Vrees niet..

Want God heeft ons niet gegeven een geest van lafhartigheid, maar van kracht, van liefde en van bezonnenheid. 2 Timotheus 1:7

Zoals ik gisteren vertelde heb ik drie harige wezens in huis wonen.
Jerommeke en Suske en mw.B.  Jerommeke en Suske zijn een kater en een poes.
Toen mw.B. erbij kwam was het spannend.
Zou ze met poezenbeesten overweg kunnen? Met Jerommeke gaat het heel goed. Hij wijkt niet als mw.B. hem nadert en desnoods geeft hij een snelle tik met zijn poot.
Met Suske is het een ander verhaal. Ze is een echt dametje, ze loopt ook altijd heel elegant. Maar Suske sluipt langs mw.B. en als mw. B. haar ziet gaan rent ze erachter aan. Suske straalt uit dat ze bang is. En dat geeft een extra stimulans om er achter aan te rennen.
Het gaat me aan het hart en regelmatig roep ik mw.B. tot de orde. Maar Suske de poes weet zich op andere momenten naar mij toe prima te handhaven.
Dus het angstige uiterlijk en het voorzichtige sluipen kan ook een verkeerde indruk geven.

Vrees.


Hoe zit het eigenlijk met mij? Wat heb ik een angst gekend. Als ik een nieuwe ervaring aan moest gaan trilde ik van binnen als een rietje. Van te voren vulde ik in hoe het gesprek zou verlopen.
"Als hij dit zegt dan zeg ik dat.".Je kent het misschien wel. Heel soms ben ik nog weleens onzeker. Onderweg breng ik dan mijn angst bij Jezus en leg het onder Zijn Hand neer. Hij mag er over gaan regeren.
En Hij geeft me een nieuw perspectief op de komende gebeurtenis.

Geschenk.



Vlak na mijn mislukte borstreconstructie kwam de vraag of ik mee wilde doen in een modeshow voor prothesekleding. Badpakken en wat er nog meer op dat gebied te koop was.
Het was voor mij een bevestiging, dat ik niet meer aan de operatie moest beginnen en accepteren dat het zou blijven zoals het was.
Maar wat was het spannend. 72 vrouwen zaten die avond in de zaak.
Wat was ik bang. Zo bang zou ik niet kunnen showen, ik zou op Suske lijken en langs sluipen.
Ik legde mijn angst onder de Hand van Jezus.
En keek door Zijn bril en zag vrouwen die hetzelfde doorgemaakt hadden dan ik had doorgemaakt.
Ik nam alle tijd om hun vragen te beantwoorden en de kleding die ik showde te laten zien.
Nu was ik niet meer op mezelf gericht, maar gaf een cadeau aan hun.
Het werd een prachtige avond.

Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit…


1 Johannes 4:18

@Lineke

Reacties

Een reactie plaatsen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Kleine daden als zaadjes in liefdesgrond.

Een Schat in het Lijden.. (Bloghop maart-april 2017.)

Geen lijst met regels.