maandag 22 mei 2017

Leef ik voor de buitenkant of?




Een tijdje terug stond ik met een interview in de krant. Nu ben ik samen met mw. B. en I. op zes plekken te vinden in ons dorp.
En ben ik gevraagd voor een klein interview in een magazine en volgde er een fotoshoot zoals jullie hebben gelezen.

Reuring.

Er is dus best wel reuring rondom mijn persoontje. Hoe ga je daar nu mee om?
Met regelmaat word ik in het dorp vriendelijk begroet of minstens naar me gekeken.
Ik heb een paar dingen ontdekt. En mezelf de vraag gesteld:
“Leef ik voor de buitenkant?” Leef ik voor wat mensen van mij vinden en over mij denken?

Zeker als je achter de voordeur wegkomt en vanwege huiselijk geweld geïsoleerd bent geweest, heb je de neiging om, al ben je gelukkig niet meer in die situatie, in de anonimiteit te blijven.
Telkens als je koppie boven het maaiveld uitsteekt, hoor je  heel veel oude stemmen van spoken uit het verleden.
Spoken die je niet in dank afnamen dat je je ruimte innam. Die jaloers waren op die ruimte en vanwege een leegte in hun zelf jouw identiteit wilden absorberen.
Je werd geobserveerd en geïmiteerd.
Jij werd overgenomen en had te verdwijnen.

Anders.


Het is dus nu heel anders. En hoe ga je daar nu mee om?
Daarom stelde ik mezelf de vraag:
“Leef ik voor wat mensen van mij vinden en zien?”
Als dat zo is word je een lege huls. Je past je aan wat ze van jou denken en zeggen. Je stelt je afhankelijk op en leeft zelf niet meer.
Dus heb ik de keuze gemaakt:

“Ik wil leven vanuit mijn binnenkant.” 

En dat betekent voor mij dat ik mijn binnenkant goed verzorg.
Iedere dag de Bijbel pakken en een stukje lezen. Want de woorden van de Bijbel zijn levend.
Ze werken als een spiegel, waarin je mag kijken. Ze maken je mooi en dat straalt ook door naar de buitenkant. 
Wil je de mensen wat te bieden hebben? Zorg dan voor je binnenkant.

Natuurlijk ontmoet je mensen, die niet goed weten hoe ze met je om moeten gaan.
Maar wat onze koning zei heb ik goed onthouden.
Dat heeft niks met jou te maken als persoon. Laat het en maak er geen halszaak van.

De grote liefde van Christus
14Om die reden buig ik mijn knieën voor de Vader, 15naar wie alle geslacht in de hemelen en op de aarde genoemd wordt, 16opdat Hij u geve, naar de rijkdom zijner heerlijkheid, met kracht gesterkt te worden door zijn Geest in de inwendige mens, 17opdat Christus door het geloof in uw harten woning make. 

20Hem nu, die blijkens de kracht, welke in ons werkt, bij machte is oneindig veel meer te doen dan wij bidden of beseffen, 21Hem zij de heerlijkheid in de gemeente en in Christus Jezus tot in alle geslachten, van eeuwigheid tot eeuwigheid! Amen.



@Lineke

2 opmerkingen:

  1. Een mooie oproep om voor de binnenkant te zorgen. Dat straalt vanzelf weer door de buitenkant heen, volgens mij.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Een hele lange adem.

Het meisje van tien, wat was ze gebroken.  Eenzaam liep ze door de herfstregen en werd tot op haar velletje nat.. Maar wat er ook ...