dinsdag 25 april 2017

Die brug is soms te hoog.


Vanochtend fietste ik richting Hema. Eén keer in de zoveel tijd ga ik met een vriendin ontbijten.
Heel gezellig is het, we praten bij en na die tijd als er tijd is, gaan we nog even allerlei winkels binnen.
Gisteren zag ik zo’n leuke bril. En vandaag trok ik mijn vriendin mee de winkel in om hem nog even te laten zien.
Ik ben een brillenfanaat. Het is jammer dat ze zo duur zijn. Want anders had ik vast een soort van walk in closet voor brillen.
Zie je het voor je? Ik doe de deur open en kijk verlekkert om me heen en vraag me af welke bril ik vandaag ga dragen. Zal het die leuke kleurige zijn, de witte of de randloze? Het zal bij een droom blijven en als ik denk aan de eeuwigheid, waarin dromen vervuld worden, zijn er geen brillen, denk ik.

Toen ik vanochtend dus richting Hema fietste, kwam ik ze tegen.
Twee meisjes breeduit op het fietspad. Ik vroeg me ver van te voren af, hoe ik ze zou kunnen passeren. Dat krijg je als je ouder wordt, volgens mij. Je ziet meer apen en beren en in dit geval meisjes op je weg.
En daarbij vraag je je af hoe het af zal lopen.
Te vroeg om je zorgen te maken, bleek bij aankomst.
Eén van de meisjes fietste namelijk terug om een klein humpie, die een poging deed het bruggetje over te komen een duwtje te geven.
Het hummeltje mocht blijkbaar mee, maar voor haar korte beentjes en op haar  kleine fietsje was het bruggetje te hoog.
Heel langzaam kwam ze vooruit en dat ze niet omviel, was een wonder.
Maar dankzij haar grote zus speelde ze het toch klaar die hoge bult over te komen.

Ik moest denken aan zware klussen die we soms hebben te klaren.
Je moet dingen verwerken, je staat voor een operatie, je ziet allerlei apen en beren op je weg en weet dat bezorgdheid je belemmert om in het hier en nu te leven.
Wat heb je dan net als dat hummeltje een Liefdevolle Hand nodig, die je een duwtje in de goede richting geeft.
En wat heb je de bril van de Heilige Geest nodig, zodat je zicht weer kleurig wordt.

Psalm 61:3
Van het einde des lands roep ik tot U, omdat mijn hart bezwijkt;
leid mij op een rots die mij te hoog zou zijn.

Hebreeën 12:2

Laat ons oog daarbij (alleen) gericht zijn op Jezus, de Leidsman en Voleinder des geloofs, die, om de vreugde welke voor Hem lag, het kruis op Zich genomen heeft, de schande niet achtende, en gezeten is ter rechterzijde van de troon Gods. Vestig uw aandacht dan op Hem, die zulk een tegenspraak van de zondaren tegen Zich heeft verdragen, opdat gij niet door matheid van ziel verslapt.

@Lineke


2 opmerkingen:

  1. Bedankt voor deze blog. Mijn brug is vandaag een telefoontje uit het ziekenhuis. Niet heel verontrustend, maar toch. Gelukkig voelde ik een duw om te gaan sporten en ik rust nu even uit voor de volgende oefening. En die bril, tja ik probeer te zien dat het vast meevalt en Hij voor me zorgt.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Ik bedoel maar..

Leugen en waarheid. De laatste dagen ben ik hogelijkst verbaasd over de leugens die over Israel verspreid worden. Onze media is er druk me...