donderdag 13 juli 2017

Kijk eens naar anderen.

Vestigt uw aandacht dan op Hem, die zulk een tegenspraak van de zondaren tegen Zich heeft verdragen, opdat gij niet door matheid van ziel verslapt. Hebr.12:3



Ken je dat? Soms heb je zo’n dag. Je staat ’s morgens op en het is alsof de hemel bewolkt is. Het is donker, de zon dringt niet door de grauwe lucht.
Je bent down en verdrietig. Je kan niet zeggen waarover. Het is gewoon een gevoel. De dag, waarvoor je dankbaar hoort te zijn, want dit is immers de dag die de Heer gemaakt heeft en daarom moet je blij zijn, dit is die dag niet.
Zo’n stemming kan ook langer duren dan één dag. Je staat er mee op en je gaat ermee naar bed.
Ik ben somber en ik ben verdrietig. Als kind en zeker als tiener kende ik dat.
En als ik er over sprak, was vaak de raad dat ik naar anderen moest kijken.
Andere mensen die het veel minder hadden getroffen, dan ik.
Zij waren bijvoorbeeld ziek. Of hadden honger. Of hadden geen vader en moeder meer. Ik werd daar eerlijk gezegd opstandig door. Want ik zou ook naar anderen kunnen kijken die het veel beter getroffen hadden dan ik.
Die kregen wat hun hartje begeerde en noem maar op.
Bovendien was het kijken naar anderen niet de oplossing. Mijn stemming veranderde niet. Het enige wat ik deed was het verdriet wegstoppen en op de tanden bijten en flink zijn. En bovendien kwam je onder een schuldgevoel. Wat had je te zeuren?
Dus die wolken bleven en de zon brak echt niet door.
Vandaag heb ik ook zo’n dag. En het aloude stemmetje weerklinkt in mijn hoofd.
“Kijk eens naar anderen, die het minder hebben”
Ken je dat? Zo’n kritische ouder die meepraat in je binnenste.
“Is het kijken naar anderen nou echt de oplossing?” vraag ik me af.
Of is het kijken naar de ANDER een betere weg.
En dan niet kijken naar een verheerlijkte Ander, die het allemaal goed gaat.
Maar zien naar een Gekruisigde Heer Die er voor mij hangt en wil delen in mijn pijn en verdriet.
Weet je met Pasen vieren we vooral dat Jezus leeft. We halen Hem zo snel mogelijk van het Kruis en rollen de steen van het graf.
Maar als jij pijn hebt, door verdriet gaat, depressief bent, voelt Hij met je mee.
Hij gaat niet eerder van dat Kruis totdat je getroost bent.
Kijken naar de ander? Kijk maar naar de Ander.

Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan medevoelen met onze zwakheden, maar een, die in alle dingen op gelijke wijze (als wij) is verzocht geweest, doch zonder te zondigen. 
Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade, opdat wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden om hulp te verkrijgen te gelegener tijd. Hebreeën 4:15,16


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Het dal van de mens.

Daar staat hij dan, een mens Achter hem ligt zijn gevechtstenue In een hoopje op de grond, niks meer waard. Hij voelde zich er sterk...