Over mij. Vrouw 67 jaar denker en schrijft graag,

zondag 20 november 2016

Lichtjes in het Donker.




Lichtjes in het donker.

Het doet me terug denken. Terug denken aan de tijd dat ik nachtdienst deed.
’s Avonds om een uur of tien stapte ik in mijn auto en reed naar voor mij vaak onbekende plekken.
Een tomtom was er nog niet.
Ik had het adres opgezocht en met de overdracht was mij verteld hoe ik moest rijden.
Dat had ik neergekrabbeld en een tekeningetje erbij gemaakt.
Maar wat had je daaraan als je in de late avond achter het stuur over het platteland reed.
Slingerweggetjes over, krappe bochten door.
Spelend met groot licht en dan weer dimlicht.
Het was avontuurlijk en ik hield er wel van.
Onderwijl was ik aan het bidden. Ik droeg de mens aan God op en vroeg me af hoe het met hem of haar was.
Wat zou ik tijdens de laatste dagen of uren nog kunnen betekenen?
Want dat was mijn werk. Zorgen voor een stervende medemens.
Om dit werk te kunnen doen had ik moeten dealen met mijn eigen eindigheid.
Hoe zou ik het willen en wat zou ik belangrijk vinden?
Niet bang zijn voor verdrietige familieleden en kwetsbaarheid.
Ze beschouwden mij vaak als een lichtje in het donker en klampten zich eraan vast.
Zo vaak gebeurde het, dat ze, nadat alles voorbij was, de wens uitten om me te blijven zien.
Want in die hele korte tijd heb je veel kunnen betekenen.
Heb je de naasten in hun diepste gevoelens meegemaakt en blijkbaar geeft dat een band.
Een lichtje in het donker zijn.
De auto zoekt zijn weg met de chauffeuse turend achter het stuur.
Een klop op de deur, een hand aan de bel.
Voetstappen komen nader en gedempt praat je met elkaar.
Liefdevol word er over het bed gebogen en gerustgesteld verdwijnen de naasten naar hun bed.
Het licht gaat uit en een enkel lichtje in het donker brand nog.
Soms een zachte stem vanuit het bed.
“Zuster?”
Soms een zacht neuriën, een stil gebed.
“Heer mag ook deze mens bij U thuis komen? “
Lichtjes in het donker vanuit het verlangen,
dat het grote Licht mag gaan schijnen in het hart, wat de aarde verlaat.
@Lineke

(Met deze blogpost doe ik mee aan de bloghop die je kunt vinden op de site van 
Johanneke ) 






5 opmerkingen:

Leuk dat je mijn blog leest.
Mocht je willen reageren en je vind het lastig om het onderaan te zetten, je mag me altijd een mailtje sturen.

lief.kostbaar.mensenkind@gmail.com

Zaterdag 06--02

  Deze week stond er weer een kippenpoot in water op het fornuis te trekken. Mw.B. en de katten zitten likkebaarden om de hoek van de keuken...