zaterdag 29 april 2017

Wat een week..

Het is zaterdag en de laatste dag van deze week. 
Een week, waarin er veel gebeurde voor Nederland en ons. De koning werd vijftig en de avond voor zijn verjaardag was hij te zien in een open en kwetsbaar interview.
Wat hij wilde was de mens Willem Alexander laten zien, in plaats van de koning. En daar is hij heel goed in geslaagd.

Een paar dingen.


Voor mij bleven een paar dingen die hij zei, haken in mijn gedachten.
En daar kan ik dan heerlijk op door borduren en vraag me af hoe ik er in sta.
In de eerste plaats zijn uitspraak dat hij een emotioneel mens is.
Hij heeft dat kennelijk volledig geaccepteerd. Hoe staat het met mij, met ons?
Naarmate ik ouder word, ben ik snel geraakt als mij bijvoorbeeld verteld word van ziekte en verdriet.
Tranen schieten me in de ogen. Als we staan bij het slotlied aan het einde van de kerkdienst kan ik vaak niet meer meezingen.
Ik loop over van blijdschap en dankbaarheid en denk stiekem dat mensen om me heen vinden dat ik gewoon moet doen.
Ja, ik ben een emotioneel mens.
En net als koningin Maxima de toon zet in prachtige mode en deze trend het vrouwvolk van Nederland gestimuleerd heef,  om er ook wat meer bling uit te zien, zou het maar zo kunnen zijn dat Alexanders "emotioneel zijn" meer ruimte geeft aan..

Opmerkelijks.


Dan zei hij nog iets opmerkelijks. Als je een publiekfiguur bent, moet je jezelf leren kennen.
Maak fouten, ga over je grenzen, want zo leer je je grenzen kennen.
Dat adviseert hij zijn dochter Amalia, die als ze wil, ooit koningin zal zijn.
Wat een advies van een vader vind je ook niet?
Juist willen we als ouders onze kinderen behoeden voor fouten en vallen en weer opstaan toch?
Maar onze koning zegt dat je fouten moet maken om jezelf te leren kennen.
Eigenlijk kan ik wel met hem instemmen. Ik ben in mijn leven ook meerdere keren op mijn snufferd gegaan. Ik weet wie ik ben.
Een mens met sterke en zwakke kanten. En als ze wat over mij te zeggen hebben dan hebben ze misschien wel gelijk. Maar dat vind ik niet belangrijk meer.
Het gaat om wie ik ben en wat ik wil zijn.
Welke keuzes ik maak en vrucht ik draag. Ja, ik ben gevallen, maar ik ben weer opgestaan.
En zelfs oudere bomen staan in bloei en dragen straks weer vrucht.

Vraag:
Wat is jou bijgebleven van het interview en heeft je misschien aan het denken gezet?

@Lineke

2 opmerkingen:

  1. Ik wil het nog steeds via uitzending gemist terugkijken. Word door jouw verhaal wel extra nieuwsgierig.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat moet je echt doen Anne het zal je denk ik zeer ontroeren.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Verborgen verleden.

Verborgen verleden. Ze kijkt er graag naar. En verbaasd zich over emotionele reacties die het op kan roepen. Zij had zich afgesloten v...