zondag 25 maart 2018

Hoe houd ik de aanwezigheid vast?



Hoe kan ik meer van God ervaren?
Wat zou ik hiervoor kunnen doen (of laten)?'
 en vooral 'Hoe houd ik het vast?'

Ook deze vragen werden gesteld in de inleiding op de bloghop van deze maand.
Met mijn tweede bijdrage wil ik niet pretenderen dat ik het antwoord op deze vragen weet.
Laat me bij de laatste vraag beginnen. Hoe houd ik de Aanwezigheid van God vast?
Het lijkt erop dat je er wat voor moet doen. En dat is de tweede vraag.
En de eerste vraag is hoe je meer van God kunt ervaren.
Als je Jezus Christus en Zijn offer hebt aangenomen, ben je een kind van God geworden. Je hebt een relatie gekregen met God de Vader.
In een relatie is er sprake van wederkerigheid. Jij hebt jouw aandeel en in dit geval heeft God Zijn aandeel.
Vaak zijn we zo bezig met ons aandeel dat we God uit het zicht verliezen.
We zijn bezig met ons verlangen naar meer en hoe dat te vervullen in plaats van dat we wachten op Zijn aandeel.
Eigenlijk is hier sprake van ongeloof en twijfel. Twijfel of God Zichzelf zal openbaren in de relatie die we met Hem hebben.
Laten we eens kijken naar aardse relaties. Vriendschappen, ouders en kinderen.
Je hebt prachtige momenten met elkaar. Je geniet intens van elkaars aanwezigheid en de tijd die daarop volgt denk je er aan terug.
Vraag je je dan af hoe je het vast kan houden? En wat je er voor moet doen dat het weer gebeurd dat je opnieuw zo’n moment zal hebben?
Zou je met deze instelling naar je vriendschap kijken, dan zou je de ander claimen is het niet?
En die claim beknelt alleen maar en is dodelijk voor de relatie.
Wat maakt dat je de ander los kunt laten, is het vertrouwen dat het opnieuw gebeuren zal.
Want jij en hij of zij hebben de componenten in zich om van elkaars aanwezigheid te genieten.
Zo is het ook met God, denk ik.
Wij mogen Hem vertrouwen dat Hij op Zijn tijd ons zal verrassen met Zijn Aanwezigheid.
En vast houden is claimen, maar ontvangen vraagt geopende handen.


Onzekerheid.



Ook ik ervaar regelmatig onzekerheid of het werkelijk zo is dat de Heer je verrast met Zijn aanwezigheid.
 Of het werkelijk zo is dat je er niets aan kan doen om het te bewerkstelligen.
Als we daarover in onzekerheid verkeren mogen we ons richten op de beloften van God Zelf.
Jezus zegt tegen jou en mij:

In Matteüs 28:20 NBG51
En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld.

In Jesaja 57:15 NBG51
15Want zo zegt de Hoge en Verhevene, die in eeuwigheid troont en wiens naam de Heilige is: In den hoge en in het heilige woon Ik en bij de verbrijzelde en nederige van geest, om de geest der nederigen en het hart der verbrijzelden te doen opleven.

En in Johannes 14:23 Het Boek
Jezus antwoordde hem: ‘Als iemand van Mij houdt, zal hij doen wat Ik heb gezegd. Mijn Vader zal van hem houden en samen zullen Wij bij hem komen wonen.

In plaats van onszelf af te vragen hoe we  meer van God kunnen ervaren, wat we hiervoor moeten doen of laten en hoe we het kunnen vasthouden, kunnen we in geloof gaan danken vanuit deze beloften dat God al aanwezig is.
Hij heeft het immers Zelf gezegd en blijft het zeggen.







@Lineke



1 opmerking:

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Een hele lange adem.

Het meisje van tien, wat was ze gebroken.  Eenzaam liep ze door de herfstregen en werd tot op haar velletje nat.. Maar wat er ook ...