woensdag 22 november 2017

Help!! Ik mis de boot..


Naar aanleiding van een interview op CP met dominee Dennis Mohn, gingen mijn gedachten terug in de tijd.
Het was op een avond en ik haastte me om op tijd te komen. Ik moest de trein halen en naar een dorpje afreizen. Het was wat guur en donker, maar ik wilde het niet missen.
Die boot waarop een beroemde vrouw voer die een grote bediening had.
Ze scheen met kracht te spreken en schilderde ook. En als je die schilderijen kocht en aan je muur hing dan ging daar geneeskracht van de Heer vanuit. De schilderijen waren gezalfd met bovennatuurlijke kracht.
Vanuit een verlangen om meer van de Heer te ontvangen en de angst om de boot te missen was ik dus druk. Terwijl ik bezig was klonk de Stille Stem in mij:
“Wat zij je gaat vertellen, weet IK.”  Innerlijk bleef ik even stilstaan.
Ik hoorde het opnieuw.
“Wat zij je gaat vertellen, Weet IK” Stilletjes moest ik erom lachen. Ik vond dat echt humor. De Stille Stem relativeerde mijn hooggespannen verwachtingen en mijn drukke gedoe.
Ik ging wel. Want de vrijheid om te ontdekken is je gegeven.
In de loop der jaren heb ik heel wat afgereisd. Het heeft me zeker wat gebracht. Want het zou niet eerlijk zijn om het kind met het badwater weg te gooien.
Maar de angst om de boot te missen heb ik weg durven leggen.
Want die angst was gerelateerd aan twijfel. Twijfel of de Heer me wel zag staan als ik op mijn plekje bleef. In mijn huisje en op mijn kamertje.
In mijn binnenkamertje zo gezegd. Het leek erop of Hij stiefkinderen had. En daar hoorde ik bij. Zijn echte kinderen zegende Hij buitensporig.
Groot was mijn bewondering, terwijl ik keek naar hun overvloedige maaltijden verhaalt in preken over wat de Heer door hun heen deed.
De profetieën die er over hun uitgesproken waren.
Stel dat er wat kruimeltjes over bleven van hun overvloedige maaltijd dan nam ik daar graag genoegen mee.
Wat ik mocht leren was dat het brood elke dag klaar ligt.
In mijn huisje, op mijn kamertje en in mijn binnenkamertje.
Het vroegere verdriet, om niet gezien te worden, kijkt af en toe nog om de deur van mijn vertrek.
Zeker, dat is maar zo niet voorbij. Maar wellicht helpt het om het brood wat klaar ligt te breken en zo gebroken brood voor de ander te zijn. In navolging van de Meester die fluisterde:
“Wat zij vertelt weet IK”

Een preek van ds. Dennis Mohn is zeer de moeite waard. Scroll door naar 52:00.

 @Lineke


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Op grote voet.

Na een hele tijd rugklachten te hebben gehad, heb ik een afspraak gemaakt bij de podotherapeut. Let wel een peut en geen loog. Want een (P...