zondag 4 maart 2018

IK houd van jou.



Momenteel ben ik niet zo’n trouwe kerkganger. Wel luister ik graag eens naar een preek terwijl ik andere dingen doe waar ik mijn aandacht niet bij hoef te houden.
Zo zat ik in de afgelopen week te haken en onderwijl beluisterde ik een preek.
Hij kwam uit een grote gemeente. De voorganger aldaar is vertrokken naar een andere plek en ik was benieuwd wie er nu voor gaat.
Zo rolde ik in een preek getiteld: “Wees volmaakt” 
De man preekte boeiend.
Hij noemde een aantal voorbeelden uit zijn eigen leven, waarin de uitdaging lag om volmaakt te worden.
Volmaakt in vergeven en bidden voor je vijand.
Iedere morgen je leven neerleggen als offer voor God en al deze soortige voorbeelden.
Ik was het helemaal met hem eens.
Maar naarmate de preek vorderde, begon ik me slechter en slechter  te voelen.
Ik bid namelijk niet voor mijn vijanden, ik leg niet iedere morgen mijn leven voor God neer.
Maar ik wilde wel graag de schitterende mantel, die de prediker voor me omhoog hield, gaan dragen.
Na de preek knielde ik neer, maar knielde neer in wanhoop.
Waar de wanhoop vandaan kwam wist ik niet.
Het enige wat ik hoorde was de Stille Stem Die fluisterde: “IK HOUD VAN JOU.”
Ik fluisterde opstandig, dat ik dat nu wel wist. Altijd die Stem Die zegt: IK houd van jou, Ik houd van jou.
Ik moet er toch ook wel wat voor doen…
De dikke duisternis loste zich langzaam op.
Vroeger als kind groeide ik op in een wereld vol regels verhalen uit de Bijbel die moralistisch werden gebracht.
Als je dit of dat niet deed dan zwaaide er wat.
Het hellevuur brandde in meer of mindere mate als dreiging op de achtergrond.
Door dezelfde mensen misbruikt worden was een hel op zich.
Maar toch hield ik me aan de regels en nu denk ik dat het was in de hoop dat het vuur ooit zou geblust worden.
Maar het houden van de regels heeft het vuur nooit kunnen blussen.
Wat wel de vlammen doofde is de Onvoorwaardelijke Liefde.
Liefde Die geen voorwaarden stelt Die geen regels heeft.
Iedere ochtend mijn leven voor de Heer neerleggen? Mijn leven behoort Hem toe ik wandel iedere seconde met Hem.
Bidden voor je vijanden? Maar eerst krijg je alle ruimte om erkenning aan je pijn en verlies te geven.
En als je het dan wel kunt dan is dat genade. Misschien lukt het je nooit.
Maar dan nog fluistert de Stille Stem IK houd van jou.
En waarom?
Het gaat God om relatie en niet om prestatie.
Jij mag zijn, zoals HIJ is.









2 opmerkingen:

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Verborgen verleden.

Verborgen verleden. Ze kijkt er graag naar. En verbaasd zich over emotionele reacties die het op kan roepen. Zij had zich afgesloten v...