Op dansles.


"Dansen in de regen" een boek wat het Kruis heeft gekust.



Het was een verrassing. Een VVV bon van 20 euro, nadat ik gastvrouw was geweest op een symposium. Die bon wilde ik goed besteden.
Natuurlijk zou het uitgegeven worden in de christelijke boekhandel. Maar welk boek zou ik er voor willen aanschaffen?
Tafels vol met boeken van ijverige schrijvers.
 Kleurige omhulsels trekken je naar hun toe. Maar het zijn veel zelfhulp boeken. Hoe ik een effectiever gebedsleven krijg, hoe ik stilte inbouw bijvoorbeeld.
Ik ben op een leeftijd gekomen, dat ik al heel veel gezien en gelezen heb.
Dat maakt kritisch. Het is ook de ervaring, dat ik veel vergeet. Het maakt geen indruk en het beklijft niet. Het is meer een afstandelijk gebeuren.
 “Oh, denk jij er zo over, ja dat zou kunnen. Mijn ervaring is anders."

Maar tussen al die kleurige boeken kwam ik een heel mooi eenvoudig boek tegen. Een mooi gebonden boek. Ik ga als boekenfreak ook voor het uiterlijk.
“Dansen in de regen” is de titel en ik vind het boek waardig voor mijn onverwacht cadeautje.
Ik neem het mee naar huis en verdwijn. Al vanaf de eerste bladzijden omarmt het boek me.
De schrijfster Marianne Grandia vertelt aan de hand van talloze Bijbelse voorbeelden dat ik mijn boosheid op God en mijn teleurstelling en pijn mag uiten naar Hem. Wat voelde ik me door het lezen hiervan opnieuw in liefde aangenomen door de Vader. 
En ja, dat kom ik ook in andere boeken tegen alleen het verschil is dat de schrijfster met vele Bijbelteksten en gedeelten komt.
En dat zet aan tot nadenken, dat voedt, het herkent en maakt levend, zoals het hele boek doet.
Talloze pastorale onderwerpen komen voorbij en de schrijfster put uit eigen ervaring. Ze erkent het ook niet allemaal te weten, ook haar moeite te hebben, maar ze neemt je mee op haar zoektocht.

Maar telkens weer aan de hand van de Bijbel. Ze beschrijft haar neiging tot bezorgdheid. Vanwege haar schrijverschap heeft ze een rijke fantasie en heeft last van doemscenario’s omtrent haar geliefden.
Psychologische adviezen of manieren van denken om het vuur te blussen kunnen helpend zijn, maar niet afdoende. Ze komt uit bij God en de Bijbel. En daarin laat ze weten dat het een proces is.
Wat ik ook mooi en herkenbaar vond was haar manier van omgaan met Gods voorzienigheid.
Overtuigd door ervaring dat God in alle dingen rijkelijk voorziet. Maar ook de gedachte aan de moeders die kinderen van honger zien sterven.
Ook daar geld het Woord voor dat God in alle dingen rijkelijk voorziet.
Hoe ga je daar nu mee om?

Diepte.


“Dansen in de regen” het is een boek vanuit en in de diepte geschreven.
Pijn, teleurstelling, verdriet en lichamelijk lijden heeft haar vaak op het punt gebracht om op te geven, schrijft ze eerlijk. Want zou het niet goedkoop en kort door de bocht zijn wat ze te vertellen had?
Maar gelukkig voor ons dat ze heeft doorgezet.
“Dansen in de regen” vind ik een boek wat het Kruis heeft gekust.
Zoals artiesten die in lijden liederen schrijven en zingen en wat zoveel zeggingskracht heeft, zo is Marianne in haar boek ook zoveel zeggingskracht verleend.

Laat ik nu naar het voorbeeld van de schrijfster eindigen met een tekst:

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u, indien de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft zij op zichzelf; maar indien zij sterft, brengt zij veel vrucht voort. Wie zijn leven liefheeft, maakt dat het verloren gaat, maar wie zijn leven haat in deze wereld, zal het bewaren ten eeuwigen leven. “ Joh. 12:24,25

@Lineke


Reacties

  1. Reacties
    1. Dat is het ook Anne, er word zoveel uitgegeven dat je soms door de boekenbomen het boekenbos niet meer ziet. Maar dit boek kun je met een gerust hart kopen en ervan genieten.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Ben je ook zo teleurgesteld?

Fotoshoot.

Al heel lang thuis.