woensdag 5 december 2018

Sorry kip.


Sorry kip.

Eind oktober kreeg ik mijn jaarlijkse griepspuit. Alle negatieve geluiden rond prikken ten spijt, ik haal hem ieder jaar. En houd daarmee de griep buiten de deur.
Wel ben ik soms wat hangerig, buikpijn, spierpijn. keelpijn, maar daar blijft het bij.
Als ik me belabberd voel, is kippensoep een goede remedie.
In de kippenbouten schijnt een medicinaal stofje te zitten wat versterkend werkt.
Na de zoveelste nies en proestbui besloot ik een soepkip te halen.
Geslacht wel te verstaan.
Mijn vader haalde ze vroeger levend van de kippenboer, slachtte ze zelf en moeder braadde het kippetje voor de zondag. Een aantal delen van het kippetje werden voor de soep bewaard.
Bij de poelier, waar het druk was, hadden ze geen soepkip.
Wel braadkip, maar ik wilde er een voor de soep.
Een oudere medewerker adviseerde het jonge meisje de vriezer in te duiken, daar zou de kip te vinden zijn.
Ik wachtte geduldig af, want het meisje bleef een tijdje weg.
Gelukkig kwam ze met een normale kleur en levend en wel tevoorschijn met een kippenborst, maar geen hele kip.
Nee, ik wens een hele kip, vertelde ik haar.
Niet aanwezig, volgende week weer.
Gisteren ging ik opnieuw de stampvolle winkel binnen.
Mensen zijn net zo vroeg als mijn verlicht balkon, als het op kerst aan komt, zo lijkt het.
Er werd weer rondgevraagd naar een soepkip.
Of eentje van 3 kilo goed was.
Ik vond het prima, dan kom ik de winter wel door.
Soepkip in een tas aan de arm. Best wel zwaar als je nog meer boodschappen moet doen.
Thuisgekomen ging ik aan de slag. Met soepkip.
En dat viel me niet mee. Je moet weten, dat ik vanaf 2011 vegetariër ben geweest.
Het was een principekwestie.
Met dat ik geen vlees at hield ik de kankercellen onder controle.
Dacht ik.
Zeven jaar verder durf ik me af en toe aan een stukje vlees te wagen.
Het is gewoon lekker.
En vanwege uitputtingsverschijnselen, misschien ook wel gezond.
Maar of ik nu een overtuigd vleeseter ben.
Met mijn geworstel om kiplief in delen te krijgen en het jasje uit te doen, want dat jasje maakt de soep zo vet, gingen mijn gedachten alle kanten op.
Ik vroeg me af hoe kip er uit had gezien, hoelang hij had mogen leven.
Sorry kip" fluisterde ik; terwijl ik in drie paar begerige ogen keek van beestjes, die op afstand zaten te kijken.
Ik sprak mezelf toe. Ik moest me niet zo aanstellen, mijn voormoeder had ook vaak het vlees bereid voor de winter, die mijn voorvader op de jacht gevangen had.
Wat zij kon, kon ik ook.
En nu? Na een dag heb ik een flinke pan soep in porties verdeeld in de vriezer gedaan en ben ik griepbestendig.
Hoop ik.

@Lineke

6 opmerkingen:

  1. Enig beschreven. Ik hoop dat je je weer kiplekker gaat voelen door die soep :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kippensoep, heerlijk.
    Hoop dat je er weer lekker van opknapt.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Door je leuke verhaal krijg ik zin in zo'n soepje. Ik wist niet van dat medicinale stofje. Ik ga het binnenkort ook maar weer eens maken.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja Rinske het is een remedie uit de Joodse keuken.

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

De boom. (2.)

En de vrouw zag dat die boom goed was om ervan te eten en dat hij een lust was voor het oog, ja, een boom die begerenswaardig was om er ve...