dinsdag 8 mei 2018

De stofdoek.




Toen ik 10 jaar was, moest ik onmiddellijk naar huis rennen als ik uit school kwam. Omdat ik naar zeggen te dom was om te leren diende mijn moeder mij het huishouden bij te brengen.
Met een stofdoek gewapend in onwillige handen liep ik naar de slaapkamers om te stoffen. Tussendoor moest ik het geval uitkloppen.
Wat een verschil met nu. Als ze toen geweten hadden hoe alles er zou komen uit te zien.
Ik neem geen stof meer af en klop al helemaal niets meer tussendoor uit.
Gewapend met een emmertje water neem ik nat af en verder heb ik schone doekjes die nadat ze hun werk hebben gedaan in de wasmachine verdwijnen.
Ik ben zo door mijn huis heen wat stof afnemen betreft. Stofzuigen is een grotere klus. En de badkamer en de wc worden een keer per week gepoetst.
Dat is voldoende voor een éénpersoonshuishouden. Natuurlijk ga ik tussendoor met van die handige natte doekjes over de pot en als mijn bezoek naar het toilet gaat controleer ik hem even.
Onberispelijk zal ik nooit worden ik ben liever met mijn hoofd in de boeken en leren kan ik als de beste.
Ze hebben ongelijk gehad die onheilsprofeten.
Maar wat kunnen woorden lang doorwerken.
Ik kan het nog niet met droge ogen vertellen en dan ben ik 55 jaar verder.
Ik weet het, sommige dingen raken dieper dan anderen.
Je bent geboren met bepaalde gaven. En het lijkt erop dat juist die gaven worden bestreden. Door wat mensen zeggen of je aandoen.
Zo word me regelmatig verteld dat ik creatief ben.
Ik ben echt helemaal verbaasd.
Maar het stemt je toch tot nadenken.
Ik weet altijd creatieve oplossingen te bedenken. Als je niet veel in te komen hebt moet je wel.
Mijn kleding haal ik van de kringloop. Ik houd van bijzondere kleding en dat kan ik daar heel goed vinden.
Ik schrijf natuurlijk.
Zou ik dan toch creatief zijn? Zouden ze gelijk hebben?
Misbruik in een handenarbeidlokaal heeft de rem er flink opgezet.
Ik weet het, dat is een extreem voorbeeld van strijd rond je talenten.
Want er wordt strijd gevoerd rond je talenten, dat wat je meegekregen hebt toen je je plek in de wereld innam.
Ik geloof dat er heel veel jaloezie is.
En als volgeling van Jezus Christus weet ik dat de duivel en hij bestaat echt, stinkend jaloers is op jouw talenten.
En dat hij er alles aan wil doen, dat mooie om zeep te helpen en te vernietigen.
Herken je dat in je eigen leven?
Welke gave heb jij meegekregen en ervaar je de ruimte om het te mogen ontwikkelen?
Is er ook strijd om gevoerd en klinken er nog altijd stemmen die zeggen dat je niks bent dat je het toch niet kunt?
Ik ben benieuwd naar jouw gedachten hierover.

@Lineke


3 opmerkingen:

  1. Deels herkenbaar, wat is het leven soms enorm lastig.
    Ik ben nog aan het zoeken en stoeien met wat mijn talenten zijn.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Ik bedoel maar..

Leugen en waarheid. De laatste dagen ben ik hogelijkst verbaasd over de leugens die over Israel verspreid worden. Onze media is er druk me...