maandag 12 december 2016

De kattenconversatie. (3)

In  deel 1, en  deel 2, vertel ik over mijn buurman.
Vandaag gaan we verder.
Stond de voordeur in de zomer open en werd de toegang bewaakt door een stenen vogeltje met een sensor, die een vrolijk deuntje liet horen bij nadering, als het kouder werd, werd het een ander verhaal.
Buurman werd ouder en meer kwetsbaar en buurvrouw meer bezorgd.
Maar dat werd haar niet in dank afgenomen.
Ondanks de hoge leeftijd, het breekbare overkomen, was zijn inborst  van een jonge fiere en trotse man.
Was er een traplift in het trappenhuis gemaakt, omdat er een lift ontbrak, buurman nam de brandtrap aan de kant van mijn huis.
Het duurde hem te lang, de traplift ging te langzaam.
Ik kon hem geen ongelijk geven, als hij er al eens gebruik van maakte en ik keek hem na, duurde het inderdaad heel lang, voordat hij uit het zicht verdween om naar beneden te zakken.
Dus als hij boodschappen deed, liep hij op sloffen de buitentrap af.
Maar soms was het onverwacht glad en meende ik hem te moeten waarschuwen.
Ik belde hem. “Buurman, ik ben al buiten geweest, het is heel glad, wees voorzichtig hoor”
Met het zwijgen aan de andere kant, wist ik dat mijn belletje niet in goede aarde viel.
Zoiets van “Ik vind het prima dat je mijn buurvrouw bent, maar betuttel me niet.”
Maar o wat had ik het daar moeilijk mee. 
Ik zág hem glibberen op zijn sloffen en zág hem vallen en zijn heup breken.
Dus ik kreeg een creatieve inval.
Ik schreef een kaartje.
Een kaartje van Wiebertje aan Skippy.
De inhoud luidde ongeveer als volgt:
“Hallo Skippy hoe gaat het met je? Hier is alles goed.
Ben je al buiten geweest? Het is zo glad. Pas maar op dat je niet uitglijdt hoor.
Want dat is niet goed voor je poezenpootjes
Groetjes van Wiebertje.”

Ik vond het wel passend voor mijn creatieve en humoristische buurman.
En ondertussen kon ik mijn bezorgdheid kwijt.
Ik hoorde niets.
Dus belde ik de volgende dag met de vraag of hij nog post had gehad.
“Ja” merkte hij op “Wat kunnen poezen een conversatie hebben he?”
En wat zei Skippy? vroeg ik.
“Praat een beetje harder. Ik heb mijn gehoorapparaat niet aan”

@Lineke



1 opmerking:

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Eerlijk zijn.

Lieve Vader ik kan me niet indenken dat ik het misbruik van meester B. zover heb weggestopt. Heel langzamerhand stapje voor stapje komt ...