woensdag 4 december 2019

Rouw maakt kwetsbaar.


Wat slaap ik toch slecht momenteel. Ik zou er heel wat voor over hebben om een nacht ongestoord door te kunnen slapen.

De eerste uren gaat het goed. Maar halverwege de nacht word ik wakker of omdat ik naar de wc moet of omdat poeslief naar buiten wil.
Ik slaap dan niet meer. Vannacht vroeg ik aan de Heer wat de reden was van mijn gebroken nachten. Het werd me duidelijk dat ik overdag druk ben met allerlei dingen en te weinig stil sta bij wat echt aandacht nodig heeft.
Dat wat ik liever wegduw en voor op de vlucht ga.
Met de dood van pa voel je hoe kwetsbaar het leven is. Tel je mijn levende fantasie erbij op dan kom je uit bij allerlei angsten en zorgen.
Een lieve naaste, die momenteel lichamelijke problemen heeft. Het zou toch maar zo kunnen dat die ook nog komt te overlijden. En er zijn nu al vier leden uit het gezin bij de Heer. Mijn broer was 32 toen hij stierf aan een herseninfarct.
Mijn schoonzus van 45 aan een zeer kwaadaardige vorm van kanker.
Mijn moeder en mijn kleinzoon.
We zijn nog maar met ons 3en over.
Laat het even daar bij blijven astUblieft.
Het is glad buiten.
In mijn gedachten val ik en breek mijn heup. Rouw is heel kwetsbaar, het is grond wat vloeibaar geworden is het is lopen op het water.
En dat lukt van geen kant. Ervaren dat je zo kwetsbaar bent en zo afhankelijk van God. Ik vind dat heel lastig.
Want stel je voor dat Hij het deze keer laat af weten. Stel je voor dat Hij genoeg heeft aan Zichzelf en al die anderen die Hem ook nodig hebben?
Stel dat Hij  net als al die anderen zegt dat ik niet zo gevoelig moet zijn en een beetje flinker?
Dan lees ik deze tekst:
en zo heeft Hij, hoewel Hij de Zoon was,
 de gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij heeft geleden.

Het eerste wat binnenkomt is dat Jezus de Zoon van God is.
En hoewel Hij dat is heeft Hij geleden. Onnoemelijk geleden.
Hij vluchtte er niet voor weg in allerlei bezigheden en activiteiten maar Hij ging er dwars door heen.
En hoewel Hij Gods Zoon was leerde Hij daardoor gehoorzaamheid.
Er is voor mij geen andere weg dan acceptatie dat het is zoals het is.
Om eerlijk open en kwetsbaar naar God toe te gaan en te vertellen wat er op mijn hart ligt.

@Lineke










4 opmerkingen:

  1. Je beschrijft zulke herkenbare zorgen en angsten, ik heb er ook zo mee geworsteld.
    Hij is ons grote Voorbeeld, en Hij laat je nooit los meis, Hij weet alles en is altijd heel dicht bij je, je zal nooit aan Zijn aandacht ontglippen en Hij zal je zeker nooit "zat" worden.
    Hij houd zo ontzettend veel van je.
    Dikke knuffff lieverd

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dankjewel lieve Danielle het hoort blijkbaar bij het verwerken van verlies en rouw als ik jou zo hoor

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Het was goed.

Vannacht werd ik wakker en viel niet meer in slaap. Het zweet brak me uit en ik schopte het dekbed van me af. Dat was een tijdje geleden...