donderdag 24 november 2016

Vrouwen zoeken de oorzaak meestal bij zichzelf.

Dr. Cynthia McVey, hoofd van de afdeling Psychologie aan de Glasgow Caledonian University, zegt in de Daily Mail: “Mannen hebben veel sneller de neiging de fout bij anderen te leggen. Vrouwen zoeken de oorzaak meestal bij zichzelf.”

Vandaag wil ik het over schuldgevoelens hebben.
Ik sta op de eerste plaats, als het gaat over het hebben van schuldgevoelens. 
Als iets niet lekker loopt, dan vraag ik me af, waar ik tekort geschoten ben.
Gisteren bijvoorbeeld had ik tijdens mijn werk een vervelend voorval. 
Een ontmoeting waarin mij informatie werd verteld,
 waar ik helemaal niet op zat te wachten.
In plaats van de verantwoordelijkheid te leggen, waar die hoort, vraag ik me achteraf hoe ik het had kunnen voorkomen, dat deze informatie naar me toe kwam.
Ik beschuldigde mezelf, terwijl de ander een horkerige opmerking had gemaakt.
Ik dacht een heel scenario uit om deze situatie in het vervolg te kunnen voorkomen.
Het lag dus aan mij.
Met de opmerking voelde ik me ook nog eens ongelukkig, omdat ik niet aan mijn eigen verwachtingen had voldaan.
Toen ik er eindelijk mee naar de Heer ging, iets wat ik direct had moeten doen
kwam er alleen maar liefde naar me toe.
Vader vertelde dat het rot was geweest, maar dat Hij van me houdt en dat Hij blij is met mij.
Als er vroeger iets was gebeurd en ik kwam thuis om erover te vertellen, was de opmerking altijd dat ik het er wel naar gemaakt zou hebben.
Ergens zou ik de oorzaak geweest zijn.
Of het daarom is dat dat mechanisme nog werkzaam is?
Of is het omdat vrouwen de oorzaak bij zichzelf zoeken en relatiegericht zijn.
Als er een storing is op relationeel gebied is het toch het gemakkelijkste om schuld te bekennen.
Ergens zal het wel zo zijn, dat wij het fout hebben gedaan.
Weet je, als je zo blijft denken, geef je de ander alle macht om misbruik van je te maken.
Om over je grenzen te gaan.
Want je neemt keer op keer een underdogpositie in.
Ik heb me voorgenomen dat dat maar eens afgelopen moet zijn.
Als mensen echt iets met me willen, zitten ze niet te zoeken naar schuld.
Dan is er acceptatie en vergeving.
Dan is er wederzijdse aandacht en liefde.
En als er dingen zijn die rot verlopen, mag ik naar Vader gaan om daar mijn nood te klagen.
En dan zegt Hij echt niet, dat het eigen schuld dikke bult is en dat ik er het wel naar gemaakt zal hebben.
Want Jezus heeft immers alle schuld op Zich genomen.
En daarom heb ik vrije toegang tot Zijn Onvoorwaardelijke liefde.

Vraag:
Herken je dat patroon van oorzaak bij jezelf zoeken?

@Lineke


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Gewaai en gevlieg.

Gisteren had ik een heel fijn gesprek. Fijne gesprekken zijn dat er herkenning en helderheid komt in de dingen waar ik mee bezig ben. We...