donderdag 26 april 2018

Slecht nieuws.


Ik ben aarzelend om te bloggen.

Deel dan open hoe het met me gaat en hoe de zaken er voor staan.
Maar toch moet het maar want jullie zijn mijn luisterend oor.

Maandag jl. kreeg ik het bericht dat de man, die mijn vader hoorde te zijn, zijn been door een amputatie zou moeten verliezen.
Omdat ik telkens door nieuws van hem helemaal uit mijn doen ben, het duurt zeker een dag of drie voordat ik na slapeloze nachten en uit het veld geslagen weer een beetje opkrabbel heb ik verzocht me niets meer te vertellen.
Ik wil niet eerder iets horen, voordat hij overleden is. Toch sijpelt er nieuws binnen zo was het deze keer.
Naasten zijn onder de indruk van de gebeurtenissen met hem, staan er meelevend en rouwend om heen en hun leed is groter dan het besef wat er met mij gebeurd is.
Ik vergelijk mezelf met kampoverlevenden die nieuws moesten vernemen dat hun beulen vrij gelaten zouden kunnen worden.
Ook zij waren voor even de kluts kwijt zacht gezegd.
Vandaag lag ik met migraine in bed. Ik ben nu opgestaan en kijk rond in een troeperig huis. Ik heb er voor gevochten om vrij te komen, een leuk leven op te bouwen.
Moet de man die me jaren misbruikt heeft, daar nog weer invloed op hebben en me dat weer afnemen?
Ik wil dat niet laten gebeuren. Je wordt verscheurd door loyaliteit door liefde en houden van?
Maar is dat houden van op vrijwillige basis of was het een gedwongen en afgedwongen genegenheid.
Het is een kluwen en ik kom er niet uit.
Dan lees ik een blog getiteld Veilig bij Jezus

Dat is waar ook ,ik heb ook mijn veilige plek van binnen bij Jezus.
Ik heb hem vaak mogen gebruiken tijdens de EMDR.
Met kloppend hoofd van de pijn ga ik richting mijn veilige plek. Ik braak en val in een genadige slaap.
Wat is het leven onnoemlijk hard en wat is het moeilijk om je deur potdicht te houden voor nieuws over mensen die je geprobeerd hebben te vernietigen.
Nee, ik wil niet op de rouwkaart en nee ik ga niet naar de begrafenis. En ik wil niets meer horen over en dat heb ik nu nog duidelijker gemaakt.

@Lineke









1 opmerking:

  1. Het is genoeg! Even hardop zeggen. Liefs van mij en dank je wel voor de link in je blog.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

De boom. (2.)

En de vrouw zag dat die boom goed was om ervan te eten en dat hij een lust was voor het oog, ja, een boom die begerenswaardig was om er ve...