donderdag 22 juni 2017

Over water..en de kraan stroomde maar..

Met deze zomerse dagen is één van de eerste dingen die ik ’s ochtends doe de waterbakken van de beestjes uitgieten op de bloeiende planten op het balkon. 
Daarna worden ze omgewassen en opnieuw met vers water gevuld.
Terwijl ik er zo mee bezig was en de kraan zag stromen bedacht ik me dat ik heel dankbaar mag zijn.
In Togo, waar ik twee keer ben geweest, staan ze ’s ochtends om vijf uur op en lopen met grote gele containers op hun hoofd om water te halen.
Voordat het te warm word, hebben ze hun watervoorraad aangevuld.
Stel je voor, dat ik om vijf uur op moet staan en met een zware container mijn water moet gaan halen. Wat zijn we toch verwend. Ik sta er helemaal niet bij stil en douche, was af, geef planten ruimschoots water, zet koffie en thee en na een plas spoelt mijn toilet weer schoon.

Al mijmerend loop ik naar de slaapkamer om mijn bed recht te trekken.
En wat denk je? Ik kom terug in de keuken en de warmwaterkraan stroomt dat het een lievelust is. Met al mijn gedroom had ik hem vergeten dicht te draaien.
Een lach ontglipt me.

Maar het houd een verder mijmeren niet tegen.
Ik denk aan een vrouw, die ik ken uit verhalen.
Ze woont in een dorp en zoals het in een dorp gebruikelijk is, weet iedereen alles van haar.
Haar dorpsgenoten weten, dat ze samenwoont met een man. Maar en daar gaat ze zelf onder gebukt, het is inmiddels haar vijfde relatie. Vier mannen heeft ze gehad en deze vijfde is haar man niet.
Ze schaamt zich, ze weet dat er achter haar rug om geroddeld word. 
Nooit heeft ze kunnen vertellen, wat de reden was van al die mislukte verhoudingen.
Het is gissen en raden. Misschien kan ze niet alleen zijn. Of haalt ze haar eigenwaarde in het hebben van een man. Het kan zijn dat seksueel misbruik in haar jeugd, haar beeld van hoe het mag zijn, vertroebeld heeft.
En denkt ze dat ze geen goede man verdient. Wie zal het zeggen? Het wordt haar niet gevraagd, nee, ze wordt weggezet onder een oordeel. Slechte vrouw en haar nood blijft verborgen.
Dat maakt dat ze midden op het heetst van de dag haar huis uitkomt. Als iedereen in hun weldoortimmerde huizen verblijft en een middagdutje doet, komt zij naar buiten. Ze neemt haar container mee en vult het met water bij de dorpsbron. Een eenzame vrouw gebukt onder schuld en schaamte. Verborgen achter een sluier van wanhoop en verdriet.
==============================================================
 Ze doet me denken aan de vrouw die ik ooit verpleegd heb. Ze was ernstig ziek en had verzorging nodig op intieme plaatsen. Het dagelijks verzorgen schiep vertrouwen en ze bekende dat ze samenwoonde. Haar gewelddadige achtergrond had gemaakt dat een huwelijk met haar huidige relatie er niet meer in zat. Maar terwijl ze zich had laten dopen en omringt werd door warme kerkgenoten na haar samengaan met deze man lieten ze haar alleen. En nu vroeg ze aan mij of ze wel in de hemel zou komen, als ze zou sterven en dat zou heel binnenkort aan de orde zijn. Ik kon haar vertellen dat Jezus 
verder kijkt dan de buitenkant en begaan is met de nood van vrouwen, En dat ze mag vertrouwen en ik heb het bijna in Jezus Naam gezegd, dat ze naar Huis mag gaan.
==============================================================
Op een dag zit er een vreemde man bij de bron. Hij heeft een omweg gemaakt om met haar in contact te komen.
Hij vraagt haar om water. Ze slaat haar ogen op en kijkt in liefdevolle ogen. Ze peilen en kijken op de bodem van haar hart. Die man legt heel haar ziel bloot met Zijn ogen en Zijn Woorden. Hij vertelt haar dat Hij de Gezondene is en dat Hij ook voor haar komt.
Ze rent het dorp in. Ze vergeet haar schaamte en schande, ze benoemt het zelfs om haar dorpsgenoten te overtuigen dat Hij Degene is waar ze al zolang naar uitgekeken hebben.
En dan ontdekt ze dat haar dorpsgenoten in hun weldoortimmerde huizen en hun succesverhalen ook een nood hebben. Ook zij kampen met een innerlijke leegte, die alleen gevuld kan worden door Hem.

Integendeel, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren om wat sterk is te beschamen; en wat voor de wereld onaanzienlijk en veracht is, heeft God uitverkoren, dat, wat niets is, om aan hetgeen wèl iets is, zijn kracht te ontnemen. (1 Kor.6: 27,28, NBG)


@Lineke



4 opmerkingen:

  1. Zo is onze God. Ik voel me Thuis bij Hem.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ook Ariella, ik krijg tranen in mijn ogen door je reactie. Ik voel me THUIS bij HEM.

      Verwijderen
  2. Prachtig Lineke. Ik schreef nav dit Bijbelverhaal deze tekst vanuit Jezus:


    Ik was speciaal voor haar bij de bron gaan zitten omdat mijn hart naar haar uitging. Ik wist van haar verdriet om al die verbroken relaties. Had zij immers niet -net als anderen - willen trouwen? Ongehuwde vrouwen tellen niet maar voor mij doet zij ertoe. Al heeft de samenleving haar verlaagt vanwege haar vrouw-zijn en haar zonden; ik zal haar verhogen en mijzelf aan haar bekend maken.

    Ze hoeft niet meer te zoeken in ontoereikende relaties, dat wat zij 'liefde' heeft genoemd. Ik zal haar Bruidegom zijn en de minnaar van haar ziel. Ze is -in mij- heel en compleet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat mooi Anne dat jouw boodschap mag dalen tot op de bodem van een zoekend hart..Dankjewel..

      Verwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Een onderneming?

Gisteren nam ik de bus en metro om naar Rotterdam-Zuid te reizen. Ik weet het, misschien is het voor sommige van jullie een eitje.  Ma...