vrijdag 14 april 2017

Vandaag.

Vandaag gaat het over mijn Zielsbeminde
Vandaag dringen tranen naar de oppervlakte. 
Met het eten van het brood bij het ontbijt drong Hij Zich aan mij op, kwam mij tegemoet.

Je eet Mij.

Ik wilde vandaag even niks met Hem. Gewoon even niet. 
Gewoon even niks voelen, gewoon even niet dat zware. 
Even net doen alsof…Er zijn genoeg mensen die vertellen, dus ik hoef even niet.
Maar Hij laat Zich niet weg redeneren. Hij is er en vraagt om mee te lijden.

Niet één uur Lineke, waarom niet één uur?


Waarom niet één uur? Ik wil niet in mijn hart kijken. Want meelijden met U is voelen. Is voelen hoe erg het was..hoe erg het is..
U, Die mijn Geliefde bent, U onderging het meest gruwelijke, wat een mens overkwam.
Het meest gruwelijke was het, omdat U God bent. 

U, de Schepper, ging aan Uw Schepping ten onder.

U, Die de Schepping schiep als autonoom ging aan die autonomie ten onder.
Maar niet als willoos, niet als slachtoffer. Vrijwillig was het, U koos.
U koos voor Uw dood. U koos.
En daarom mag ik kiezen: “ Even niet Heer.”
De weg naar U blijft altijd open. Niet vanwege mij. 
Maar vanwege U.
Dank U Here Jezus. 
Zullen we nu dan maar samen huilen?

@Lineke
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Gewaai en gevlieg.

Gisteren had ik een heel fijn gesprek. Fijne gesprekken zijn dat er herkenning en helderheid komt in de dingen waar ik mee bezig ben. We...