donderdag 22 februari 2018

De God van de kleine dingen.



Zaterdag word ik 65 jaar. Hoe bijzonder is dat. Ik ben er blij mee. Want acht jaar geleden werd er borstkanker ontdekt en na uitgebreide behandelingen mag ik al een hele tijd “schoon” zijn.
Al krijg ik nog geen AOW toch voelt het wel zo. Ik word 65 en ik mag het rustig aan gaan doen.
Vanochtend wandelde ik met mw.B. door het park en ik zag een man gebukt over iets. Wat wist ik niet, maar dat hij met aandacht stond te kijken was duidelijk.
Dichterbij gekomen zag ik de camera om zijn nek. Hij vertelde dat hij op de beestjes lette en genoot van wat de nachtvorst achterliet. Ook de reigers waren nu heel dichtbij, want ze stonden  ineengedoken van de kou langs de slootkant.
Bijna verontschuldigend zei hij dat hij met pensioen was en nu tijd had voor deze dingen.
Laat ik het nu niet nodig vinden, om je daarvoor te verontschuldigen, het is toch heerlijk als er een bepaalde rust in je leven is en je kunt genieten van de dingen die jij mooi vindt.
Aandacht voor het kleine is een gave, het grote neemt al genoeg ruimte in beslag.
Wat telt er in onze maatschappij? Is het de productiviteit, het druk zijn?
Hoe gaat het met je? Druk he? Ligt het aan mij, ik hoor het niet zo vaak meer, bedenk ik me nu. Of is het omdat ik niet op zulke antwoorden zit te wachten, het interesseert me echt niet hoeveel afspraken iemand heeft.
Wat mij wel ongelofelijk boeit is de creativiteit van de mens.
En vooral als het leven behoorlijk tegen zit en je niet meer meetelt, vanwege welke omstandigheid dan ook.
Als je dan mogelijkheden ontplooit om toch van betekenis te zijn, kijk daar krijg ik nu energie van.
Een ingesproken berichtje op mijn smartphone met een boodschap van boven zo lijkt het. Een zelfgemaakte kaart voor mijn verjaardag met een hele lieve wens.
Een andere vrolijke kaart met mijn naam en 65 erop brengt me in tranen, omdat ik weet van wie het komt. De persoon heeft het niet gemakkelijk maar gaat toch door.
Zoals de gepensioneerde man gebogen stond over een klein beestje, zo zijn al deze tekenen van grote waarde.
Niet gezien door de wereld om ons heen. Maar wel door de Here God en Hij glimlacht en bedankt jullie. Namens mij.

@Lineke



2 opmerkingen:

  1. Aaaah, ja, we zijn van het zelfde bouwjaar. Ik ben wel an een tijdje 'thuis' maar voelde me nog niet 'los' van het werkleven. Begint te komen. Ik wens jou heel veel jaren 'rustiger aan doen' en ook de mogelijkheid tot het genieten van de kleine dingen. Want die zijn ZO GROOT. Mijn 65 moment komt in mei. Heb er nu al zin in.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ha Anita vind je het ook zo feestelijk? En ons jaar is een goed jaar vind ik.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Op grote voet.

Na een hele tijd rugklachten te hebben gehad, heb ik een afspraak gemaakt bij de podotherapeut. Let wel een peut en geen loog. Want een (P...