maandag 30 januari 2017

Een beurs plekje.

Vanochtend heb ik mijn hulp afgebeld. 
Na twee dagen veel geslapen te hebben was ik er niet aan toe om een witte tornado te ontmoeten.
Griep geeft je niet alleen lichamelijke klachten, het doet je ook wat zwak voelen. Gewoon, je hebt behoefte aan iemand, die een kopje thee voor je zet en je een beschuitje brengt.
Je voelt je een meisje met een beurs plekje in haar borst. En uit dat beurse plekje kunnen zomaar wat tranen rollen. Gewoon omdat je je kleine wereldje een beetje voor een doedelzak aanziet.
Alles heeft een rafelig randje.
En ze hoeven maar iets te zeggen of je voelt je een stukje draadjesvlees.
Uiteen gepuzzeld en opgepeuzeld.
Men moet je dan niet te serieus nemen. En ook niet met jeugdige overmoedige zelfbewustzijn door je huis en over je heen razen.
Nee, je mag eens een keertje vertroeteld en verzorgd worden.
Daarom heb ik mijn hulp afgebeld.

@Lineke



1 opmerking:

  1. Was je nu helemaal alleen? Ook niet leuk, maar een hardwerkende hulp is ook niet fijn als je ziek bent. Dat herken ik wel, al doet ze haar best.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Gewaai en gevlieg.

Gisteren had ik een heel fijn gesprek. Fijne gesprekken zijn dat er herkenning en helderheid komt in de dingen waar ik mee bezig ben. We...