vrijdag 5 mei 2017

Heel klein..


Gisteren stond ik op met een soort van migraine. Een fikse hoofdpijn en zo koud als een kikkertje. Ik appte met J. en vroeg of ze samen met I. een keertje tussendoor wilden komen om mw.B. uit te laten. Daar werd heel graag aan voldaan. Zelfs was het zo dat de rustpauze overgeslagen werd, want dan was mw.B. lekker rustig als ze weer bij me was, bedacht I. Ook deden ze nog een boodschapje.

Ik weet nu waar de hoofdpijn vandaan komt. Het jaarlijkse onderzoek nadert en ineens is het even weer raak. Sta ik er normaal niet bij stil en heb ik de knop omgedraaid, nu komt het in alle hevigheid op me af.
Ik ben alweer of nog aan de chemo, ik weet niet hoe het precies werkt. Herinneringen aan en de angst voor, het loopt door elkaar heen. Gedachten kun je niet sturen, ze gaan hun eigen gang. Mocht er wat gevonden worden dan ga ik weer in behandeling. Nee, het leven is niet altijd leuk, maar ik vind het wel de moeite waard.
Ik ga nog graag een aantal jaartjes mee. Mijn knie doet ook zo zeer. Het zijn geen uitzaaiingen, want dan heb je ’s nachts ook last en ik heb het alleen maar bij bewegingen.
En ja, als ik weer aan de chemo moet, dan ben ik niet meer te genezen. En ja mijn pruik is er nog steeds. En nee, positief denken helpt niet en op God vertrouwen lukt ook niet.
We bidden dat het goed mag zijn vind ik ook lastig. Want in het afgelopen jaar heeft zich van alles kunnen ontwikkelen dus om nu nog even te bidden helpt niet echt.
Het is gewoon de tijd even uitzitten. Ik ben nu eenmaal bang en dat accepteer ik maar.
Liefs van een kleine


@Lineke

6 opmerkingen:

  1. Lieve Lineke, gooi 't eruit, het mag. Niets aan te doen dat je even zo denkt. Is niet gek. Ik wilde dat ik de tijd even voor je kon omkijken tot je onderzoek. Veel liefs en sterkte!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel je weet hoe het voelt..

      Verwijderen
    2. Je voelt je misschien klein, maar dat je dit zo kan verwoorden maakt je groot. Het afwachten en de spanning, telkens weer, is zo moeilijk.

      Hou vol sterke vrouw!

      Verwijderen
    3. Dankjewel Petrina, ook jij kent dit van heel dichtbij..

      Verwijderen
  2. Wat een spanning levert het verleden in het heden. Ik wens echt dat alles in orde is met jou. Ik begrijp dat bidden even niet wil. Vind je het goed als ik het voor je doe? Sterkte met je lijf. Liefs, Anne

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Op grote voet.

Na een hele tijd rugklachten te hebben gehad, heb ik een afspraak gemaakt bij de podotherapeut. Let wel een peut en geen loog. Want een (P...