Terechte zorgen.



Vorige week sprak ik met een jonge vrouw. Moeder van kleine kinderen en christen.
We hadden een heel fijn gesprek, de tijd vloog om. Tijdens dat gesprek kwamen we op de tijd waarin we leven. Alles wijst erop dat het voor ons als christenen niet gemakkelijker word.
De bezorgdheid van de moeder was heel duidelijk.
Vragen als  “In wat voor wereld moeten mijn kinderen opgroeien? Heb ik er goed aangedaan om kinderen te wensen en te willen en te krijgen?”

Ik ben geen jonge moeder meer. Ik kan alleen maar uit eigen ervaring spreken.
En dan de ervaring die ik had als kind.
Mijn jeugd was hard en onvoorstelbaar moeilijk. Meerdere malen stond ik aan de waterkant vanuit het verlangen dat er een einde aan het lijden kwam.
Dat gebeurde niet.
 Als er een tijd komt dat je je pijn en de gevolgen moet verwerken, je het gevoel hebt dat het opnieuw gebeurt, dan voel je weer verlangen dat er een einde aan komt.
De vraag rijst dan op, waarom de Heer me niet heeft laten gaan, al die keren aan de waterkant.

Weet je, ik kwam bij verschillende dingen uit.
Ik ben hier niet toevallig op aarde. Ik ben hier vanuit een Eeuwige plan.
Ik ben hier op dit moment en in deze tijd. Waarom en waarvoor, daar heb ik geen zicht op.
Voordat de wereld geschapen werd, was ik al in het Hart van de Vader.
(Al voordat Hij de wereld maakte, heeft God ons uitgekozen, wij die één met Christus zijn. Ef.4:1)
En op de dag dat ik geboren werd, zette de Heer Zijn eeuwige plan in werking.
Voor ouders, die zich zorgen maken over de wereld, waarin hun kinderen moeten opgroeien, wil ik dat graag mee geven.

Je kind is op dit moment en in deze tijd geplaatst.

Het is onnoemelijk belangrijk.
Het zal een kostbaar instrument in de Hand van de Eeuwige zijn. En niet alleen in de toekomst. Je kind is een kostbaar instrument in God's Hand.
En God, Die te vertrouwen is zal hem of haar alles geven wat nodig is om staande te blijven.
Ook daarvan kan ik getuigen. Ik was een klein meisje toen de Heer in voelbare Aanwezigheid naast me op het stoeprandje plaats nam. Die ervaring heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten, waardoor ik nooit getwijfeld heb aan Zijn bestaan.
Ik was 8 jaar, toen ik alleen op de trap liedjes zong en overging in tongentaal.
Weet je lieve ouders, God zorgt en laat niet alleen. Hij zal je kind bekrachtigen en Zijn genade overvloedig schenken.

WONDERLIJK
U heeft mij al gezien, mijn vormeloos begin,
toen ik in het geheim gemaakt werd.
U, die alles weet van mij, nog voordat ik bestond.
U schreef het in uw boek;
U kent mij.

Wonderlijk, zoals U mij kent.
Zo volmaakt is uw liefde Heer.
Toets mijn hart: ik wil de weg gaan die U wijst.
Leven met U, altijd.

U heeft mij zelf gevormd, elk deel van wie ik ben
is wonderlijk gemaakt, uit liefde.
U, die alles weet van mij, zelfs elke fluistering
wordt door U gehoord.
U kent mij.

Wie ben ik zonder U?
U bent om mij heen.
Waar ik ga houdt U mij vast.
(tekst: Anneke van Dijk-Quist )


@Lineke

Reacties

  1. Heel mooi! Daar hebben heel veel ouders met (kleine) kinderen wat aan! Het is een hele roerige tijd, waarin we ons zelf soms niet veilig voelen. Dat je dan zorgen maakt om je kinderen is logisch, je bent dan ook gauw geneigd om aards te denken, en dat terwijl, (zoals jij zo mooi omschrijft) "En God, Die te vertrouwen is zal hem of haar alles geven wat nodig is om staande te blijven." Daar moeten we op (blijven) vertrouwen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Na jaren zoeken ontdek ik nu hoe Gods goedheid ons leven omringt. Van kinds af aan. Of beter nog, zoals je schrijft, van voor de geboorte af. Hij is mijn rots, ik zal niet wankelen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Populaire berichten van deze blog

Ben je ook zo teleurgesteld?

Fotoshoot.

Op dansles.