Geloof in jezelf (2)

In de blog Geloof jezelf had ik het over dat je je onderbuikgevoel of je intuïtie meer moet gaan vertrouwen.


Wat is dat soms moeilijk. Toen een kind van mij veel klachten had van verkoudheid, bronchitis en oorpijn, ging ik er steeds mee naar de huisarts.
Op mijn herhaaldelijk en dringend verzoek werd ik uiteindelijk doorgestuurd naar de kinderarts met een verwijzing in een gesloten envelop. Thuis gekomen stoomde ik de envelop open en las dat de huisarts vanwege de hysterische moeder het kind doorgestuurd had.
Al mijn doorwaakte nachten vanwege de benauwdheid koorts en ziekzijn van het kind werden in één klap door de huisarts van tafel geveegd.
Gelukkig was de kinderarts het niet met de verwijzing eens en nam hij de klachten zeer serieus.
Maar juist de erkenning maakte dat ik voelde hoe moe ik was. Was ik voor die tijd aan het vechten tegen de bierkaai en zat ik in de modus van “Er is niets aan de hand, dus is het er ook niet” terwijl het er wel was, nu mocht het er zijn en ervoer ik de stress hiervan.
Het is een voorbeeld van wat er nu weer plaats vond.
Het bezoek en de bevestiging, die ik gisteren in mijn blog beschreef hebben ertoe geleid dat de werkelijkheid er mag zijn.
En die werkelijkheid heeft gemaakt dat je jaren op je tenen hebt gelopen en onder grote druk hebt gestaan.
Je innerlijk is als een elastiek wat uitgerekt is en wat maar zo niet weer in zijn oude vorm terug schiet.
Wat ik hier vooral uit wil leren en waar ik me in wil trainen is om mezelf niet langer ter discussie stellen.
Dat wat ik vind en wat ik geloof, daar wil ik voor staan.
De mensen om me heen mogen er anders over denken, maar dit is wat ik denk en dat is net zo waardevol.

@Lineke


Reacties

Populaire berichten van deze blog

Ben je ook zo teleurgesteld?

Fotoshoot.

Al heel lang thuis.