zondag 3 september 2017

Het gaat om het nu.

Het is alweer ruim een week geleden, dat ik terug kwam van mijn reis naar Israël.
De eerste dagen had ik heimwee en wist niet goed hoe ik hier mee om moest gaan.
Maar vandaag kreeg ik op drie verschillende manieren een signaal dat gisteren voorbij is, morgen nog komt en dat je van het nu wat mag maken.
Bijzondere boodschap vind je niet? Ik ben er blij mee, want de Heer kent Zijn pappenheimer.
In plaats van in dankbaarheid mijn weg in het hier en nu vervolgen, ben ik in staat om mijn hoofd in treurnis te laten hangen.
Net zoals de zonnebloemen, die momenteel op tafel staan en waar ik absoluut niet mee overweg kan.
Bij een ander staan ze te stralen, bij mij zijn het verdrietige hangende koppen met rare bladeren.
Ze moeten denk ik de juiste verzorging hebben, maar ik heb dat blijkbaar niet in de vingers.
De hele week heb ik al over mijn reis gedroomd. De gekste dingen kwamen voorbij.
Het meest opmerkelijke was wel dat ik een foto van mw.B.  in haar hotel op facebook plaatste en vertelde dat ik opnieuw in Jeruzalem was.
Stomverbaasde reacties waren het resultaat. Als het aan mw. ligt, zou zij nog wel een dagje of twee per week in haar hotel willen verblijven, denk ik.
Ze mist haar vriendinnetje en eet maar weinig.
 Maar hoe vertel je een hond, dat gisteren voorbij is, morgen nog komt en het gaat om het nu?


@Lineke

1 opmerking:

  1. Oh, het is al mooi dat je het zelf begrijpt! Wens je veel zegen met weer in het hier en nu landen. Een aai voor mw.B!

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Gewaai en gevlieg.

Gisteren had ik een heel fijn gesprek. Fijne gesprekken zijn dat er herkenning en helderheid komt in de dingen waar ik mee bezig ben. We...