donderdag 31 mei 2018

Als je tweemaal met je fietsbel belt.


In de nachtelijke stilte dringt er een vreemd geluid tot me door. Ik stap uit bed en ga op zoek.
Vanuit de keuken klinkt er een ijverig gebrom. Dichterbij gekomen ontdek ik dat de deur van de vriezer niet gesloten is. Om half zes had ik voor het avondeten een schaaltje lasagne in de oven gezet. Vanuit de vriezer dus. Het schaaltje was net aan de datum en met korting. Ik had geluk om er drie op de kop te kunnen tikken.
Maar minder geluk dat ik de deur op een kier had open laten staan.
Met de overvloedige hitte had de vriezer op een dito wijze zijn best gedaan.
Goedkoop brood van een dag oud om voedselverspilling tegen te gaan, het was allemaal ontdooid.
De vriezer was waterig en ijzig.
Nu moest hij nodig ontdooid, dat had ik al wel geconcludeerd. Maar dit vond ik toch wel zonde.
Van het stroomverbruik en voedselverspilling.
Ik vind het heel lastig om eten weg te gooien. Schuldgevoelens, daar heb ik dan last van.
Restjes in bakjes bewaren om het na een week met een opgekrulde neus weg te mikken. Dat het bakje de koelkast niet is uitgelopen is overdreven maar het ruikt niet fijn meer.
Vroeger bij oma kreeg ik een slap koekje bij de thee. Ook zij was zuinig.
Ze hadden de oorlog meegemaakt. Koekjes krijgen bij mij de kans niet om slap te worden. Ik zoek lekkere uit en heb dan een hype.
Weken lang is bitterkoekje fan totdat ik ze niet meer kan zien.
Vanochtend was mijn vriezer ontdooid en staat geduldig te wachten op een poetsbeurt.
De meterstanden zijn opgenomen en ik zit nog steeds onder het geschatte verbruik.
Vandaag is het “Fiets naar je werk dag”
Mooi initiatief ik hoop dat er velen gehoor aan geven. Ik hoef niet op de fiets naar mijn werk vandaag.
Met alle bezuinigingen hoop ik wel aan het einde van de maand een andere e-bike te kunnen kopen.
Waar ik nu op fiets is af en heeft na 8 jaar zijn pensioen wel verdiend.
We zullen zien welke het wordt.
Fijne dag vandaag. En rinkel even met je fietsbel als je in de buurt bent.
Dan weet ik dat je mijn blog hebt gelezen.

@Lineke

dinsdag 29 mei 2018

Wel of geen beentjes?


Eens per week op vrijdagochtend ga ik naar het zwembad.
Ik ben niet enthousiast. Het begint bij het opstaan al. Het gemopper..
“Ik ga vandaag niet zwemmen hoor. Deze keer neem ik vrij.”
 Ik vind het een gezeur zo midden op de dag. Tegen half twaalf op de fiets richting zwembad door een onwillig poortje met mijn 10 badenkaart.
Onwillig, omdat de scan altijd weigert het poortje open te doen.
Eerst vervoeg ik me bij de balie waar ze  aan het bellen  of met andere dingen bezig zijn en ik ongeduldig sta te wachten tot ze een keer aandacht hebben.
Het is zelfs zo dat het poortje nu open staat en ik zonder te scannen door kan lopen.
Niet dat ik dat nu fijn vind, want ik wil wel betalen voor mijn les.
Ik duik een zweterig badhokje in en ontdoe me van mijn bovenkleding en schoenen om in badpak en waterschoenen naar het bad te schuiven. Schuiven is het, want de vloer is glad.
Daar aangekomen word het wel gezellig. Het is immers dezelfde  groep mensen meest vrouwen die wat mankeren en die onder leiding van badjuf en fisio door het water gaan.
We starten met lopen, joggen, twisten, langlaufen waar ik, als  altijd uit het ritme ga.
Linkerarm naar voren en rechterbeen naar achteren en andersom. Een soort mars zeg maar. Ijverig volgen alle hoofden het hoofd van fisio of badjuf.
Gehoorzaam in gelid. Ik maak er zo mijn verhalen bij. Bij het langlaufen vertel ik dat er veel sneeuw ligt en dat we geluk hebben. Bij het twisten zing ik een lied van de Beatles.  Vanwege het geklots in het water met armoefeningen bedenk ik dat het slagroom bijna stijf is.
Deze week waren we wel erg gehoorzaam en in gelid. Behalve ik, ik kwam een half baantje achteraan. Ik vind het anders gewoon zo saai.
Ik schaterde het plotseling uit. Het herinnerde me aan vroeger.
Vier jaar was ik en ging naar de kleuterschool. Het was een half uur lopen voordat we er waren..
Juf die in een straat verderop woonde in een voornaam huis. Ze kwam mij als eerste halen. Een dik  touw werd een eindje uitgerold  en ik kreeg een lus in de hand geduwd. En onderweg naar school stonden verschillende kinderen te wachten.
Het touw werd steeds langer, er kwamen steeds meer handjes aan lusjes.
In ganzenpas achter juf aan, gehoorzaam met de lus in de hand liepen we door het centrum naar school.
We peinsden er niet over om de lus los te laten en eens van het stoepje te stappen om de boel te gaan verkennen. Het was veel te eng, we hadden de veiligheid van het touw nodig.
Op school aangekomen mochten onze beentjes uitrusten om om half vier het zelfde tochtje naar huis te maken.
Dat vertelde ik in het zwembad. We concludeerden dat wij nog benen hadden.
Want de kinderen van nu hebben ze niet meer.
Gestreste moeders parkeren hun auto’s links en rechts en kinderen stappen als kleine prinsjes en prinsesjes uit.
Maar ze lopen wel onder vrolijk gekwetter naar het zwembad.
In een rij met moeders en juffen.

@Lineke


maandag 28 mei 2018

Een onverwacht bezoek van het koolmeesje.


Wat is het een warme dag vandaag. Mw. B. werd door mij uitgelaten en het was nog vroeg. Maar de warmte kwam ons al tegemoet. Gelukkig slaap ik tot nu toe wel goed en de muggen lijken verhuisd te zijn. 

Gisterochtend was er een koolmeesje die verdwaald was en door de woonkamer vloog. Ik raakte lichtelijk in paniek, want de herinnering aan een koolmeesje die tegen het raam was gevlogen en het gele dode vogeltje in mijn hand was geen leuke. Dus fluisterde ik "Oh nee Heer een koolmeesje." Ze vloog van de dichte luxaflex naar de lamp en zat hijgend met het snaveltje open.
Gelukkig waren de poezen uit de woonkamer en mw. B. zat met verwonderd opgeheven kopje naar het vliegdiertje te kijken.
Ook die werd de kamer uitgestuurd en de deur achter haar gesloten.
Ik kwam net onder de douche vandaan, maar liep vrouwhaftig naar buiten om het balkondeur wijd open te zetten. 
Ondertussen biddend of er een engel meesjelief een duwtje in de goede richting wilde geven.
En ja hoor het volgende moment vloog meesje naar buiten de wijde wereld in.
Hoe ze binnen kwam was een wonder, hoe ze eruit ging een nog grotere.
In de Bijbel staan een paar fascinerende teksten over vogels. Er staan heel veel teksten over vogels maar deze vond ik heel fascinerend.

 Te dien dage zal Ik voor hen een verbond sluiten met het gedierte des velds, het gevogelte des hemels en het kruipend gedierte der aarde. Dan zal Ik boog en zwaard en oorlogstuig in het land verbreken, en hen veilig doen wonen. Hosea 2:17


Wat prachtig dat er een dag komt dat de Schepper van Hemel en aarde een verbond gaat sluiten met de vogels. 
Wat is het prachtig dat de Schepper van Hemel en aarde met jou een verbond gesloten heeft. 
Met dat verbond zegt Hij "Ik laat je nooit alleen IK zorg voor jou."

Ziet naar de vogelen des hemels: zij zaaien niet en maaien niet en brengen niet bijeen in schuren, en toch voedt uw hemelse Vader die; gaat gij ze niet verre te boven? Matth.6 : 26

 De Here God doet Zijn goede Vaderhand open om de vogels te voeden.
Een tekst die ons wil bemoedigen om ons niet bezorgd te maken.
Want zoals God de Vader Zijn hand opendoet om de vogeltjes te voeden, het koolmeesje naar buiten te leiden, zo zal Hij ook voor ons zorgen en op het juiste pad brengen.
 Om Zijns Naams Wil.



@Lineke





zondag 27 mei 2018

Wijzen met de vinger of...


Het is zondag en vanochtend ben ik naar de kerk geweest. 
Dat feit is het vermelden waard, want ik heb al weken gespijbeld.
Ik was in gevecht met de kerk. Niet de kerk waar ik lid van ben, maar de kerk in het algemeen.
Juist omdat er zoveel onrecht heeft plaatsgevonden door mensen uit de kerk, schop ik er tegen aan.
Ik heb er een haat liefde verhouding mee. Meer haat dan liefde, dat laatste is ver te zoeken.
Mijn ervaring is dat de kerk als dekmantel gebruikt kan worden om zonde te verbergen.

Vanavond las ik op facebook een verslagje van Arjen ten Brinke. Hij is in Ghana en vertelt over een kerk waar de diensten werden gehouden en onder de houten vloer was een bunker waar 400 vrouwen als slaven werden vastgehouden.
Ze zullen de dominee hebben horen preken, het zingen van de gemeente hebben gehoord.

 Uit mijn eigen leven ken ik het. Iedere zondag arm in arm naar de kerk met mijn vader, op de lagere School met de Bijbel in de vierde klas bij de meester, die elke ochtend een Bijbelverhaal vertelde.
Ik ben in gevecht met dat instituut.  Wat stelt het voor? Hoeveel zelfbedachte regels, die mensen onder de duim houden, maar die je niet terug vind in de Bijbel?
Hoe gaat men gebukt onder zonde en is men dagelijks bezig om de zonde te bestrijden?
Terwijl als je je leven aan Jezus hebt overgegeven, je bevrijd mag zijn van zonde en je leven in een ander licht komt te staan.
Het licht van de opdracht en de mooie taak om recht te doen.
Als je later voor de Heer verschijnt zal Hij je niet wijzen op je zonde, je misstappen in je leven. Het enige wat in Zijn Ogen zonde is, is dat je niet voor de minste hebt gezorgd. Lees maar:

Het oordeel van de Zoon des mensen31Wanneer dan de Zoon des mensen komt in zijn heerlijkheid en al de engelen met Hem, dan zal Hij plaats nemen op de troon zijner heerlijkheid. 32En al de volken zullen vóór Hem verzameld worden, en Hij zal ze van elkander scheiden, zoals de herder de schapen scheidt van de bokken, 33en Hij zal de schapen zetten aan zijn rechterhand en de bokken aan zijn linkerhand. 34Dan zal de Koning tot hen, die aan zijn rechterhand zijn, zeggen: Komt, gij gezegenden mijns Vaders, beërft het Koninkrijk, dat u bereid is van de grondlegging der wereld af. 35Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij te eten gegeven. Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij te drinken gegeven, Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt Mij gehuisvest, 36naakt en gij hebt Mij gekleed, ziek en gij hebt Mij bezocht; Ik ben in de gevangenis geweest en gij zijt tot Mij gekomen. 37Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden, zeggende: Here, wanneer hebben wij U hongerig gezien en hebben wij U gevoed, of dorstig en hebben wij U te drinken gegeven? 38Wanneer hebben wij U als vreemdeling gezien en hebben U gehuisvest, of naakt, en hebben U gekleed? 39Wanneer hebben wij U ziek of in de gevangenis gezien en zijn tot U gekomen? 40 En de Koning zal hun antwoorden en zeggen: Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan. 41Dan zal Hij ook tot hen, die aan zijn linkerhand zijn, zeggen: Gaat weg van Mij, gij vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bereid is. 42 Want Ik heb honger geleden en gij hebt Mij niet te eten gegeven, Ik heb dorst geleden en gij hebt Mij niet te drinken gegeven; 43 Ik ben een vreemdeling geweest en gij hebt Mij niet gehuisvest, naakt en gij hebt Mij niet gekleed, ziek en in de gevangenis en gij hebt Mij niet bezocht. 44 Dan zullen ook zij Hem antwoorden en zeggen: Here, wanneer hebben wij U hongerig gezien, of dorstig, of als vreemdeling, of naakt of ziek, of in de gevangenis, en hebben wij U niet gediend? 45 Dan zal Hij hun antwoorden en zeggen: Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze minsten niet gedaan hebt, hebt gij het ook aan Mij niet gedaan. 46 En dezen zullen heengaan naar de eeuwige straf, maar de rechtvaardigen naar het eeuwige leven.

Als de kerk deze woorden van Jezus eens serieus ging nemen stroomt hij weer vol, volgens mij.

Daarom ben ik blij met organisaties als bijvoorbeeld International Justice Mission.

Nu is het heel gemakkelijk om te wijzen met mijn vinger. 
Want het wijzen en bedenken wat de ander fout doet geeft mij een gevoel van rechtvaardiging. 
Laat ik nu maar gewoon loslaten en doen waar ik in geloof. 

@Lineke



dinsdag 15 mei 2018

Ik bedoel maar..


Leugen en waarheid. De laatste dagen ben ik hogelijkst verbaasd over de leugens die over Israel verspreid worden. Onze media is er druk mee.
Ik heb de neiging om tegengeluiden te laten horen en plaats berichten op facebook.
Tegelijkertijd vraag ik me af of het nut heeft.
Mensen geloven wat ze willen. En luisteren naar wie ze willen.
Het doet me denken aan mijn eigen situatie. Door naasten word ik niet geloofd. Zelfs is er lasterpraat over mij verspreid. Diagnoses zonder dat het gegrond was.
Het kwam hun beter uit daardoor hoefden ze niet verder te kijken dan hun neus lang is. Soms maak ik me er boos om. Soms zou ik mijn verhaal willen vertellen of ze het nu willen horen of niet.
Maar het helpt me niets. Het kost me energie en het levert me niets op.
Ooit besloot ik om te gaan voor wat me energie geeft en te laten liggen wat me energie kost.
En ja daar horen mensen naasten bij. Helaas ik zou het anders willen.
Ik weet dat er een naaste meeleest.
En soms heb ik de neiging om het tegen naaste te vertellen. Maar naaste leest alleen maar mee om het gelijk te halen. Om bewijs geleverd te krijgen dat het echt zo is.
Die diagnose enz.
Ik voel de kring sluiten en ik weet dat ik meer en meer buitengesloten word.
Wat kan ik doen? Niets maar dan ook helemaal niets.
Het enige wat ik weet dat eens de waarheid boven tafel komt dat eens recht gesproken gaat worden.
En daar kan ik naar uitzien en vraag me af hoe lang ik nog geduld moet hebben.
En ondertussen? Ondertussen kies ik voor het goede voor wat leven geeft.
En als ik de politieagente tegen kom die me toen destijds geholpen heeft die telkens haar bewondering uitspreekt dan weet ik dat het goede gezegend word.
Kijk en dat is precies wat Israel doet.
Ondanks leugens en tegenstand kiezen ze voor het leven.
Terwijl onze regering ze van alle kanten dwars zit gaan er wel eenheden naar Israel om opgeleid te worden in het bestrijden van terrorisme.
Ik bedoel maar.
@Lineke

maandag 14 mei 2018

Afstemmen.


Het thema van de bloghop is deze maand “Afstemmen” bedacht door Chiel Voerman.
Afstemmen is een intrigerend thema waar je alle kanten mee op kunt.

Vroeger hadden we een toestel. Het apparaat had vijf zenders. Meer was er niet te vinden. Het was een zg.Draadomroep
Je draaide aan de knop en je had uitzending.
’s Ochtends het nieuws, om 10.00 “Kleuterklokje klingelt”, gevolgd door “Moeders wil is wet” tussen de middag muisstil zijn, want dan kwamen de weersberichten. 
We beluisterden de waterstanden en raadden voordat het cijfer genoemd werd en ging er een gejuich op als we het goed hadden.
Afstemmen? Het kostte geen moeite.

Bij mijn tante aan de dijk was het een ander verhaal.
Zij hadden geen stroom, geen waterleiding. Wel was er een draagbare radio op batterijen.
En daar was het veel gevoeliger. Dat afstemmen. Voorzichtig draaide je aan de knop en luisterde je gespannen of je iets hoorde. Ik vond het geweldig. Een stem of muziek uit Verweggistan kwam de kamer binnen.
En die muziek was heerlijk modern. En mijn tante en nichtje zongen luidkeels mee. Ondanks dat ze ook christelijk waren.
Wat een ruimte gaf dat. Dat afstemmen.

Afstemmen.
Je bent uitgenodigd als daggast voor een huwelijk. Er is een kledingcode. Je dient in een bepaalde kleur te gaan. Afgestemd op de wensen van het bruidspaar. Stel dat de kleur iets met geel is. En die kleur staat je van geen kant. Dan voel je je toch iemand anders?

Afstemmen. Als empathisch en hooggevoelig persoon lukt me dat goed.
Stemming aanvoelen en daarop afstemmen.
Veel lastiger word het om regelmatig op mezelf af te stemmen.
Wat voel ik, wat heb ik nodig? Als je gewend was om alleen maar te luisteren, naar wat anderen nodig hadden. 
Als je je eigenwaarde ziet stijgen omdat je nodig bent voor de ander?
Het lukt me steeds beter. Een stukje bewustwording. 
Lid van een Bijbelstudiegroep, die niet voldoet aan mijn verwachtingen. Maar dan te horen krijgen dat het jammer zou zijn als ik weg zou gaan. Ze kunnen zoveel van me leren.
Eerder zou ik me gevleid voelen en zelfs denken dat het een soort van mijn roeping zou zijn. De Heer wil me immers “gebruiken”
Dat laatste woord krijg ik niet meer uit mijn keel.
 En ben nu zo afgestemd dat ik mij mag afvragen waar ik behoefte aan heb.
Afstemmen op mezelf vraagt een gevoeligheid. Het kost tijd om de juiste zender te vinden.
Maar als je door al het omgevingsgeruis en gekraak heen bent, klinkt je eigen stem steeds luider.
En als je ingetuned bent op jezelf lukt het goed om op de ander af te stemmen.

Als ik jou was  zou ik er maar moeite voor doen. Want ook jij mag er zijn. 

 Durf jezelf te zijn in een wereld, waarin je bent afgestemd op anderen.

@Lineke


zaterdag 12 mei 2018

Afstemmen?


Het is zaterdagochtend en op de achtergrond hoor ik het gezoem van de wasmachine.
Hij is gisteren al begonnen. De winterkleren werden vervangen door de zomer en voordat het in de koffer gaat moet het schoon zijn.
Op dit moment draait er een witte donzen winterjas met een gele tennisbal in het rond. De bal kun je horen tikken tegen de wand.
Door de openstaande balkondeur komen geluiden naar binnen.
Het geruis van auto´s op de provinciale weg. Geroeptoeter van een waterhoentje. Misschien zijn het de laatste kreetjes van gemis? Want gisteren was er de hele middag wanhopig getoeter te horen.
Was het een signaal dat een van haar kindjes verdwenen was? Soms zie je ze die kleine zwarte dappere bolletjes met vuurrode snaveltjes.
Als ik dat voortdurende geroeptoeter beluister denk ik er maar niet teveel bij na.
Onze watertjes worden langzamerhand bevolkt door nijlganzen en eenden zie je bijna niet meer.
Een enkel eendenpaartje komt nog weleens brood halen.
En ze zijn zo leuk, die waggelvogels.
Ik hoor het verre gebrom van een vliegtuig. Boven mij is een aanvliegroute naar Rotterdam.
De laatste gaat rond half elf ’s avonds. Op dit moment vliegt één wat lager alsof hij ook aandacht wil en in mijn verhaal opgenomen.
Het is hem gelukt hij kan tevreden zijn.
Een duif laat zich horen met zijn geroekoe. Ze zitten vaak op het dak bij de buren.
Ze herinneren mij aan het gebed om vrede en liefde in mijn hart. Om bijstand om de dag weer door te komen.
Want het geritsel van verse manna wat neerdaalde, voordat de zon opkwam was al te horen.
Zullen we het maar oprapen?
Trouw en liefde zijn iedere ochtend nieuw.
Fijn weekend lieve lezers. Ik wens je van harte geopende oren toe.

Vraagje: Wat hoor jij zoal op dit moment?

Met deze blog doe ik mee aan de bloghop van Chiel Voerman met het thema Afstemmen. 


@Lineke

dinsdag 8 mei 2018

Privacy Statement.


Privacy Statement

De Europese wetgeving AVG (Algemene Verordening Gegevensverwerking) treedt op 25 mei 2018 in werking. Dan ben ik het als blogger aan jullie verplicht om transparant te zijn. Het verplicht mij er toe te laten weten wie er achter deze weblog zit. En ook wat ik met jullie persoonsgegevens doe.
Identiteit van de ‘blog’
Deze weblog is het eigendom van mijzelf. In het dagelijks leven sta ik bekend als Lineke. In de beschrijving naast m'n blog kun je meer over mij lezen.
Contactgegevens
Contact opnemen kan door een mailtje te sturen naar: lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Cookies

Kostbaar en geliefd gebruikt alleen technische, functionele, en analytische cookies die geen inbreuk maken op uw privacy. Een cookie is een klein tekstbestand dat bij het eerste bezoek aan deze website wordt opgeslagen op uw computer, tablet of smartphone. De cookies die ik gebruik zijn noodzakelijk voor de technische werking van mijn weblog en jouw gebruiksgemak. Je kunt je afmelden voor cookies door je internetbrowser zo in te stellen dat deze geen cookies meer opslaat. Daarnaast kun je ook alle informatie die eerder is opgeslagen via de instellingen van je browser verwijderen. Link: cookies verwijderen
Delen van persoonsgegevens met derde

Kostbaar en Geliefd verstrekt uitsluitend aan derden om te voldoen aan bepaalde wettelijke verplichtingen die niet te ontduiken zijn.
Eventuele doelen waarvoor de gegevens verzameld worden
Hoewel ik niet bezig ben met het verzamelen van jullie persoonlijke gegevens is bewezen dat dit op de achtergrond wel gedaan wordt. Dat gebeurd via
BLOGGER
Blogger registreert de e-mailadressen lezers die zich hebben aangemeld voor de email service van Kostbaar en Geliefd.
Blogger registreert besturingssysteem, naam verwijzer, land en IP-adres van alle bezoekers ten behoeve van de statistieken
Blogger registreert de bekende gegevens t.b.v. het overzicht volgers
Blogger registreert de door jullie doorgegeven informatie bij reacties

FACEBOOK

Facebook registreert jullie naam en overige gegevens wanneer jullie de pagina van mijn blog liken en op een update reageren

YOUTUBE

Als je via deze website een youtube filmpje bekijkt dan plaatst die cookies volgens het beleid van Google. Een ingesloten Youtube-video verzamelt bezoekersinformatie en aangepaste voorkeurinstellingen.

GOOGLE ANALYTICS

Google Analytics, om te analyseren welke pagina’s regelmatig bezocht worden en met welke zoekwoorden mijn weblog gevonden wordt. Hiervoor hoef ik geen toestemming te vragen maar hiervan moet ik je wel op de hoogte stellen.
Wie zijn de ontvangers van de persoonsgegevens?
Blogger (Google) en Facebook, Twitter en eventueel Google+
Hoe lang worden de gegevens opgeslagen en/of de criteria voor het bepalen van die termijn
De gegevens worden net zo lang bewaard als de webblog Kostbaar en Geliefd (Blogger) in de lucht is. Hetzelfde geldt voor de Facebookpagina die bij deze weblog hoort. De adressen behorende bij de e-mail service worden bewaard zolang je geabonneerd blijft.
Daarnaast wil ik iedere lezer op zijn/haar recht wijzer om bezwaar te maken tegen het verwerken van zijn/haar persoonlijke gegevens.
De handigste manier om er voor te zorgen dat je gegevens niet in allerlei systemen terechtkomen, is natuurlijk om niet actief te zijn op het wereld wijde web. Afmelden voor de e-mailservice, jezelf ontvolgen van Kostbaar en Geliefd (zowel bij Blogger als op Facebook) en stoppen met het achterlaten van reacties is ook een optie. Wanneer je wel blijft lezen zal je altijd geanonimiseerd in de Statistieken blijven verschijnen.

Toestemming intrekken

Hoewel ik er van uitga dat je als lezer bewust op de knop volgen of reageren hebt geklikt en daarmee indirect toestemming gaf voor het bewaren van je gegevens, wijs ik je er wel op dat je het recht hebben om die toestemming in te trekken. Dat kan door:
Kostbaar en Geliefd te ontvolgen. 
mij een email te sturen met het verzoek alle reacties te verwijderen.
Gegevens inzien
Als volger van mijn blog, heb je na schriftelijk verzoek de mogelijkheid jouw persoonlijke gegevens in te zien. Indien het door mij verstrekte overzicht onjuistheden bevat, kun je ons schriftelijk verzoeken de gegevens te wijzigen of te laten verwijderen. Dat betekent dat je bij mij een verzoek kunt indienen om je persoonsgegevens. Wil je gebruik maken van dit recht, stuur dan een gespecificeerd verzoek via mijn e-mail. Om er zeker van te zijn dat het verzoek tot inzage door jou is gedaan, vragen ik je om een kopie van je identiteitsbewijs bij het verzoek mee te sturen. Maak in deze kopie je pasfoto, MRZ (machine readable zone, de strook met nummers onderaan het paspoort), paspoortnummer en Burgerservicenummer (BSN) zwart ter bescherming van je privacy. Kostbaar en Geliefd zal zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen vier weken, op je verzoek reageren. Kostbaar en Geliefd wil je er tevens op wijzen dat je de mogelijkheid hebt om een klacht in te dienen bij de nationale toezichthouder, de Autoriteit Persoonsgegevens. Dat kan via de volgende link: https://autoriteitpersoonsgegevens.nl/nl/contact-met-de-autoriteit-persoonsgegevens/tip-ons.

Wettelijke verplichting

Het volgen van of reageren op een blog is een persoonlijke keuze en betreft geen wettelijke verplichting. Je hoeft dit dus niet te doen (al vind ik het fijn als je het wel blijft doen). Heb je de indruk dat je gegevens niet goed beveiligd zijn? Zijn er aanwijzingen van misbruik? Neem dan contact met me op via het email adres.

Ik behoud het recht voor deze privacy statement aan te passen. Wijzigingen zullen op deze pagina worden gepubliceerd.

De stofdoek.




Toen ik 10 jaar was, moest ik onmiddellijk naar huis rennen als ik uit school kwam. Omdat ik naar zeggen te dom was om te leren diende mijn moeder mij het huishouden bij te brengen.
Met een stofdoek gewapend in onwillige handen liep ik naar de slaapkamers om te stoffen. Tussendoor moest ik het geval uitkloppen.
Wat een verschil met nu. Als ze toen geweten hadden hoe alles er zou komen uit te zien.
Ik neem geen stof meer af en klop al helemaal niets meer tussendoor uit.
Gewapend met een emmertje water neem ik nat af en verder heb ik schone doekjes die nadat ze hun werk hebben gedaan in de wasmachine verdwijnen.
Ik ben zo door mijn huis heen wat stof afnemen betreft. Stofzuigen is een grotere klus. En de badkamer en de wc worden een keer per week gepoetst.
Dat is voldoende voor een éénpersoonshuishouden. Natuurlijk ga ik tussendoor met van die handige natte doekjes over de pot en als mijn bezoek naar het toilet gaat controleer ik hem even.
Onberispelijk zal ik nooit worden ik ben liever met mijn hoofd in de boeken en leren kan ik als de beste.
Ze hebben ongelijk gehad die onheilsprofeten.
Maar wat kunnen woorden lang doorwerken.
Ik kan het nog niet met droge ogen vertellen en dan ben ik 55 jaar verder.
Ik weet het, sommige dingen raken dieper dan anderen.
Je bent geboren met bepaalde gaven. En het lijkt erop dat juist die gaven worden bestreden. Door wat mensen zeggen of je aandoen.
Zo word me regelmatig verteld dat ik creatief ben.
Ik ben echt helemaal verbaasd.
Maar het stemt je toch tot nadenken.
Ik weet altijd creatieve oplossingen te bedenken. Als je niet veel in te komen hebt moet je wel.
Mijn kleding haal ik van de kringloop. Ik houd van bijzondere kleding en dat kan ik daar heel goed vinden.
Ik schrijf natuurlijk.
Zou ik dan toch creatief zijn? Zouden ze gelijk hebben?
Misbruik in een handenarbeidlokaal heeft de rem er flink opgezet.
Ik weet het, dat is een extreem voorbeeld van strijd rond je talenten.
Want er wordt strijd gevoerd rond je talenten, dat wat je meegekregen hebt toen je je plek in de wereld innam.
Ik geloof dat er heel veel jaloezie is.
En als volgeling van Jezus Christus weet ik dat de duivel en hij bestaat echt, stinkend jaloers is op jouw talenten.
En dat hij er alles aan wil doen, dat mooie om zeep te helpen en te vernietigen.
Herken je dat in je eigen leven?
Welke gave heb jij meegekregen en ervaar je de ruimte om het te mogen ontwikkelen?
Is er ook strijd om gevoerd en klinken er nog altijd stemmen die zeggen dat je niks bent dat je het toch niet kunt?
Ik ben benieuwd naar jouw gedachten hierover.

@Lineke


zondag 6 mei 2018

Ingetuned op Liefde?


Goedemorgen Heer. Wat kan ik vandaag voor U doen?
Goedemorgen lieve kind. Wat mag IK vandaag voor jou doen?

Vanochtend liep ik met mw. B. naar beneden. Ik heb de hondenkam meegebracht en op mijn aanwijzing gaat ze netjes zitten en laat zich kammen.
Omdat ze erg losharig is, het is immers tijd om haar wintervachtje kwijt te raken, doen we het niet in huis of op het balkon, maar in de berm. De haren verzamel ik en draai ze in een bolletje om het achter te laten in het gras en als we de volgende plasronde langs komen is het verdwenen.
Het wordt dankbaar meegenomen door vogeltjes die nestjes bouwen.
Mw. B. is een echte lieverd, een gehoorzame hond.
Maar dit komt voort uit een goede verstandhouding. Ze houdt van genegenheid, van knuffels en aanraken.
Zo vind ze het geweldig als ze gedoucht word, omdat ze teder word afgedroogd in een grote handdoek en overladen word met kusjes op haar natte kopje.
Het is ook zo’n lief gezicht die grote bruine ogen tussen die natte haren.
Hoe meer affectie, hoe beter mw. B. luistert.
Is dat bij ons mensen ook niet zo?
Als je je geliefd weet en geaccepteerd, dan functioneer je toch op je best?
We hebben allemaal bevestiging nodig op zijn tijd.
Te horen, te voelen dat je er mag zijn dat je gewaardeerd word.
Hoe zit dat bij God eigenlijk? We kunnen Hem gehoorzamen omdat het moet omdat Hij het voorschrijft.
Een heel ander verhaal word het als je je geliefd weet en vanuit die liefde je medemens mag laten zijn zoals die is.
Mw. B. is mw. B. Enthousiast, alert en vrolijk. Heel veel meegemaakt in haar vroege hondenleventje.
Want ze is gevonden in een grote schuur, stikvol honden zonder eten en drinken in de hoop dat ze zouden sterven.
En daarvoor? Ze zal in Roemeense straten gezworven hebben.
Haar achtergrond, haar geschiedenis heeft haar gevormd. In het begin was ze dan ook een nerveus hondje, die niet lekker in haar velletje zat.
Maar dankzij liefde, geduld en vertrouwen dat ze het kan, is ze uitgegroeid tot een dier met zelfvertrouwen, die vriendelijk is en gevoel heeft voor de zwakkere.
Mw. was niet bang om te ontvangen. Haar zendertje staat altijd op ontvangst, zou ik zeggen.
Daar kan ik nog heel veel van leren.
Ik ben iemand die als de Heer me aan ziet en zegt dat Hij me ziet zitten en dat Hij van me houd, achterom kijkt in de verwachting dat Hij zeker iemand anders bedoeld.

Wat kan ik voor U doen vandaag?
Wat mag IK voor jou doen vandaag?

Met deze blog doe ik mee aan de bloghop bedacht door Chiel Voerman. Het thema is "Äfstemmen"

@Lineke







woensdag 2 mei 2018

Moederdag is coming..


De eerste recepten kwamen  al weer voorbij. De eerste ideeën voor cadeautjes.

Oh nee hoor, daar gaan we weer.
Moederdag is coming. Voor mij is moederdag een verdrietige dag.
En voor velen met mij.
En ieder jaar spoelt het over me heen. Folders, recepten, taarten, foto’s.
Ik kan me er niet aan onttrekken, hoe graag ik het ook wil.
Hoe ik ook tegen mezelf zeg dat het om de winkeliers gaat, om commercie. Het is er gewoon. Moeder zijn en geen contact met je kind.
Moeder willen zijn, maar niet kunnen zijn. Moeder zijn van een overleden kindje.
Moeder zijn, maar onvruchtbaar zijn. Zoveel pijn en zoveel verdriet.
Weet je wat voor een lumineus idee ik kreeg vandaag?
Ik ga voor mezelf een cadeau kopen.
En ik ga nu alvast verzinnen wat dat word.
Ik neem allerlei dingen in gedachten en maak een keuze.
Word het een luchtje?
Of word het een elektrisch apparaat? Word het een mooie cd?
Of een kaartje voor een concert? Word het een mooie dvd?
Kortom, ik ga mezelf verwennen op moederdag.
Want verdien ik het, dat ik geen moeder kan zijn?
Verdien jij het dat je graag moeder wilt zijn en het niet bent?
Nee.
Maar wat je wel verdien is een cadeautje. Omdat je niet op  die ene dag  met het gemis moet leven, maar omdat die leegte er altijd is.
Een cadeautje aan jezelf, omdat je ondanks het gemis het toch verdraaid goed doet.
Vind je dat geen goed idee? En doe je met me mee?

@Lineke











Let op je vriendenlijst.

Bij sommige facebookers kom je lange vriendenlijsten tegen. Helaas zitten daar mensen bij die via hun pagina spam verspreiden va een ge...