maandag 14 mei 2018

Afstemmen.


Het thema van de bloghop is deze maand “Afstemmen” bedacht door Chiel Voerman.
Afstemmen is een intrigerend thema waar je alle kanten mee op kunt.

Vroeger hadden we een toestel. Het apparaat had vijf zenders. Meer was er niet te vinden. Het was een zg.Draadomroep
Je draaide aan de knop en je had uitzending.
’s Ochtends het nieuws, om 10.00 “Kleuterklokje klingelt”, gevolgd door “Moeders wil is wet” tussen de middag muisstil zijn, want dan kwamen de weersberichten. 
We beluisterden de waterstanden en raadden voordat het cijfer genoemd werd en ging er een gejuich op als we het goed hadden.
Afstemmen? Het kostte geen moeite.

Bij mijn tante aan de dijk was het een ander verhaal.
Zij hadden geen stroom, geen waterleiding. Wel was er een draagbare radio op batterijen.
En daar was het veel gevoeliger. Dat afstemmen. Voorzichtig draaide je aan de knop en luisterde je gespannen of je iets hoorde. Ik vond het geweldig. Een stem of muziek uit Verweggistan kwam de kamer binnen.
En die muziek was heerlijk modern. En mijn tante en nichtje zongen luidkeels mee. Ondanks dat ze ook christelijk waren.
Wat een ruimte gaf dat. Dat afstemmen.

Afstemmen.
Je bent uitgenodigd als daggast voor een huwelijk. Er is een kledingcode. Je dient in een bepaalde kleur te gaan. Afgestemd op de wensen van het bruidspaar. Stel dat de kleur iets met geel is. En die kleur staat je van geen kant. Dan voel je je toch iemand anders?

Afstemmen. Als empathisch en hooggevoelig persoon lukt me dat goed.
Stemming aanvoelen en daarop afstemmen.
Veel lastiger word het om regelmatig op mezelf af te stemmen.
Wat voel ik, wat heb ik nodig? Als je gewend was om alleen maar te luisteren, naar wat anderen nodig hadden. 
Als je je eigenwaarde ziet stijgen omdat je nodig bent voor de ander?
Het lukt me steeds beter. Een stukje bewustwording. 
Lid van een Bijbelstudiegroep, die niet voldoet aan mijn verwachtingen. Maar dan te horen krijgen dat het jammer zou zijn als ik weg zou gaan. Ze kunnen zoveel van me leren.
Eerder zou ik me gevleid voelen en zelfs denken dat het een soort van mijn roeping zou zijn. De Heer wil me immers “gebruiken”
Dat laatste woord krijg ik niet meer uit mijn keel.
 En ben nu zo afgestemd dat ik mij mag afvragen waar ik behoefte aan heb.
Afstemmen op mezelf vraagt een gevoeligheid. Het kost tijd om de juiste zender te vinden.
Maar als je door al het omgevingsgeruis en gekraak heen bent, klinkt je eigen stem steeds luider.
En als je ingetuned bent op jezelf lukt het goed om op de ander af te stemmen.

Als ik jou was  zou ik er maar moeite voor doen. Want ook jij mag er zijn. 

 Durf jezelf te zijn in een wereld, waarin je bent afgestemd op anderen.

@Lineke


2 opmerkingen:

  1. Ik blijf maar malen over dat "gebruiken", voor mij is het niet negatief om door God gebruikt te worden want Hij zal mij nooit en te nimmer misbruiken.
    Ik vind het heel bijzonder hoe Hij een ander kan gebruiken om mij op het juiste moment een lied toe te sturen of hoe Hij mij een tekst naar iemand laat sturen die voor die persoon precies op tijd komt.

    Maar er is ook niks mis mee je af te vragen wat jij nodig hebt 😘

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Een hele lange adem.

Het meisje van tien, wat was ze gebroken.  Eenzaam liep ze door de herfstregen en werd tot op haar velletje nat.. Maar wat er ook ...