vrijdag 26 januari 2018

Stand van zaken.


Gisteren moest ik om 10.00 uur op de afdeling oncologische plastische chirurgie in het Erasmus MC zijn. 
Het Erasmus MC is een heel groot ziekenhuis, maar doordat ik er al verschillende keren geweest ben, weet ik de weg naar mijn afdeling op mijn duimpje.
Er zijn ook gastheren en vrouwen en de eerste keer werd ik door een indrukwekkende gastheer geholpen.
Een tamelijk jonge man, die halfzijdig verlamd was, wees me de weg en ik complimenteerde hem over zoveel positiviteit.
Het mooie is, dat ik iedere keer aan hem terugdenk, als ik het op het punt kom, waar hij stond en me de weg wees.
Een voorbeeld om je handicap ten goede te gebruiken.
In de wachtkamer zaten veel vrouwen met borstkanker. Een jonge vrouw van 30 jaar, beide borsten geamputeerd en nu siliconen implantaten. 
Ik ril bij de gedachte, wat er allemaal kan gebeuren na verloop van tijd. Want ik ben er zelf een voorbeeld van.
Met mij meerdere vrouwen, zo komt mij ter ore. Implantaten die verschoven zijn en verwijderd moeten worden, die zo ontstoken raakten dat ze er uitzweerden.
Waarom word er niet meer aandacht aan de nadelige gevolgen besteed?

Gistermorgen kwam ik voor een onderzoek naar mijn lymfevaten.
Tussen vingers van beide handen werd een verdoving gezet en daarna een injectie met contrasterende vloeistof.
Na anderhalf uur werd er gekeken middels een scherm wat de conditie was van mijn lymfevaten.
Mijn gezonde arm was keurig, mijn oedeemarm niks meer te zien.
Het was een grijze massa, maar geen lymfevaten meer.
Heel jammer, want nu kan de transplantatie van de lymfklier uit de lies in de oksel niet plaats vinden.
Het was slikken en vermoeid en verdrietig reisde ik naar huis.

Wat staat me nu te wachten?
In ieder geval een  Dieplap operatie.
Tijdens deze operatie wordt er toch een lymfklier uit de lies meegenomen en als sponsje in de oksel geplaatst, zonder dat hij aangesloten kan worden op een lymfevat.
Ik dacht dat het binnen nu en 3 maanden plaats zou kunnen vinden, maar er is helaas een lange wachtlijst en op zijn vroegst zal het na de zomervakantie zijn.

Ik ben langs een bloemenzaak gegaan en heb me verwend met een pot met narcissen.
Kroop om 21.00 verkleumd en moe in bed en sliep de hele nacht flink door.
Een nieuwe dag is weer aangebroken en flexibel zijn is een kunst.

@Lineke

P.S. 
Ik krijg weleens de opmerking te verwerken dat men niet begrijpt dat ik deze operatie wil ondergaan.
Maar vanwege het vele verkleefde littekenweefsel en nog altijd krimpende bestraalde huid is het goed om deze operatie te doen. Voordat er een borst gebouwd word, neemt de chirurg alle verklevingen en bestraalde huid weg en daardoor zal ik veel minder belemmering en pijn in bewegingen ondervinden

2de P.S.
En als ik het alleen vanuit esthetisch oogpunt zou doen, wat dan nog?
Weet je wel wat het betekent om zonder borsten of met één borst door het leven te gaan?

Trudy Steegman schreef een gedicht en daarmee wil ik graag afsluiten.

Mag ik je vragen
Vragen me met rust te laten
Je doet het onbewust
Maar het maakt me van binnen woest
Mag ik je vragen
Je niet meer goedbedoeld te bemoeien
Met mijn leven en mijn keuzes
Ook als jij het anders hebt gedaan
Mag ik je vragen
Met respect naar me te kijken
Te luisteren zonder tips
En reageren zonder oordeel
Mag ik je vragen
Trots en hoogmoed thuis te laten
Als dat niet gaat lukken
En je het zeker weten beter weet
Mag ik je vragen
Mij dan los te laten
Zodat ik verder kan
Zonder feitelijk een oordeel
Al dan niet, goedbedoeld




8 opmerkingen:

  1. Wat heftig allemaal Lineke! Heel veel sterkte voor de komende tijd. Opnieuw wens en bid ik je Gods kracht en vrede toe. Blijf dicht bij Hem!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een lange wachttijd! En ook weer even slikken dat de transplantatie van een lymfklier niet kan. Gelukkig kon je wel slapen vannacht. Ik hoop dat het een beetje gaat tot je operatie.

    En over je 'ps-jes', ik herken het zo dat je je wil uitleggen waarom je iets wilt of doet of niet doet. Het heeft geen zin, want mensen weten niet wat of hoe je je voelt. Maar ik stoot ook nog steeds mijn hoofd. Bij mij niet over borsten uiteraard, want ik had geen bk. Ik heb steeds het gevoel dat ik 'moet' uitleggen dat ik (nog steeds?) moe ben.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh ja dat begrijp ik helemaal Heleen. En je doet het ook telkens weer he? Soms denk ik laat maar kletsen ze weten niet beter en soms word ik boos.

      Verwijderen
  3. Lineke nu begrijp ik pas wat een tegenvaller het hebben van geen lymfe meer is, wat heftig !
    Blijf heel dicht bij God en bij jezelf lieverd

    Probeer je niet aan te trekken wat andere (hoe goed bedoeld misschien ook) zeggen wat bij jou zo anders binnenkomt maar dat is voor mij heel makkelijk praten.

    Hele dikke knuffffffff

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankje Danielle. Het kwam niet anders binnen hoor, het werd zo gezegd.Soms sta ik er ver boven en nu lukte dat niet. Ook goed denk ik maar zo. Dicht bij mezelf blijven daarin toch ?

      Verwijderen
  4. Wat een tegenvaller, wat kan dat je moe en verdrietig en koud maken! Goed dat je vroeg onder de wol gekropen bent en lekker hebt geslapen!
    Wat mooi dat je dwars door teleurstellingen heen oog hebt voor de mooie, bemoedigende momenten/mensen en dat deelt! Houd vol!!😘

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ja Lieneke oog blijven houden voor mooie mensen bemoedigende momenten vind ik zelf ook een geschenk die me van jongsaf gegeven is.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Let op je vriendenlijst.

Bij sommige facebookers kom je lange vriendenlijsten tegen. Helaas zitten daar mensen bij die via hun pagina spam verspreiden va een ge...