dat het een gezellig feest is en dat vierden wij vol overgave en met veel plezier.
Nu ontstaat er een onbeschaafde ruzie over een verklede man, die zich zwart heeft geschminkt.
Die als slaaf, een Moor, een Heilige, die nooit dood gaat moet dienen.
(Laat me zeggen dat ik dat heel fout vind en begrijpelijk dat mensen met een verleden van slavernij hier op tegen zijn)
Maar wat verdedigt ieder, die Zwarte Piet zwart wil houden?
Een leugen, die ze hun kinderen vertellen.
Zou daarom de discussie, die zo hoog oploopt met voor en tegens zonder respect zo uit de hand lopen?
Volgens mij wel.

@Lineke


2 opmerkingen:

  1. Herken veel van je herinneringen met Sinterklaas, ik was de oudste en dus werd het heel lang in staand gehouden, net als jij heb ik mijn kinderen altijd verteld dat het een feest is en dat het verklede mensen zijn. Ik bemoei me verder niet met de discussie, vind het soms gewoon vervelend worden.......snap dat het voor donkere en zwart gekleurde mensen best confronterend kan zijn.....vertel gewoon hoe het zit en blijf eerlijk naar je kinderen....

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik lees al je blogs, ook deze ;) en ben het met je eens. Mijn ouders hebben me nooit verteld dat sinterklaas echt was en de buurvrouw dreigde mij altijd dat ik het haar dochter niet mocht vertellen.
    Mijn eigen kinderen heb ik ook altijd verteld dat t niet echt was. Ze zaten trouwens op een reformatorische basisschool dus t zou toch ook kansloos geweest zijn.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Eerlijk zijn.

Lieve Vader ik kan me niet indenken dat ik het misbruik van meester B. zover heb weggestopt. Heel langzamerhand stapje voor stapje komt ...