zondag 29 juli 2018

Ansichtkaart van de overkant.


Ansichtkaart van de overkant.
Het was hoogzomer en moe en verstoft kwam ik thuis. Het was stil in de straat, want de buren waren met vakantie. Een vreemde sfeer geeft dat toch, bedacht ik me.
De huizen hebben hun ogen gesloten en lijken te slapen, uitgeput van al het leven wat zich binnen in hun afspeelt.
De muren hebben hun oren gesloten, want ze hoeven even niets aan te horen.
Straks kunnen ze er weer tegen als hun bewoners  thuis komen.
Ik ga van het ene huis naar het andere. Geef planten water, haal de post uit de brievenbus. Sorteer de folders, kranten en belangrijke stukken en leg ze netjes op stapeltjes.
Post wordt bij ieder minder, want er wordt veel digitaal verzonden.
Goed voor het milieu, het bespaard in het kappen van bomen.
Nadat ik mijn taak volbracht heb, open ik mijn eigen voordeur en wil naar binnen stappen.
Maar op de mat ligt een grote envelop. Een envelop aan mij gericht, maar met een onbekend handschrift.
Ik kijk naar de stempel op de postzegel en herken het niet.
Het zou weleens luchtpost kunnen zijn. Een brief uit het buitenland?
Ik zou niet weten van wie. Het is een liefhebberij van me om, voordat ik de post open te raden waar het vandaan komt.
Handschrift proberen te herkennen, poststempel te onderscheiden, maar deze keer kom ik er niet uit. Vaag meen ik “DE OVERKANT” te onderscheiden.
Nieuwsgierig, maar ook een tikkeltje bevreemd loop ik naar de keuken om een mes te pakken en de inhoud tevoorschijn te halen.
Er zitten een aantal ansichtkaarten in.
Ik pak de eerste en begin te lezen. Ik herken het handschrift van mijn moeder.
“Lieve Lineke” schrijft ze.
“Ik heb het hier erg naar mijn zin. De pijn aan mijn heupen wat  ik van jongsaf had, is er niet meer. Het verdriet om het sterven van mijn vader en moeder toen ik nog zo jong was, is voorbij.
Eigenlijk heb ik dat Vader altijd verweten, dat weet jij wel. Maar ik weet nu hoe het zat. Hij heeft mijn tranen opgevangen en bewaard in een kruik speciaal voor mij. Jouw kruik, lieve dochter, staat ook te wachten. En als je straks komt zullen jouw tranen ook van je wangen gewist worden.”
Heel veel liefs mamma.
Ik leg de ansichtkaart eerst maar eens weg. Dit is vreemd. Ik zet een kop thee en begin met de volgende.
“Lieve oma Doeke” staat er boven. Er is maar een die mij zo genoemd zou hebben en dat is Yorick mijn kleinzoon.
“Ik heb het hier zo goed. Ik ben veilig bij Jezus. Ik zie Hem iedere dag. Ik houd zoveel van Hem en Hij is zo aardig. Je kan met Hem ravotten en stoeien en heel veel plezier hebben.
Oma Doeke, ik weet dat u ook heel veel van Jezus houdt. Ik speel niet alleen met de Here Jezus, ik heb hier veel meer vriendjes en vriendinnetjes.
Het is hier zo fijn. Ik ben niet ziek meer en heb geen pijn. Ik zie U straks lieve oma. Aan de overkant”
Tranen stromen over mijn wangen. Want na deze ansichtkaarten volgen er meer. Een bericht van Ineke, mijn eerste vriendinnetje naar wie ik altijd heimwee heb gehad.
Een mooie gekleurde kaart met lieve letters..
Een kaart van mijn broer. Van opa's en oma's . Eindelijk is de envelop leeg. Op de keukendeur maak ik ruimte en plak ze op, de ansichtkaarten. Onder elkaar op volgorde. Ik zie een waterval, een speeltuin, bloemen, een straat met huizen, lachende kinderen en mooie natuur,
De aanblik vult mij met een hemelse vrede.
Mijn geliefden, ze zijn als het ware op vakantie. En straks mag ik ook naar ze toe. In een hemels oord. Waar het altijd goed is. 

@Lineke

Met deze bijdrage doe ik mee aan de bloghop uitgeschreven door Ron de Graaff met als thema Ansichtkaart.





7 opmerkingen:

  1. Wat een ontroerend verhaal. Ik vond na het overlijden van mijn moeder op de meest bijzondere momenten kaartjes van haar hand. Altijd bemoedigend en passend bij waar ik me bevond in het leven. Dat voelde voor mij ook als een kaartje van de Overkant...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh wat mooi Anne.. ♡♡ je kunt er vast wel een blog over schrijven

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gefeliciteerd met het winnen van de #bloghop Lineke. Laat je mij nog even weten wat het nieuwe thema wordt van de nieuwe maand? Het liefst via de mail info@wendyborn.nl

    BeantwoordenVerwijderen
  4. O Lineke, wat ontroerend, de tranen rollen me over de wangen. Ik had deze nog niet gelezen maar ik begrijp helemaal waarom jouw inzending gewonnen heeft. Dit is zó mooi, dit raakt! En wat het nog meer doet, het troost en geeft bovendien een vernieuwde kijk op met vakantie zijn. Dat je ook zo op vakantie kunt zijn is het mooiste wat je iemand mee kunt geven. Hartelijk dank voor jouw blog en van harte gefeliciteerd! En Ron, dank dat je mij opmerkzaam maakte van dit prachtige verhaal. Zo werkt de Geest, Anne en Aritha maakten mij attent op de bloghop van Ron en door de jurering van Ron werd ik nieuwsgierig naar dit verhaal. Dank U Vader!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geen wonder dat je hebt gewonnen Lineke. Zoals jij enthousiast was over mijn verhaal zo ben ik dat over het jouwe. Ik ´wist´ direct al dat je zou winnen :-) Ik heb met plezier een stukje over de hemel geschreven maar het is nogal annelytisch. Hopelijk kan jij er wat mee. Denk het wel.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Let op je vriendenlijst.

Bij sommige facebookers kom je lange vriendenlijsten tegen. Helaas zitten daar mensen bij die via hun pagina spam verspreiden va een ge...