vrijdag 5 januari 2018

Gezegende gebrokenheid,




Durf jij? Heb je de moed om jouw zwakheid in Gods Handen te leggen en het door Hem te laten gebruiken?
Durf je eerlijk te zijn over jouw kwetsbaarheid, jouw lijden, jouw verdriet?
Heb je het vertrouwen dat juist dat tot zegen kan zijn in Zijn koninkrijk, in Zijn wijngaard?
Ik luister naar de nieuwe cd van Sela. Liederen met een diepte waar we al heel lang behoefte aan hadden.
Zonder te oordelen, want dat probeer ik te voorkomen, we zijn de laatste jaren in Christelijk Nederland overspoeld met happy clappy liederen.
Er was al langere tijd een onvrede te bespeuren en een verlangen naar liederen waar in het lijden, onbegrepen vragen, verlossing en verdieping te horen was.
Kinga Ban, ongeneeslijk ziek, laat zich in haar hart kijken en samen met Sela vertolkt ze haar vragen en verlangens.
Liederen, die voor de kerk geschreven zijn en in de kerk gezongen zullen worden.
Vind je het niet bijzonder, dat het lijden en ziekte van Kinga op die manier als een reukoffer is in dienst van God?
Ik vind het heel bijzonder.

Dat doet me naar mezelf kijken.
In hoeverre heb ik mijn gebrokenheid, mijn geschiedenis aan God overgegeven en mag Hij het gaan gebruiken om een verandering ten goede in Zijn koninkrijk te bewerkstelligen.
Liefst ben ik succesvol en geur ik met prestaties. Maar mijn kwetsbaarheid, mijn wonden ontstaan in het verleden, durf ik dat aan God te geven en durf ik eerlijk te zijn.
Eerlijk naar jullie, naar mensen om me heen?
Als ik verdriet heb en pijn ervaar, verberg ik me heel graag. En daar is denk ik niets mis mee.
Ik heb het heel erg nodig om in alle rust bij de Heer te zijn, Zijn zachte stem te verstaan en Zijn leiding te volgen.
Als je niet precies weet, waarom je dingen doet, zoals je ze doet, dan heb je zo erg de leiding van de Heilige Geest nodig.
Hij ontrafelt die kluwen en pakt het lijntje beet en weet het tot een geheel te maken.
Natuurlijk is er voortdurend een vragen naar boven of het de juiste weg is, zoals die zich lijkt te ontvouwen. Maar een andere keuze is er niet: "Dit is de weg, wandel daarop" zegt Jesaja.
Een weg door de woestijn. Een weg met een zaadbuidel op de rug en tranen die de aarde bevochtigen.
Een weg, waarin het kind in mij opnieuw de ruimte krijgt om verlies en verdriet onder ogen te zien en getroost te worden.
En toch.. Toch zal de woestijn gaan bloeien en mag de Heer ook deze periode gebruiken tot Zijn eer en tot uitbreiding van Zijn koninkrijk, tot zegen van de ander, die zich in mijn geschiedenis herkennen zal.
Al was het alleen maar om hoop te brengen. Om te laten zien dat je ook door erge dingen heen kunt komen, omdat God er altijd was.
Dat geloof ik.



@Lineke

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Let op je vriendenlijst.

Bij sommige facebookers kom je lange vriendenlijsten tegen. Helaas zitten daar mensen bij die via hun pagina spam verspreiden va een ge...