maandag 24 juli 2017

Mag Ik je hart beminnen?

Gisteren kwamen we tot de conclusie dat verbergen geen zin heeft ,omdat wat er in het donker gebeurd, van de daken geschreeuwd zal worden.
Het is daarom belangrijk om je eigen waarheid te gaan omarmen. Dat wat er plaatsvond onder ogen te zien er mee in het licht te komen.
Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.
Omdat je vaak de schuld kreeg van wat de ander verkeerd deed en je op de een of andere gekke manier je ook nog schuldig voelt is het moeilijk om ermee naar God te gaan.
Want je verwacht dat Hij er nog wel een schepje bovenop zal doen.
Zeker als de verborgen dingen in een religieuze sfeer hebben plaatsgevonden en de mens die je overheerste zich christen noemde denk je heimelijk dat hij in naam van God handelde.
Dus als de dader je als schuldig beschouwd dan God toch helemaal.
Het kan een tijd duren voordat je openheid van zaken geeft.
Ik heb er zeker een jaar over gedaan om naar God toe te gaan.
Telkens sprak de Heer me aan tijdens mijn tijd met Hem over het gebeurde.
En telkens duwde ik de stem weg en dacht dat satan er tussen door zat te praten.
Toch kwam er een moment naar aanleiding van een film en een daarop volgend interview dat ik mijn strijd overgaf.
Is het dan voorbij? Nee, dan begint het pas. En hoe vaak heb ik niet verzucht en niet gebeden: ”Heer zullen we net doen of het niet gebeurd is? “
Dat heb ik al die jaren gedaan, dus waarom nu niet? Dat ging me goed af.
Maar dat gaat je niet goed af. Het gaat ten koste van je gevoelsleven, van je lijf die je dingen heeft te vertellen waar je niet naar luistert.
Je gaat maar door en gaat maar door en je raakt uitgeput.
Zo jong als ik was had ik af en toe een week, waarin ik alleen maar sliep.
Ben je net als ik bang voor wat God er van zal zeggen?

Laat ik je dan helpen met de volgende tekst uit Gods Woord:

Want indien ons hart ons veroordeelt, God is meerder dan ons hart, en Hij kent alle dingen.
1 Joh.3:20

Dit woord zegt dat als je je veroordeelt voelt of je zelf veroordeelt de Here God er boven staat en kennis heeft van alle dingen die gebeurd zijn.
Hij weet hoe het in elkaar zit en Hij zal je niet veroordelen.
Hij  wacht op je aarzelende toenaderingspogingen en spits Zijn oren op je stille fluisteringen.
Hij dwingt niet en zet niet onder druk. Hij trekt met zachte liefdeskoorden jouw hart naar Hem toe.
Ver voor ik de stap nam om Hem toe te laten in mijn geheime leven vroeg de Heer eens aan mij:
“Mag Ik je hart openen door het te beminnen”?

@Lineke.









3 opmerkingen:

  1. Die eindzin geeft wel hoop. Wat een openhartig verhaal Lineke. Ik fluister momenteel niet naar God. Ik schreeuw het uit naar Hem. Volgens mij kan Hij ook dát hebben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja een verhaal die je op alle verborgen dingen kunt toepassen. En ja je schreeuwen hoort Hij ook lieverd. Heel veel sterkte.

      Verwijderen
    2. Dankjewel. Ook voor je reactie op fb.

      Verwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

De boom. (2.)

En de vrouw zag dat die boom goed was om ervan te eten en dat hij een lust was voor het oog, ja, een boom die begerenswaardig was om er ve...