dinsdag 3 april 2018

Geloof herijken.


Niet zo lang geleden bezocht ik iemand en vertelde dat ik vroeger misbruikt ben. Wat is het bijzonder als ik openheid van zaken geef, dat er verhalen tevoorschijn komen. Maar wat is het schrijnend dat blijkt dat ik een van de weinigen of de eerste ben  aan wie  het word verteld .
Dagelijks wordt er aan gedacht. Aan het misbruik. Maar er wordt gezwegen. En waarom? Uit schaamte.
Terwijl het slachtoffer zich niet behoeft te schamen, maar de dader.
Er is maar één weg tot herstel. En dat is het gebeuren in het licht brengen.
Vertellen en ervaren hoe de ander reageert.
Inderdaad, je loopt een risico.
Het risico dat je niet word geloofd. Ik heb het van dichtbij ervaren en het heeft relaties onmogelijk gemaakt.
 Want als je weggezet word als psychiatrisch patiënt, als iemand die aan wanen lijdt, als iemand die om aandacht vraagt, dan is er geen relatie mogelijk.
Het enige wat je kunt doen is loslaten en verdergaan.
Zonder de ander, maar met jezelf.
 Je kunt jezelf leeg maken en ontkennen om maar met de ander verder te kunnen of je kunt kiezen voor jezelf en steeds meer ontdekken wie je bent en je gestolen land in bezit gaan nemen en toe-eigenen.
Maar het vertellen wat jou is overkomen kan ook medelevende reacties oproepen.
Je ervaart dat je nog steeds dezelfde bent en dat je van waarde bent. Je proeft de verontwaardiging en de boosheid om wat jou is aangedaan.
Vertellen wat er is gebeurd, het hoeft niet in detail. Voor mij was er maar Een aan Wie ik dat kon en dat was Jezus.
Bij Hem voelde ik me helemaal veilig en aan Hem durfde ik me stapje voor stapje met ieder detail toe te vertrouwen. En als ik het in het licht had gebracht was daar de ervaring dat Hij het allang wist en dat was ook wat Hij me vertelde.
“Ik was erbij, ook Ik heb het ondergaan en Ik heb je nooit een seconde alleen gelaten”
Het geloof waar ik mee ben grootgebracht en de ervaring die ik met Jezus had toen ik het misbruik verwerkte, het was zo’n groot verschil.
Ik was opgegroeid met een God die alles zag, Die toornig was en vanuit de Hemel oordeelde. En Zijn grondpersoneel het mandaat gegeven had om namens Hem de zondaar te bestraffen.
In mijn geval was dat door middel van seksueel misbruik thuis door mijn vader en op school door meester.
Ik was ongehoorzaam en misbruik was de straf. En god stond daar helemaal achter.
Maar in het verwerken leerde ik Jezus, de afspiegeling van Vader kennen, Die Zich ook liet misbruiken Die nooit een seconde van mijn zijde was geweken.
Die Zich ook verstopte in de bosjes en naast me plaats nam. Nooit was ik een seconde alleen.
In het proces van de verwerking van het misbruik van mijn vader moest ik mijn geloof herijken.
Ik wilde het immers niet vaarwel zeggen en niet het Kind met het badwater weggooien.
De Heer kwam me wonderlijk tegemoet en leerde me stap voor stap hoe het wel zat.
In de verwerking van de meester, dat in december echt op gang kwam was het opnieuw nodig om mijn geloof te herijken.
Het meisje wat misbruikt was geloofde immers dat ze de straf had verdiend.
“U weet dat ik mijn geloof niet vaarwel wil zeggen, maar laat me zien hoe het in elkaar zit” was mijn gebed.
Ik las het boek van Paul Young.


En gisteren beluisterde ik een Preek van ds Dennis Mohn en wist: “Dit is het antwoord.”

Dit is waar ik al lange tijd mee bezig was.
En daar ben ik zo blij mee.
En wie weet heb jij er ook iets aan. Want dat is mijn bedoeling met mijn blogs over misbruik.



@Lineke

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Op grote voet.

Na een hele tijd rugklachten te hebben gehad, heb ik een afspraak gemaakt bij de podotherapeut. Let wel een peut en geen loog. Want een (P...