Gods goedheid in het land der levenden,





Want Hij doet mij schuilen in Zijn hut

   
   
op de dag van het onheil.

   
Hij verbergt mij in het verborgene van Zijn tent,

   
   
Hij plaatst mij hoog op een rots.

Nu heft mijn hoofd zich omhoog

   
   
boven mijn vijanden, die mij omringen.

   
Ik zal in Zijn tent offers brengen onder geschal van trompetten;

Van vrijdag-op zaterdagnacht voelde ik me niet zo lekker. Wat er aan de hand was wist ik niet, maar dat het niet goed was, wist ik wel. Nu probeer ik altijd oorzaken te zoeken en ik ga vaak van stress uit. Stijve nek en pijnlijke spieren op de een of andere manier had ik me te druk gemaakt,
 dacht ik.
Zaterdagmorgen werd ik zieker. Tot ik begon te klappertanden en te rillen en ik geen controle meer had over mijn lijf.
Ik kroop in bed onder een stapel dekbedden en spreien en nog was ik ijskoud en schudde en klappertandde
Omdat ik meer dan eens patiënten met een z.g. koude rilling heb verpleegd, wist ik wat er aan de hand was.
Al klappertandend  belde ik de Hap en al gauw stonden ze bij mijn bed.
Inmiddels was het rillen en klappertanden overgegaan in hoge koorts.
De arts constateerde een urineweginfectie en wondroos aan mijn oedeemarm.
Ze schreef paracetamol en een antibioticakuur voor. Mocht het niet aanslaan en de wondroos uitbreiden moest ik worden opgenomen.
Tijdens de koude rilling voelde ik me zo ziek en dacht aan het sterven.
Maar gelukkig knapte ik op en brak de koorts door.
En nu bedenk me hoe de Heer voorzag en voorziet. En komt de tekst in mijn gedachten:

Als ik toch niet had geloofd dat ik de goedheid van de HEERE   zou zien in het land van de levenden,  ik was vergaan.

Ten eerste was mijn vriendin die normaal in de middag komt al bij me. Dat gebeurt nooit.
We hadden eerder afgesproken, niet wetende dat dit zou plaats vinden.
Ten tweede kwam een lieve zus Bella halen en zag het ook gebeuren. Als ik alleen geweest was, was ze bij me gebleven.
Ten derde was de Hap er direct en waren ze uitermate vriendelijk, behulpzaam en adequaat.
Ten vierde mocht Bella een heel weekend uit logeren.
En zo kan ik door gaan. Mensen die baden, boodschappen deden, meisjes die Bella uitlieten. Mijn vriendin, die mijn huis poetste.
Allemaal tekenen van Gods voorzienigheid en goedheid in het land der levenden.
Want Hij wil niet dat we vergaan. 
Hij helpt en steunt en dekt onze tafel voor het oog van onze vijand.

@Lineke


                        

Reacties

  1. Allemaal tekenen van Gods liefde speciaal voor jou.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Absoluut Ariëlla zo heb ik het ook ervaren. En wat zo mooi is de Vader heeft geen stiefkinderen.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Ben je ook zo teleurgesteld?

Fotoshoot.

Al heel lang thuis.