vrijdag 16 december 2016

Brief aan Ineke ( Buurman 8.)

(Vervolg op dl.1 ,dl.2 ,dl.3,dl.4., dl. 5.  dl.6  en dl.7 )

Lieve Ineke,

Samen maken we een stapje in de tijd.

Jij was twaalf en heel ziek.
Je lag beneden in de woonkamer.
Je bed stond in een hoek tegen de muur.
Je lieve ogen waren gebroken.
Nooit had ik zulke oogjes gezien.

En nooit had ik jouw oogjes weer gezien, als ik niet zomaar plotsklaps op weg naar huis de sterke aandrang voelde om rechtsomkeert te maken.
Samen met een vriendinnetje liep ik en vroeg: "Zullen we naar Ineke gaan?"

Het was twaalf uur en het was spits.
Het verkeer raasde om ons heen.
En te midden van dat voelde ik die bevreemdende Aandrang.

Het was Iets waar ik aan moest gehoorzamen, leek het wel.

Ik belde aan bij je huis en je mamma deed open.
Ik zag haar roodbehuilde ogen en merkte haar aarzeling op toen ik vroeg of Ineke thuis was.
"Ja" zei ze "Kom maar verder"

Wat werd het stil in me, toen ik verwonderd naar jouw bed liep en in je ogen keek.
Je zei met een zachte stem en nog zachtere glimlach mijn naam.
Had je gevraagd aan de Heer, Die jou zo lief had of je afscheid van mij mocht nemen?

Ik weet het niet lieverd.
Ik was tien jaar en ik pakte je handje en zei "Nou dan ga ik weer. Dag Ineke"

Stil liep ik de deur uit en zei tegen mijn tochtgenootje
"Ineke is erg ziek hé?"

Jaren later, toen ik twijfelde aan mijn waarde als mens en of God wel van mij kon houden, ging ik in gesprek.
Ik kreeg de opdracht om te bedenken wie in mijn jeugd belangrijk geweest was.
Wie mij veiligheid en liefde had gegeven ..
Dat zou dan het startpunt worden van de pijnlijke dingen waar ik door heen zou moeten.

Lieve Ineke, ik lag ook in mijn bed, toen ik hierover nadacht.
En jij kwam levendig terug in herinnering.
Ik huilde en had heimwee.

Lief downmeisje, ik heb toen de Heer gevraagd of Hij je wilde bedanken voor jouw liefde.
Jij was immers bij Hem, dus Hij kon zo even naar je toe lopen.

Je bent boven de lijntjes.
De lijntjes van de tijd en van je zieke hartje.
Wat zul je veel lachen en blij zijn.
Kleur jij de regenboog in de wolken als ik hem zie?
En zul je dan binnen de lijntjes blijven?
Dag lief vriendinnetje.

Tot gauw...We zijn slechts één ademtocht van elkaar verwijderd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Gewaai en gevlieg.

Gisteren had ik een heel fijn gesprek. Fijne gesprekken zijn dat er herkenning en helderheid komt in de dingen waar ik mee bezig ben. We...