maandag 15 oktober 2018

Verborgen verleden.


Verborgen verleden.
Ze kijkt er graag naar. En verbaasd zich over emotionele reacties die het op kan roepen.
Zij had zich afgesloten van haar geslachtslijn. Dacht ze. Hoe vaak had ze niet gevraagd aan vriendinnen.
De vraag: “Vind je me wel normaal? Hoe kom ik over? “ Gedachten dat ze “gek” was.
En daar had ze beelden bij. Ongemerkt en onbewust. Dat wel. Dat blijkt nu. Ze zou als ‘gek’ een baardgroei over haar hele lijf hebben en gele tanden in de mond.
Ze zou hele rare kleren dragen en griezelig zijn.
Ze was panisch geweest toen ze als verpleegkundige op een afdeling voor psychiatrie mensen moest douchen.
Niet bang voor de hulpvragers, maar voor de hulpverleners.
Want nu viel ze door de mand. Nu zouden ze zien dat ze “gek” was.
Ze ging tekeer tegen het labelen, de laatste tijd. Maar het is als een pijnplek die diep verborgen was.
En die aan het licht, aan de oppervlakte wilde komen.
Ze had er immers haar hele leven last van gehad.
Het had haar geremd in het uiten van haar gevoelens en vertellen wat er met haar gebeurde,
Ze was begonnen om te lopen in de lijn der geslachten.
Niet dat ze daar therapie voor kreeg, men noemt dat contextuele therapie.
Nee, het was in haar stille tijd dat ze er naar toe geleid werd.
Het verleden wat onder lagen van angst verborgen was.
En nu kijkt ze hem aan. Ze heeft een foto van hem neergezet.
En terwijl ze schrijft, kijkt hij mee.
Haar opa. Haar grootvader. Hij was de dorpsgek. Zo werd hij genoemd.
Een hele lieve zachtaardige man. Een mooie man met ernstige ogen.
Als hij niet zo ziek was geweest, was hij tuinarchitect geworden.
Maar na het huwelijk werd hij opgenomen. In een inrichting. In een gekkenhuis zo zeiden ze dat toen.
En zijn dochter, haar moeder, ze haatte hem. Ze was bang en ze werd er in het dorp op aangekeken.
En toen hij stierf vond ze het niet erg. Ze had haar moeder, zijn vrouw, immers nog.
Nooit werd er over gesproken. Maar onder het taboe had de angst een onpeilbare bodem.
Het was een put waar haar dochter, de kleindochter telkens in dreigde te vallen.
Een preek.
Ze had gezocht in haar vermoeidheid naar een preek.
En daar vertelde de voorganger.
Over zijn oma.
De oma die aan depressies leed.
Die vaak opgenomen werd, die elektroshocks onderging.
De voorganger vertelde. “ Ik wil haar eren. Want ik had een biddende oma.
En dat wat ik nu mag zijn, heb ik aan haar te danken.”
De lijn der geslachten. Verborgen verleden.
Niet verborgen meer. Want als ze later bij haar opa zal komen zal ze hem vragen.
Hoe hij geleden heeft. En zal ze vertellen.
Hoe zij geleden heeft. Vertellen over haar angst haar leven lang.
Tot het moment van die preek.
Tot het moment dat God zei: “En nu is het genoeg.  Kom uit je gevangenis”
Wees vrij.
Haar opa en zij. Ze horen bij elkaar, 

@Lineke

Welkom

Op een dag ben je geboren

UIt samengaan ontstaan

Uit een lange rij van mensen

Die nog diep in jou bestaan

Met hun angsten en verlangens

Met al hun liefde en hun pijn

Daar ver in het verleden

Ligt de bron van wie wij zijn



En wat wij nu verkeerd doen

Zal jij ons moeten vergeven

En al zal je ons soms haten

Jij komt ons in jezelf tegen

Want al vind je ook de vrijheid

Wij zijn in elkaar gevangen

Al zal jij ons ontwijken

Wij blijven jou omarmen



Welkom in de wereld

Welkom in de tijd

Welkom in ons leven

Welkom in ons huis

Welkom in de wereld

Welkom in de tijd

Welkom in ons midden

Welkom in ons huis



En op een dag dan zal jij hier weggaan

Naar daar waar wij niet zullen zijn

Als een schip dat in de toekomst

Aan onze horizon verdwijnt

Naar een tijd die wij nooit zullen kennen

Jaren die nog niet bestaan

Nieuwe muren om te slechten

Nieuwe bruggen om te slaan



Wees welkom in de wereld

Welkom in de tijd

Welkom in ons leven

Wees welkom in ons huis

Welkom in de wereld

Welkom in de tijd

Wees welkom in ons midden


Welkom in ons huis

(lied van Stef Bos) 








8 opmerkingen:

  1. Heel mooi geschreven, wat een bijzonder proces, leer genieten van je vrijheid mooi mens 😘

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dankjewel ja hij hoort bij mij. Mijn opa.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi verwoord Lineke. Wat vroeger gek werd genoemd zouden we nu anders noemen. En wat nu anders is wordt gek genoemd...

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat mooi om dit te lezen Lineke. Eer je afkomst, het gezin van herkomst. Hierdoor eer je Hem die deze mensen aan jou gaf. Hiermee eer je delen van jezelf. We hebben veel aan voorouders te danken. God gaf ons het leven door hen heen....

    Wat een schitterende liedtekst! Je blog en het lied, raakt. Dank je wel voor het delen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een fijne reactie Petrina. Inderdaad als ik hun eer eer ik delen in mezelf en eer ik God.Mooi ik ervaar het ook als compleet.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een bijzondere weg ben je gegaan.
    God kon je vrijzetten van de erfenissen van het voorgeslacht. Waardoor je met Zijn ogen naar hen kan kijken en naar jezelf. Moeilijke mooie weg ben je gegaan. Wat een mooi lied is dat

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ja ik heb hen lief al zijn ze niet meer hier.Heel fijn is dat.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Let op je vriendenlijst.

Bij sommige facebookers kom je lange vriendenlijsten tegen. Helaas zitten daar mensen bij die via hun pagina spam verspreiden va een ge...