Geven wat je hebt ontvangen.



Ook dit jaar was er weer een Selahdag. 
Een Selahdag is een dag voor en door vrouwen, die vanuit stichting Selah hun gasten op allerlei manieren verwennen.
Bij aankomst word je allereerst opgewacht door mannen. Echtgenoten van het team die je de weg wijzen naar een goed parkeerplekje. Omdat ik al vaker naar een weekend ben geweest, word ik bij name genoemd.
Alleen dat al verwarmt. Zegt de Heer niet tegen Mozes dat Hij hem bij name kent?

Voordat  je de deur binnenstapt, loop je over een rode loper, die voor je is uitgerold. 
En opnieuw word je hartelijk begroet en krijg je allerlei verrassingen in je handen gedrukt.
Benieuwd loop je de zaal in, waar om iedere stoel een kleurige doek is gewikkeld.
Zo zie je een rij met blauwgroene rugleuningen en daarvoor weer een rij met rozerode leuningen.
Verwachtingsvol naar wat de dag ons gaat brengen nemen we plaats.
Het is pure genade, dat ik deze dag mee mag beleven.
Stond ik vorig jaar op het punt om af te reizen, kreeg ik een telefoontje van mijn broer dat mijn moeder stervende was.
En nu was ik geveld door wondroos en een urineweginfectie.
Maar omdat er een gebedsteam gedurende de week aan het bidden is en je word uitgenodigd middels een mail om je eventuele gebedspunten op te sturen, werd er voor me gebeden.
En zo mocht ik toch de dag, zij het ’s middags achter in de zaal  op twee stoelen, mee beleven.
Ook dat is prima, je mag gewoon jezelf zijn, zoals de spreekster van die dag Marianne Grandia zichzelf is.
Ze vertelt, dat ze het niet over haarzelf wil hebben. En dat lukt haar heel goed.
Ik zou misschien zelf wel in de verleiding komen om een podiumplek tot eer en meerdere glorie van mij en ik te laten zijn.

Het thema van de dag is “Dansen in de regen” Maar het word geen promotie van het boek wat ze onlangs heeft geschreven.
Iets wat ze vertelt aan het begin van haar toespraken.
Toespraken met heel veel ruimte voor Gods Woord zoals en dan maak ik maar even reclame, ook in haar boek te vinden is.
Een lunch, allerlei presentjes en de dag word heel bijzonder afgesloten met een prachtige glazen fles waar we onze tranen( symbolisch in een plastic zakje gevuld met doorzichtige bolletjes)  mogen brengen. En dat raakt me.
Het trekt de stop, die in mijn traanbuizen zit er uit.
De fles wordt door twee mannen neergezet bij het Kruis vooraan op het podium. Ik bedenk me dat al die vrouwentranen de Voeten wassen van onze Here Jezus.
We krijgen een klein flesje mee naar huis gevuld met tranen en de boodschap dat God onze tranen opvangt om ze te drogen als we bij Hem thuis komen.

Wat maakt voor mij een Selahdag of weekend zo bijzonder?
Het is niet alleen de verbale boodschap die opbouwt en herstelt.
Het zijn de talloze non-verbale signalen afgegeven door een team dat uitdeelt wat ze zelf hebben ontvangen.
Er is geen groepsdruk, geen manipulatie. Er is veiligheid, ingebed in een wekenlange voorbereiding om de vrouwen een prachtige dag te bezorgen.

En deze voorbereiding spreekt uit ieder detail.
Als beelddenker komt dat bij mij binnen en geniet ik van ieder onderdeel wat door liefdevolle handen is klaargemaakt. 
Als ik thuiskom zet ik mijn tranenflesje op mijn nachtkastje. Ik kijk ernaar en ervaar de Heer heel dichtbij. En terwijl ik uitrust op mijn bed, rollen er tranen over mijn wangen en besef ik dat er tedere Vingers ze opnemen en ze in een fles bewaren. Ik voel me schoon en verfrist van binnen.
Ja, ik kan het je echt aanraden om een Selahdag te gaan bezoeken.
Of om een weekend apart te zetten en te gast te zijn bij een onvermoeibaar team van vrouwen.

@Lineke 

Meer informatie over de Selahdagen en weekenden kun je vinden op de site. 


Reacties

  1. Amen! Lineke.
    Het was inderdaad een geweldige dag en met jou raad ook ik het iedereen aan om een keer te gaan :)
    Het was trouwens erg leuk om je nu een keer in het echt te zien en te spreken :)
    Lieve groet, Rita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk! Het is je zo gegund. Ik gun het mezelf ook maar ja, reizen is een probleem en dat ik s'middags zeker 1,5 rust hou ook. Geniet maar lekker na van deze mooie dag.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Ben je ook zo teleurgesteld?

Fotoshoot.

Al heel lang thuis.