woensdag 15 november 2017

Een blog met een lied.


Wat een leuk thema had Heleen uitgezocht voor de nieuwe bloghop. 
"Een blog met een lied."
Ik werd er helemaal enthousiast van, maar het rare was dat er meer liederen in mijn herinnering kwamen, waar ik moeite mee heb.
Liederen die ik vroeger gehoorzaam, maar met innerlijke tegenzin meezong.
Het lied “Neem mijn leven Heer” is zo eentje. Want naarmate het lied vordert behoor je toch wel heel veel weg te geven.
Mijn leven, uren, tijd, handen, voeten, stem, lippen, zilver, goud, kracht, verstand,
wil, hart en mijn liefde.
Terwijl ik het zong, had ik het gevoel dat ik steeds meer verdween. Nee, dat lied vond ik vreselijk.

Maar daar gaat het nu niet over. Het gaat over een lied wat me geraakt heeft, wat veel voor me betekent.
En dat zijn er meer liederen, dan die ik niet mooi vind.
Maar het zijn vooral liederen, die passen bij een bepaald tijdsgewricht.
Want ik weet niet hoe het jou vergaat, maar een lied kan zoveel zeggen. Soms nog meer dan een Bijbeltekst.
Zo zijn er veel liederen voorbij gekomen.
Maar toch heb ik een keuze gemaakt, want anders had ik ook niet mee kunnen doen.
Het volgende lied heb ik uitgekozen.
Het gaat er over, dat de Heer mij mee neemt in een dans. Hij leidt en ik volg.
Het geeft me de diepe ervaring van een onrustig hart door vele gedachten, die niet weet, waar ze heen moet gaan. De wereld en zijn zorgen overweldigen haar.
Haar Heer nadert haar teder, maar beslist en trekt haar in Zijn Armen om haar rond te draaien, totdat ze buiten adem is.
Zo dansen ze, totdat de wereld lichter word en het alles weer in het juiste perspectief staat.
Een dans speciaal voor haar geschreven.
Want soms ben ik gewoon moe en is mijn geloof een walmend vlaspitje. Mijn hoop is de bodem ingeslagen.
Maar als ik het contact met Boven en mezelf kwijt ben, dan zet ik muziek op en dans, dans totdat opnieuw de vlam van vreugde door me heen golft.
En mijn beestjes weten het, want een voor een worden ze opgepakt en draaien ze mee in het rond. 
Geduldig zitten ze op mijn arm, totdat ik ze buiten adem weer op de grond stal.


You steady me
Slow and sweet, we sway
Take the lead and I will follow
Finally ready now
To close my eyes and just believe
That You won't lead me
Where You don't go

When my faith gets tired
And my hope seems lost
You spin me round and round
And remind me of that song
The one You wrote for me
And we dance
And we dance

And I've been told
To pick up my sword
And fight for love
Little did I know
That Love had won for me
Here in Your arms

You still my heart again
And I breathe You in
Like I've never breathed 'till now

When my faith gets tired
And my hope seems lost
You spin me round and round
And remind me of that song
The one You wrote for me
And we dance
And we dance

And I will lock eyes
With the One who's ransomed me
The One who gave me joy for mourning
And I will lock eyes
With the One who's chosen me
The One who set my feet to dancing?

And I will lock eyes
With the One who's ransomed me
The One who gave me joy for mourning
And I will lock eyes
With the One who's chosen me
The One who set my feet to dancing?

We dance
We dance
We dance
We dance
Just You and me

It's nice to know I'm not alone
I've found my home here in Your arms
It's nice to know I'm not alone
I've found my home here in Your arms
It's nice to know I'm not alone
I've found my home here in Your arms
It's nice to know I'm not alone

I've found my home here in your arms


(Met deze blog doe ik mee aan de bloghop van november.) 

@Lineke



1 opmerking:

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Het dal van de mens.

Daar staat hij dan, een mens Achter hem ligt zijn gevechtstenue In een hoopje op de grond, niks meer waard. Hij voelde zich er sterk...