donderdag 19 april 2018

Overwin?




Wat is het heerlijk weer. 
Iedere morgen open ik mijn balkondeur en al is het dan nog frisjes, het is fijn dat het weer kan.
De wintertijd is weer voorbij, de lente laat op elk terrein van zich horen.
De knoppen springen open en de bomen staan te juichen aan de kant van de weg.
Ze hebben overwonnen.
De strijd tegen de bittere kou deed hun ineen krimpen en in een hoekje van zichzelf  verstoppen.
Onbeweeglijk stonden ze daar, om maar zo weinig mogelijk energie te hoeven gebruiken.
Maar nu de warmte van de zon overvloedig op hun takken heeft geschenen, bezwijken ze voor de zoete verleiding en barsten ze uit in gejubel en laten ze hun bloesems zien.
Hoe kwetsbaar zijn ze, maar hoe mooi. Het onverbiddelijke geweld van weer en wind, van snoeischaren het heeft hun een poosje afgeschrikt en ze zijn ineen gedoken.
Maar de stralen van de zon koesteren met dezelfde onverbiddelijkheid tegen hun kale stam en ze geven zich over en hun kern ontplooit zich opnieuw.
Wie heeft gemaakt dat ze overwonnen en zich weer tooien in een bruidskleed?
Is het de boom zelf of is het de niet aflatende trouw van de nieuwe voorjaarszon die zich ieder jaar weer laat zien?
Wat maakt dat ik telkens opsta, de modder van mijn gezicht veeg, de zwarte nagels boen van handen, die zich vastgrepen om niet meegesleept te worden in de stroom van tomeloos geweld?
Het enige wat me doet overwinnen is de trouw van onvoorwaardelijke liefde die geduldig schijnt zodat ik het steeds meer en beter leer kennen.
En naarmate ik het beter leer kennen, durf ik me meer en meer over te geven en bloeien op de plek waar ik geplaatst ben.
Heb ik overwonnen?
Ben ik de overwinnaar?
Nee, ik ben overwonnen. Overwonnen door Iemand Die al voordat ik geboren werd me vertelde dat Hij me voor eeuwig zal beminnen.
Die me in Zijn armen neemt als ik boos op Hem ben en me toefluistert dat ik welkom ben.
Die me laat trommelen met mijn gefrustreerde vuisten op Zijn brede borst om het volgende moment bij Hem uit te huilen.
Die en dat is zo wonderlijk Zich niet beledigd omdraait, als ik Bij Hem kom om hulp te vragen voor kleine dingen als waar mijn sleutel ligt.
Die niet zegt dat ik toch boos op Hem was, dus wil Hij nu niet meer voor me zorgen.
Hij is geen mens met menselijke kleinheid.
Hij is Onvoorwaardelijke Liefde en Hij heeft overwonnen.
Mij en mijn hart.

@Lineke

Met deze blog doe ik mee aan de bloghop met het thema "Overwin" 








1 opmerking:

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

De boom. (2.)

En de vrouw zag dat die boom goed was om ervan te eten en dat hij een lust was voor het oog, ja, een boom die begerenswaardig was om er ve...